All Chapters of หลงเด็กเลี้ยง: Chapter 1 - Chapter 10

สัปดาห์ถัดมา ณฐกร นั่งอยู่ในห้องประชุมของออฟฟิศของบริษัทยักษ์ใหญ่เกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจรับติดตั้งและวางแผนระบบการทำงานในองค์กรหรือหน่วยงานต่าง ๆ หน้าที่หลักคือ ออกแบบ ติดตั้ง และดูแลระบบ Server ที่ใช้ในองค์กร และหน่วยงาน ซึ่งทีมของเขามักแก้ปัญหาได้รวดเร็วและแม่นยำ เรียกได้ว่าได้รับคำชมจากผู้บริหารอยู่เป็นประจำ แม้เขาจะนั่งตำแหน่งไดเรกเตอร์แล้ว แต่งานต่าง ๆ ก็ยังต้องดูใกล้ชิด เพื่อให้การวางงานอย่างเรียบร้อยเวลาเที่ยงเขาออกจากห้องประชุม ก็พบเข้ากับสุพิชา หญิงสาวที่ตามเทียวไล้เทียวขื่อ หมายอยากจับเขาให้อยู่หมัดนั่งรออยู่ในห้องในชุดนักศึกษาที่สั้นเสมอ...ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย‘เขาไม่ชอบผู้หญิงง่าย ๆ แบถึงที่’“พี่ปราชญ์เลิกประชุมแล้ว ไปทานข้าวกลางวันด้วยกันเลยไหม วันนี้ชาช่ามีเข้าเรียนในคลาสพี่ด้วยนะ” สุพิชาไม่ได้เรียนเอกฝรั่งเศส แต่เพื่อผู้ชายหล่อรวยอย่างณฐกร เธอจะยอมเหนื่อยเรียนเพิ่มอีกวิชา เพื่อให้เขาช่วยติวให้“พี่คงไปกินข้าวด้วยกันไม่ได้ พี่เป็นอาจารย์ไม่เน้นมีความสัมพันธ์กับนักศึกษา” ที่จริงก็พูดไปอย่างนั้น แค่เขาเบื่อสุพิชาที่เข้ามายุ่งวุ่นวายในชีวิตเขาเท่านั้น เขาไม่ชอบ

หลังจากกินข้าวอิ่มเขาก็พาเธอเดินไปรอบ เพ้นเฮาส์สุดหรูที่มีทั้งสระว่ายน้ำ ห้องออกกำลังกาย แล้วก็มาหยุดยืนที่นั่งชมวิวเมืองกรุงเทพกับโค้งแม่น้ำเจ้าพระยา อรนลินชอบวิวเบื้องหน้ามาก แต่ลึก ๆ แล้วเธอก็ยังใจสั่นเล็ก ๆ และรู้ด้วยว่ากำลังจะโดนเขากินในอีกไม่นานนี้แต่ว่าเธอหันหลังกลับไม่ได้แล้วสิ เงินเดือนแรกก็โอนเข้าบัญชีไปแล้ว จะคืนก็เธอมีความจำเป็นต้องใช้เงิน แต่เธอก็ไม่เคยเป็นเด็กเลี้ยงใครแล้วต้องทำให้เขาพอใจแบบไหนกันนะความคิดสับสนตีรวนกันในหัวจนมันออกมาบนใบหน้าอย่างไม่รู้ตัว จากคนที่เก็บอาการเก่งกลับคล้ายเป็นอ่านง่ายยามอยู่กับเขา“กังวลเหรอ” เขาจับมือเธอสองข้างที่เย็นชืดอย่างน่าสงสารแล้วดึงเข้ามาโอบกอดไว้“ฉัน...ไม่เคย”โอ้โห...คำนี้เหมือนเธอยั่วให้เขาอยากมากขึ้นไปอีก มาบอกไม่เคยแบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะปล่อยให้หลุดมือเล่า เขาอยากติวเข้มทันที แต่ไม่ใช่วิชาปรัชญานะ แต่เป็นวิชาเพศศึกษา“เดี๋ยวเธอจะชินเอง” เขาดึงเธอเข้ามาในห้องรูดผ้าม่านปิดแสงยามเย็นแต่เปิดไฟสว่างจ้าในห้อง พร้อมกับแอร์ที่ลดอุณหภูมิให้เย็นฉ่ำ จนเธอปากสั่น“อาบน้ำก่อนไหม” เขาถามเธอ“คุณอาบก่อนก็ได้ค่ะ” เขาไม่ยื้อเวลาเข้าไปอาบน้ำให้

อรนลินมาถึงเพ้นเฮ้าส์ ใครบางคนก็มาถึงแล้วเมื่อประตูปิดลงสายตาของเขาและเธอสบประสานกัน จากนั้นก็ไม่มีคำพูดใดเปล่งออกจากปาก เขาและเธอพูดคุยด้วยเซ็ก ถุงยางชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกฉีกออกแล้วสวมใส่ป้องกัน เขาทำต่อเนื่องกับเธอจนค่อนคืนจึงปล่อยให้เธอเป็นอิสระร่างกายของเธอพยายามเรียนรู้และตอบสนองเขาอย่างดี แต่เขาก็ช่างเป็นคนที่เก่งเหลือเกิน พาเธอถึงจุดสูงสุดนับครั้งไม่ถ้วน จากครั้งแรกที่เก้อเขินไม่เคยเรื่องอย่างว่าผ่านไปไม่กี่วันเหมือนเธอเป็นคนเจนจัดในเรื่องนี้‘อาจารย์ปราชญ์ติวเก่ง’เธอหลับไปครู่หนึ่งแล้วก็ตื่นขึ้น มือของเขายังลูบไล้ไปมาเล่นอยู่บนตัว ทั้งสะกิดปลายยอดถันอย่างหยอกเย้า ใบหน้าของเขาซุกซบเข้ามาที่ซอกคอ จูบแล้วจูบเล่าสูดกลิ่นหอมของเธอเข้าลึกเต็มปอดเสียงลมหายใจของเขารินรดอยู่ข้างใบหู เมื่อเธอตัดสินใจขยับตัว เขาก็ดึงเธอเข้ามาซุกไว้กับหน้าอกแกร่งของเขา กลิ่นกายหอมสะอาดของเขานั้นทำให้รู้ว่าเขาอาบน้ำแล้ว“ตื่นแล้วเหรอ” คำถามของคนที่เปล่าเปลือยอยู่บนเตียงด้วยกันมีเพียงผ้าห่มสีขาวผืนหนาคลุมร่างทั้งสองไว้เธอพยักหน้ากับอกแกร่ง แล้วก็โดนเขาหอมหัว แต่เธอเบี่ยงหลบเพราะไม่มั่นใจ เขาอาบน้ำแล้วแต่เ

เสาร์อาทิตย์ที่เวลาเดินช้ามาก ช้าจนหงุดหงิด แล้วคนปากดีที่บอกเขาไม่ต้องมาหา นั่งรอโทรศัพท์จนหงอย จะโทรก็กลัวเสียฟอร์ม แต่ไม่โทรก็คิดถึง เขาสับสนไปหมดอยากเห็นหน้า อยากกอด อยากหอม สุดท้ายก็ตัดใจโทรไปหาเธอเสียงรอสาย รอแล้วรอเล่า แล้วก็ไม่รับสักที ตอนนี้คนที่มาดเยอะเริ่มกระวนกระวาย เป็นห่วงคิดไปต่าง ๆ นานา กลัวว่าเธอจะไม่สบายหรือเปล่า สุดท้ายก็คว้ากุญแจขับรถไปห้องพักของเธอ เนื่องจากไม่มีกุญแจเข้าห้อง เขาจึงได้นั่งรออยู่หน้าหอพัก แต่ก็ไม่เห็นเงาเธอลงมาสักทีจนต้องไปถามเจ้าหน้าที่ในออฟฟิศ“อ๋อน้องเหมียวเหรอคะ ไม่กลับตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ”นั่นเด็กหาย เอาแล้วไง เมื่อวานเสือกปากดีไม่ให้เขามาห้อง วันนี้เด็กหายจะไปหาได้ที่ไหน เขาต้องแจ้งความหรือเปล่าโอ๊ย...!ความคิดกังวลทุกอย่างทำให้เขาเดินไปมาเหมือนหนูติดจั่น โทรศัพท์ในมือก็โทรไม่หยุด โทรแล้วโทรอีกก็ไม่มีคนรับสาย เธอโดนใครล่อลวงหรือเปล่านะ“เอ่อ...พอมีเบอร์เพื่อนของเธอไหมครับ พอดีผมมีธุระด่วนมาก ๆ”“อ๋อ...มีเบอร์น้องยาดาค่ะ ให้ไว้เบอร์ฉุกเฉิน”เจ้าหน้าที่หอพักให้เบอร์โทรเพื่อนของเด็กเขาไป แล้วก็รีบโทรทันทีธยาดารับสายงง ๆ เสียงคุ้นเคยคืออาจารย

กลับถึงห้องคนร่ำร้องให้อ้อนก็ทั้งลูบทั้งไล้คลอเคลียนัวเนียจนถึงเตียงนอน“อื้อ...ยังไม่อาบน้ำกันเลย”“ตัวยังหอมอยู่เลยเดี๋ยวอาบน้ำพร้อมกับ” ริมฝีปากกระจับจูบเบา ๆ ไล้ตั้งแต่ริมฝีปากถึงใบหูจูบซับไปเรื่อยจนทำให้ขนกายของหญิงสาวลุกชั้น ลมหายใจอุ่นร้อนหอบหายใจรินรดผิวกายจนเธอรู้สึกผะผ่าว มือหนาลูบไล้กับสะโพกกลมมนแล้วขยำแรง ๆ“คืนนี้เอาแรง ๆ ได้ไหม” เสียงแหบพร่าของณฐกรทำให้อรนลินเสียววูบไปทั้งช่องท้อง แล้ววันนี้เขายอมทำตามใจเธอ มีเหรอที่เธอจะไม่ยอมตามใจเขา“ค่ะ เอาแรง ๆ” สิ้นเสียงอนุญาต เธอก็งับติ่งหูเขาเพื่อหยอกล้อแล้วคนที่โดนหยอกก็โดนลอกคราบจนหมดทั้งตัวร่างกายของเราสองคนสอดประสานกัน เสียงครางเร่าสอดประสานเคล้าไปกับเสียงเนื้อกระทบเป็นจังหวะ สติของหญิงสาวเตลิดไปไกล สายธารแห่งความสุขแตกกระจายครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ไม่ทำให้คนด้านบนเหนื่อยเลยสักนิด“พักก่อนค่ะเหนื่อย” หญิงสาวเอามือดันอกเขาออกห่างเล็กน้อยเขาเอาแต่หอมตรงโน้นตรงนี้แล้วก็นัวเนียไม่ห่าง“ก็ตัวเหมียวหอม” เขาชมพรางกดจมูกลงบนผิวกายเนียน ๆ ที่ตอนนี้เริ่มแดงไปหมดแล้วเพราะฝีมือของเขายิ่งดมก็หลงรัก เขาหลงรักเด็กเลี้ยงคนนี้ทั้งกายและใจ“เห