Semua Bab The CEO’s Secret Heir: Ang Lihim ng Isang Gabi: Bab 41 - Bab 50

Malalim na ang gabi sa Isla de Amor, ngunit ang katahimikan ng paligid ay hindi sapat upang patahimikin ang nagwawalang bagyo sa isipan ni Mia. Ang tanging naririnig sa buong resort ay ang ritmikong paghampas ng alon sa dalampasigan at ang huni ng mga insekto sa labas, isang oyayi na nagpapatulog sa buong isla maliban sa kanya.Sa kabilang kwarto ng staff house, payapa nang natutulog sina Gabby at Bella, walang kamalay-malay na sa pagsikat ng araw ay magbabago na ang kanilang mundo. Ang Don naman ay nasa isang eksklusibong villa sa kabilang dako, binabantayan ng kanyang seguridad. Pero sa maliit na beranda ng staff house, nakatayo si Mia, nakayakap sa kanyang sarili habang nilalamig sa simoy ng hangin na humahalo sa bigat ng kanyang takot.Nakatanaw siya sa madilim na karagatan na tila walang katapusan. Iniisip niya ang pagbabalik sa Penthouse—ang lugar ng kanyang pinakamasasayang alaala at pinakamasakit na bangungot. Bukas, kailangan na niyang maging matapang. Hindi na siya pwedeng m

The Penthouse. West Wing. 1:00 PM. Ang West Wing ng Altamirano Penthouse ay sadyang idinisenyo para sa mga bisita, pero ngayon, ito ang nagsisilbing santuwaryo nina Mia at ng mga bata. Malayo ito sa main entrance, nakatago sa likod ng makakapal na pader at soundproof doors, na tila isang kuta sa loob ng kuta. Binuksan ni Manang Fe ang makapal na kurtina ng Guest Master Bedroom. Ang kulay abong liwanag mula sa maulan na langit ng Maynila ay pumasok sa kwarto, pinalitan ang madilim at maalikabok na atmospera ng isang malungkot na liwanag. "Pasensya ka na, Ma'am Mia," sabi ni Manang Fe habang mabilis na pinapagpag ang duvet sa kama. "Biglaan ang pagdating niyo kaya hindi kami nakapaghanda nang husto. Pero pinalitan na namin ang lahat ng sheets. Bago ang mga unan." Ngumiti si Mia nang tipid habang ibinababa si Bella sa gitna ng malaking kama. Ang isang taong gulang na bata ay agad na gumapang, humahawak sa malambot na kumot, tila naninibago sa texture nito kumpara sa banig at manipis

Namutla si Vanessa. Ang kanyang mga mata ay nagpalipat-lipat kay Mia, sa batang si Gabby na nakatayo nang tuwid, at kay Bella na karga-karga ni Mia. Ang blood-red power suit niya ay tila nawalan ng bisa sa harap ng simpleng puting bestida ni Mia. Si Bella, na nakaupo sa bisig ng ina, ay nakaramdam ng tensyon. Yumakap ito nang mahigpit sa leeg ni Mia at sumiksik, tinitingnan si Vanessa gamit ang malalaki at bilog niyang mga mata—mga matang kamukhang-kamukha ni Gabriel. "Wife?" ulit ni Vanessa, ang boses ay tumaas, halos pumiyok. Tumawa siya nang pilit, isang tawa na puno ng kaba. "Nababaliw ka na ba, Gabriel? Anong wife? She is a fugitive! Nagnakaw siya sa kumpanya two years ago! At ngayon tatanggapin mo siya pabalik na parang walang nangyari?" "Wala siyang ninakaw, Vanessa," malamig na sagot ni Gabriel. "At alam nating dalawa kung sino ang totoong nagmanipula ng mga files noon." Hindi pinansin ni Vanessa ang akusasyon. Itinuon niya ang galit niya kay Mia. Lumapit siya, dinuro ang

Altamirano Tower. The Grand Boardroom. 10:15 AM. Ang Grand Boardroom ay nasa pinakamataas na palapag ng Altamirano Tower. Ang mga dingding nito ay gawa sa glass, nagpapakita ng tanawin ng buong Makati. Sa gitna ay isang mahabang mesa na gawa sa mahogany, kung saan nakaupo ang pinakamakapangyarihang tao ng kumpanya—mga investors, board members, at matataas na ehekutibo. Ang hangin sa loob ay malamig, pero ang tensyon ay mainit. Sa kabisera, sa upuang nakalaan para sa CEO, ay nakaupo si Vanessa. Suot niya ang isang blood-red designer dress na agaw-pansin. Ang kanyang buhok ay naka-ayos nang perpekto. Ang kanyang ngiti ay puno ng kumpiyansa. Sa kawalan ni Gabriel nitong mga nakaraang araw, inako niya ang papel bilang "Acting Leader". Ang akala niya, hawak na niya ang lahat. "Gentlemen," panimula ni Vanessa, pinaglalaruan ang isang mamahaling ballpen. "I know you are worried about the stock prices. Pero huwag kayong mag-alala. Gabriel is just... distracted. Alam niyo naman, may pers

Altamirano Penthouse. Master’s Bedroom. 1:30 PM.Bumukas ang pinto ng Master’s Bedroom. Pumasok sina Gabriel at Mia, dala ang init ng tagumpay mula sa labas.Pagkasarang-pagkasara ng pinto, agad itong ni-lock ni Gabriel.Click.Ang tunog ng lock ay senyales na sarado na ang mundo sa labas. Wala nang Board Meeting. Wala nang Vanessa. Wala nang mga mata ng empleyado. Tapos na ang giyera. Oras na para sa premyo.Silang dalawa na lang. Ang Hari at ang kanyang Reyna.Hindi na nakapagpigil si Gabriel. Agad niyang sinunggaban si Mia. Isinandal niya ito sa pinto at hinalikan nang mariin."Mmmph..." ungol ni Mia.Ang halik ay hindi malumanay. Ito ay gutom. Ito ay desperado. Dalawang taon ng pangungulila, galit, at pagnanasa ang ibinubuhos nila sa bawat galaw ng labi. Kinagat ni Gabriel ang ibabang labi ni Mia, hinihigo ang dila nito na parang nauuhaw na manlalakbay sa disyerto."God, Mia... I missed you so much," bulong ni Gabriel sa pagitan ng mga halik. Ang mga kamay niya ay gumagala sa liko