All Chapters of The CEO’s Secret Heir: Ang Lihim ng Isang Gabi: Chapter 51 - Chapter 60

Altamirano Penthouse. Master’s Bedroom. 8:00 AM. Ang sikat ng araw ay tumagos sa makapal na kurtina ng Master’s Bedroom, lumilikha ng malambot na liwanag sa loob ng kwarto. Nagising si Gabriel na mabigat ang braso. Pagtingin niya, nakahiga sa dibdib niya si Mia. Mahimbing ang tulog nito, ang buhok ay nakakalat sa unan, at ang balat ay may mga marka—mga mapupulang bakas ng halik sa leeg at balikat na gawa niya kagabi. Napangiti si Gabriel. Sa loob ng dalawang taon, gumigising siya na malamig ang kabilang parte ng kama. Ngayon, mainit na ulit. Buo na ulit. Dahan-dahan niyang hinaplos ang buhok ni Mia. "Good morning," bulong ni Gabriel kahit tulog pa ito. Gumala ang kamay ni Gabriel sa ilalim ng kumot. Hinaplos niya ang balakang ni Mia. Ramdam niya ang init ng katawan nito. Agad na nabuhay ang kanyang dugo. Gusto niya ulit. Akmang hahalikan niya si Mia sa leeg para gisingin ito sa Round 2 nang biglang... "Hep," bulong ni Mia. Hindi dumilat si Mia, pero hinuli niya ang kamay ni

Altamirano Tower. CEO’s Private Suite. 4:00 PM. Si Gabriel Altamirano, ang lalaking kayang magpatakbo ng bilyong-pisong kumpanya nang hindi pinapawisan, ay kasalukuyang nanginginig ang mga kamay habang inaayos ang kanyang bowtie. Nakatayo siya sa harap ng salamin, suot ang isang bespoke midnight blue tuxedo. Gwapo. Makisig. Pero ang mukha niya ay parang estudyanteng sasabak sa thesis defense. "Relax, pare," tawa ni Liam, na nakaupo sa sofa at umiinom ng wine. "Para kang hihimatayin. Kasal na kayo, Gabriel. Formality na lang 'to." "Hindi ito formality lang," sagot ni Gabriel, seryoso. Humarap siya sa kaibigan. "Liam, hindi literal na ikinasal kami ni Mia. Isang kontrata lang ang lahat. Hindi siya sumagot ng 'Oo' dahil mahal niya ako. Sumagot siya dahil kailangan." Huminga nang malalim si Gabriel. Kinuha niya ang maliit na velvet box sa ibabaw ng mesa. "Ngayon... gusto kong piliin niya ako. Hindi dahil Altamirano ako. Hindi dahil may anak kami. Gusto kong piliin niya ako dahil ak

Okada Manila. Presidential Villa. 11:30 PM.Ang Presidential Villa ay balot ng dilim at katahimikan. Ang tanging liwanag ay nanggagaling sa city lights ng Manila Bay na tumatagos sa glass walls, at ang ilang kandilang nakapalibot sa kwarto na nagbibigay ng mainit at gintong anino sa paligid. Ang aircon ay humuhuni nang mahina, pero hindi nito kayang palamigin ang init na namumuo sa gitna ng silid.Hubad na silang dalawa. Ang mga mamahaling damit—ang bespoke tuxedo ni Gabriel at ang La Perla lace lingerie ni Mia—ay nakakalat sa sahig. Walang pakialam kung malukot ang libo-libong halaga ng tela, basta mawala lang sa katawan dahil sagabal ito sa init na gusto nilang pagsaluhan.Nakahiga si Mia sa gitna ng kama. Ang maputi niyang balat ay nagniningning sa ilalim ng dim light. Ang buhok niya ay nakalatag sa unan, parang isang maitim na korona ng isang reyna na naghihintay sa kanyang hari.Nakatayo si Gabriel sa paanan ng kama, pinagmamasdan ang asawa. Ang kanyang pagkalalaki ay galit na ga

Altamirano Tower. 50th Floor. Executive Boardroom.Makati City. 9:00 AM.Ang temperatura sa loob ng Executive Boardroom ay palaging naka-set sa labinlimang degrees Celsius. Malamig. Nagyeyelo. Pero para sa labindalawang taong nakaupo sa paligid ng mahabang mahogany table, mas nanunuot sa buto ang lamig na nanggagaling sa taong nakaupo sa kabisera.Si Gabriel "Gabby" Altamirano III.Sa edad na bente-otso, siya na ang de facto na nagpapatakbo ng buong Altamirano Group habang unti-unting nagre-retiro ang kanyang amang si Gabriel Sr. at ang kanyang Lolo Alfonso.Nakasuot si Gabby ng isang charcoal gray bespoke suit na gawa sa Italy. Ang bawat tupi, bawat butones, at bawat hibla ng tela ay sumisigaw ng kapangyarihan at perfection. Ang kanyang buhok ay naka-style nang walang kapintasan. Ang kanyang mukha ay gwapo—isang perpektong kopya ng kanyang ama—ngunit may isang malaking pagkakaiba.Ang kanyang mga mata.Kung ang mata ng kanyang ama ay puno ng init at emosyon, ang mga mata ni Gabby ay

San Lorenzo Island, Palawan. The Barricade. 2:15 PM. Ang tunog ng sampal ay tila mas malakas pa sa kulog na nagbabadya sa kalangitan. PAAAK! Nanatiling nakatagilid ang mukha ni Gabriel "Gabby" Altamirano Jr. Ramdam niya ang init sa kanyang pisngi—isang pakiramdam na hindi niya naranasan sa loob ng mahabang panahon. Walang sinumang nangahas na saktan ang Ice Prince. Walang sinuman... hanggang ngayon. Dahan-dahan niyang ibinalik ang tingin kay Cassandra Rivera. Ang mga bodyguard ni Gabby ay humakbang palapit, ang mga kamay ay nasa ilalim ng kanilang barong, handang bumunot ng baril. "Sir!" sigaw ng Head of Security. Itinaas ni Gabby ang kanyang kamay. "Stand down." Hindi siya tumitingin sa mga tauhan niya. Ang mga mata niya ay nakapako lang kay Cassie. Kung nakakamatay ang tingin, kanina pa nakahandusay ang babaeng nasa harap niya. "That," bulong ni Gabby, ang boses ay mababa at delikado, "was a very expensive mistake, Miss Rivera." Hindi natinag si Cassie. Ang dibdib niya ay