Contracted To Break The Billionaire's Heart のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

Sylviea’s Point of View“Please be good to me, tomorrow…” hikbi ko na animo’y humihiling na sana kahit papano, maging maayos ang lahat kinabukasan.Hindi pa man ako tuluyang nakakapikit. Click.Isang mahina pero malinaw na tunog ng pag-lock ng pinto ang bumasag sa katahimikan ng kwarto.Mabilis akong napabalikwas ng bangon. Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo at nawala ang paghikbi ko. Dahan-dahan, iniangat ko ang mabigat kong ulo para tignan kung sino ang pumasok. Hindi ako nag-lock ng pinto dahil sa sobrang pagmamadali at gulo ng isip ko kanina.Nanlaki ang mga mata ko!Sa tapat ng pinto ko, nakasandal doon si Niro.Nakasandal siya sa pinto, tila kanina pa ako pinapanood. Nakakuyom ang kaniyang panga habang ang kaniyang mga braso ay naka-krus sa malapad niyang dibdib. Ang polo niyang kanina ay maayos ay ngayon ay mas lalong nakabukas ang mga butones, nagpapakita ng matigas niyang dibdib na mabilis ang pag-angat at pagbaba. Magulo ang kaniyang buhok, animo’y kanina pa siya nagpipig

Sylviea’s Point of View “You must obey everything I say. Now strip, dance, seduce me... do it smoothly and ride!” Umalingawngaw ang mga malamig at mapang-alipustang salita ni Niro sa buong kwarto. Nakatayo siya sa paanan ng kama, nakatingin sa akin mula sa itaas, inaantay ang tuluyan kong pagkadurog. Inaantay niyang magmakaawa ako, umiyak, at lumuhod sa kaniya. Nanatili akong nakahiga sa kama. Hubad. Nanginginig. Inaasahan ko na panibagong hagulgol ang lalabas sa aking bibig. Inaasahan ko na muli akong magiging ang mahinang Sylviea na handang lunukin ang lahat ng sakit at pang-aabuso para lang sa kakarampot na awa. Pero wala. Walang luhang pumatak. Walang hikbing kumawala. Sa halip, isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa isip ko, na unti-unting napalitan ng isang mainit na boltahe ng galit na gumapang mula sa aking dibdib patungo sa buo kong sistema. Pagod na ako. Sobrang pagod na ako! Yung limang taon pagod, takot, pag-iisa, pagdurusang naranasan ko! Hindi pa ba

Napakaganda ng panahon. Tirik ang araw pero may malamig na simoy ng hangin na humahaplos sa aming mga balat. Nasa isang pampublikong parke kami na eksklusibo para sa mga VIP at mayayamang pamilya.Nakatayo lang ako sa ilalim ng malaking puno ng acacia, nagtatago sa init, habang pinapanood ang dalawang pinakamahalagang lalaki sa buhay ko.Masaya silang nagtatakbuhan sa gitna ng malawak na damuhan. Si Niro, na madalas ay nababalot ng seryoso at malamig na awra sa loob ng kumpanya at ng mansyon, ay tila isang ordinaryong ama ngayon.Nakasuot lang siya ng simpleng puting polo shirt na itinupi hanggang siko, bumabakat sa matipuno niyang dibdib, at maong shorts. Gulo-gulo ang buhok niya dahil sa hangin at sa walang-tigil na pagtakbo.Naririnig ko ang malakas na halakhak ni Niorr. Tumatakbo ito palapit sa kaniyang Daddy, may hawak na maliit na bola. Sinalo siya ni Niro nang walang kahirap-hirap, binuhat nang mataas, at inikot-ikot sa ere dahilan para mas lalong lumakas ang tili at tawa ng ba

Mariin niyang binigkas ang salitang yaya. Isang paalala sa akin, kay Aries, at sa buong mundo kung ano lang ang halaga ko sa buhay niya ngayon. Isa lang akong trabahador. Isang yaya.Akmang magsasalita si Aries para ipagtanggol ako, pero mabilis ko siyang tiningnan nang may pagsusumamo. Huwag, Aries. Please. Mas lalong lalala ang lahat.“I’m a friend, remember??1” matapang na sagot ni Aries, hindi nagpapatalo sa intimidasyon ni Niro. “Her friend who is willing to take her back, Niro. I’ve already told you once about that.”Isang mapait at nakakatakot na tawa ang kumawala sa mga labi ni Niro. Ibinaba niya si Niorr sa lupa pero nanatiling nakahawak sa kamay ng bata.“She’s the one who entered my house kaya sa tingin mo ba? Kaya mo siyang kunin ng gano’n gano’n lang? It’s her choice to be with her hell.” ulit ni Niro, saka ibinaling ang kaniyang nagniningas na tingin sa akin. “Right, Rea?!”“Niro, sobra ka na!” sigaw ni Aries.“You have no right to say my name!” mabilis na ganti ni Niro,

Sylviea’s Point of View Nanatili akong nakapikit.Ang bawat paghinga ko ay sumasabay sa mabigat at mainit na paghinga ni Niro. Pinakiramdaman kung unti-unti bang lalapit ang mukha niya.Ang kaniyang pamilyar na amoy, isang pinaghalong mamahaling scent at ang natural na amoy ng isang Niro Figarlan, ay tila isang nakalalasong gayuma na pumipigil sa utak kong mag-isip nang tama. Hinihintay ko ang kaniyang susunod na galaw. Hinihintay ko kung sasabog ba siya sa galit o susuko sa pagnanasang nakikita ko sa kaniyang mga mata. Ang puso ko ay tila isang tambol na nagwawala sa loob ng aking dibdib.Is he going to kiss me? Is he’s going to cross the line again? At ang pinakamasakit na katotohanan? Bakit parang gusto kong salubungin ang mga labi niya? Sabihin sa kan’yang kahit ilang taon na ang lumipas sa kan’ya parin tumitibok ang puso ko.Na kung nagseselos man siya ay wala siyang dapat ipag-alala dahil hanggang ngayon siya lang naman ang minahal ko.Handa ang traydor kong puso na tanggap