Contracted To Break The Billionaire's Heart のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

Niro’s Point Of ViewHindi ako makapag-focus. Nakatayo ako sa harap ng glass window ng opisina ko sa Figarlan Tower, nakatingin sa malawak na siyudad ng Maynila, pero ang isip ko ay nasa mansion, hindi lang dahil iniwan ko ang anak ko sa isang nanny na alam kong ang babaeng kinamumuhian ko at hindi ko lubos na mapagkakatiwalaan, kundi maging dahil sa mga mabibigat na gawaing inutos ko sa kan’ya.Dahil hindi ako mapakali ay kaya kinuha ko ang cellphone ko at binuksan ang app na nakakonekta sa mga CCTV cameras ng bahay.Pinindot ko ang camera na nakatutok sa pool area.Tanghaling tapat. Tirik na tirik ang araw. But there she is.Si Sylviea. Nakaluhod sa mainit na semento, hawak ang isang brush, at pilit na kinukuskos ang mga gilid ng pool. Ang maluwang na damit niya ay basang-basa na ng pawis, at ang pekeng buhok niya ay nakatali ng magulo. Halatang nahihirapan siya. Halatang pagod na pagod na siya.Napakuyom ang mga kamao ko. Nagagalit ako sa nakikita ko!Why aren't you giving up? tano

Sylviea’s Point Of ViewNanginginig ang mga kamay ko habang ibinubuhos ang red wine sa dalawang mamahaling crystal glasses.Mula sa kusina, rinig na rinig ko ang maharot na tawa ni Clarissa sa sala.“Niro, you really are amazing. The way you handled the merger last week was brilliant,” malanding papuri ni Clarissa.“It's just business,” rinig kong sagot ni Niro.Kinuha ko ang silver tray at mabibigat ang hakbang na naglakad patungo sa kanila. Pagdating ko sa garden, parang pinipiga ang dibdib ko dahil sa nakita ko.Nakahilig si Clarissa kay Niro, ang isang kamay nito ay nakapatong sa dibdib ng lalaking mahal ko. At si Niro? Hinahayaan niya lang. Nakasandal siya sa ssa upuan, hawak ang isa niyang kamay, at direktang nakatingin sa akin habang naglalakad ako palapit.Tinitingnan niya ang reaksyon ko. Gusto niyang makita kung paano ako madudurog.“Y-Your wine po, Ma'am, Sir,” nanginginig na pabulong ko, maingat na inilalapag ang mga baso sa table.Kinuha ni Clarissa ang baso niya, pero sa

“I said, my room! Now!” madiin ngunit mahinang sigaw ko para hindi magising si Niorr.Wala siyang nagawa kundi ang sumunod. Pagkapasok namin sa kwarto ko, ni-lock ko ang pinto. Pilit niyang inilalayo ang sarili niya sa akin, nakayuko, nanginginig na parang isang kuting na basang-basa sa ulan.“Sit,” turo ko sa couch.Umiling siya. “Madumi ang damit ko, Sir. Baka madumihan ang—”Hindi ko na hinintay na matapos siya. Hinawakan ko siya sa bewang at marahas ngunit maingat na pinaupo sa couch. Lumuhod ako sa harap niya. Binuksan ko ang medical kit at kinuha ang kamay niya.Nagpupumiglas siya. “S-Sir, wag na. Ako na po. Kaya ko naman—”“Shut the fuck up and let me do this, Sylviea!”Nadulas ang pangalan niya mula sa bibig ko. Natahimik siya. Nanlaki ang mga mata niyang puno ng luha nang mag-angat siya ng tingin sa akin.Hindi naming pareho inasahang tatawagin ko siya sa pangalan niya. Binuksan ko ang panyo. Napamura ako sa isip ko nang makita ang malalim na hiwa sa palad niya, may maliliit

“Huhu... N-Niro... t-tama na... p-please...”Natigilan siya. Ang kaniyang mukha na nakabaon sa aking leeg ay dahan-dahang umangat. Ang kaniyang mga mata ay nanlilisik pa rin sa galit at pagnanasa, pero nang makita niya ako.Mabilis siyang lumayo sa akin, halos matumba siya sa kaniyang pag-atras.“Sylviea...” mahinang usal niya, ang kaniyang tinig ay puno ng gulat at pagkabigla. Tiningnan niya ang kaniyang sariling mga kamay na tila ba nandidiri siya sa nagawa niya. “I... I didn’t mean to... Fuck… get out…”Napayakap ako sa sarili ko, pilit na inaayos ang nagulo kong uniporme habang patuloy na umaagos ang mga luha ko. Hindi ko siya kayang tingnan.“U-Umalis ka na,” sabi niya, talikod sa akin. Ang kaniyang boses ay basag na basag. “Lumabas ka na...”Hindi ko na hinintay na ulitin pa ni Niro ang kaniyang utos. Gamit ang nanginginig kong mga kamay, mabilis kong inayos ang aking nagulong wig. Halos mabulag ako dahil tumagilid ang makapal kong salamin, pero hindi ko na iyon inintindi. Ang m

Niro’s Point of ViewNakakuyom nang mahigpit ang aking mga kamao habang pinagmamasdan ko ang mabilis na pagtakbo ni Sylviea palayo sa akin. Ang mahina at basag na tunog ng pagsara ng pinto ng kaniyang maliit na kwarto ay umalingawngaw sa tahimik na hallway.Nanatili akong nakatayo roon, tila napako ang mga paa sa malamig sahig. Mabigat ang bawat paghinga ko. Parang may kung anong nakadagan sa dibdib ko na pilit sumasakal sa akin.Fuck.Padabog kong isinandal ang likod ko sa pader at mariing ipinikit ang aking mga mata. Ano bang nangyayari sa akin?Bumalik sa isipan ko ang mga nangyari ilang minuto lang ang nakalipas sa loob ng opisina ko.Ang init ng balat niya, ang panginginig ng mga labi niya sa ilalim ko, at ang nakalalasing na halimuyak niya na limang taon kong pilit kinakalimutan. I almost lost control. I almost took her right there on my desk, driven by a twisted mix of intense hatred and a sickening, unrelenting desire that I still have for her.Nang marinig ko ang pagmamakaawa