Contracted To Break The Billionaire's Heart のすべてのチャプター: チャプター 181 - チャプター 190

“God! I’m so fucking worried! Shit, sabihin mo sakin, may ginawa ba siya sayo? Sinaktan ka niya?! Pupuntahan kita diyan—”“Aries, kalma! Okay lang ako!” mabilis at mahinang saway ko. Pilit kong ibinaba ang boses ko. “P-Pinahiram lang ako ng kasamahan ko dito... sira na ang phone ko. Pero hindi 'yon ang mahalaga ngayon. May importante akong sasabihin.” Narinig ko ang mabigat na pagbuntong-hininga niya sa kabilang linya. “Sylviea, I’m just fcking worried. The way he looked at you earlier hindi ako mapakali. I’m just respecting your decision to stay pero kung ako lang! I will fucking get you out there! I can’t even imagine being calm here na alam kung pinapahirapan ka jan.” Napapikit ako. Ramdam ko ang gigil at pag-aalala ni Aries. Pero hindi iyon ang mahalaga ngayon. “Aries listen...” saad ko. Pilit na pinapahinahon ang tension.“I heard Niro is going to pursue Inner Glow to be their partner company. Gusto nila tayong kuning anchor tenant para sa bago nilang mega-mall na in-invest

Lumabas si Sylviea. Wala na ang maluwang na uniporme ng mga katulong. Wala na ang malaking salamin na nagtatago sa mga mata niya. Wala na ang pekeng buhok at ang maruming makeup sa mukha niya. She was breathtaking. Suot niya ang isang silk slip dress na kulay midnight blue. Humuhulma iyon sa bawat kurba ng kaniyang katawan, sa maliit niyang baywang, sa hugis ng kaniyang balakang.Ang manipis na strap ng damit ay tila anumang oras ay mapuputol, inilalantad ang makinis at maputi niyang balikat. At ang leeg niya…God, ang leeg niyang paborito kong halikan noon. Nakapusod ang kaniyang buhok pataas, may ilang hibla na nakalugay sa gilid ng kaniyang mukha na nagbibigay sa kaniya ng isang inosente pero nakakabaliw na hitsura. Walang bahid ng pekas.Tanging ang mapupula niyang labi at ang nagtatanong niyang mga mata ang bumungad sa akin. Napakagat ako nang mariin sa loob ng pisngi ko. Nanlambot ang mga tuhod ko, pero pinilit kong tumayo nang tuwid. Gusto ko siyang lapitan. Gusto k

“I’m implying, Figarlan, that the way you treat your employees, specifically this beautiful lady beside me, reflects badly on your character. Kung hindi mo kayang tratuhin nang tama ang babaeng minsang naging bahagi ng buhay mo, paano pa kaya ang mga business partners mo?” Parang bomba na sumabog ang mga salita ni Aries. Napatakip ako ng bibig bago inabot ang wine at nagsalit ng alak.Muling uminom habang ang dalawang lalaki ay nagtitigan ng matalim.“You don't know shit about what happened between us, Villantres,” malamig ngunit punong-puno ng diin na sagot ni Niro. “Kung paano ko siya tratuhin ay wala kang pakialam. Kung andito siya at nagpapaka-alipin sa akin, iyon ay dahil nagbabayad siya sa mga kasalanan niya. At wala kang karapatang makialam dun dahil labas ka sa buhay namin!” Ang tono ng pananalita ni Niro, pakiramdam ko’y tinutusok ang dibdib ko. Gusto kong tumayo, sumabat at patigilin sila pero walang lumalabas na salita sa mga bibig ko. “Wala akong pakialam?!” biglan

“Niro…” Pangalan niya lang ang tanging salitang kayang pakawalan ng mga labi ko habang ang bawat pagdiin niya ay tila gustong wasakin ang buong pagkatao ko.Ang bawat indayog niya ay punong-puno ng galit, ng pag-aari, at ng isang uri ng pagmamahal na pilit niyang itinatanggi pero isinisigaw ng kaniyang katawan.Naramdaman ko ang kaniyang mga daliri na mahigpit na bumabaon sa aking hita, itinataas iyon nang mas mataas para mas lalo akong mabaon sa kaniya.Ang bawat pagtama ng aming mga balat ay lumilikha ng tunog na nagpapainit lalo sa aking mukha, pero ang isip ko ay tuluyan nang nilamon ng alak at ng sensasyong tanging si Niro lang ang kayang magparamdam sa akin.“You’re so tight, Sylviea... damn it,” bulong niya, ang boses ay basag at malalim. Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa pagitan ng aking leeg at balikat, hinihingal.“Five years... five fucking years na ganito ang napapanaginipan ko. And now you’re here, underneath me, but you’re still a mystery I can’t solve.”Naramdaman ko

Alas-tres ng madaling araw pero hindi parin ako makatulog. Walang ingay. Tulog ang lahat ng mga katulong.Nakatayo ako sa gitna ng maliit kong kwarto, pinag-isipan ng maayos ang gagawin ko.Kanina nang lumabas ako sa VIP suite, naabutan ko pang nakabantay si Aries sa may lobby. Mabilis akong nakipag-usap sa kan’ya habang si Niro ay nasa sasakyan na naghihintay.Tonight, 3 AM.Tinignan ko ang aking lumang duffel bag kung saan ko inilagay ang iilang pirasong damit na dala ko. Wala naman talaga akong masyadong gamit. Ang naiwan lang dito ay ang mga alaala ng pait. Hindi ko na iyon dinala, hindi ko na kakailanganin iyon.Aalis na ako. Babalik na ako sa tunay kong mundo. Kung hindi ko makukuha ang karapatan ko sa paraang ito. Gagamitin ko ang kapangyarihan at utak ko sa pagakakataong ito.Pero bago ako umalis, may isang bagay pa akong kailangang gawin. Ang pinakamahirap na parte ng pag-alis na ito.Tahimik akong naglakad sa hallway patungo sa kwarto ng anak ko. Dahan-dahan kong pinihit ang