Contracted To Break The Billionaire's Heart のすべてのチャプター: チャプター 151 - チャプター 160

Sylviea’s Point Of ViewAng buong hapon ay ginugol ko sa loob ng playroom kasama ang anak ko.Sa bawat tawa niya, sa bawat pagkulay niya gamit ang pulang lapis, pakiramdam ko ay unti-unting hinihilom ang mga sugat na naiwan ng limang taon sa loob ng malamig na rehas.Gumawa kami ng isang malaking tiger mask gamit ang mga karton at art materials na nakakalat sa kwarto. Niorr was so engrossed. Ang kaniyang maliliit na daliri ay maingat na nagkukulay, nakalabas pa nang kaunti ang dila niya dahil sa sobrang focus.Gusto kong umiyak sa tuwa, pero pinigilan ko. I need to be Yaya Rea. Isang tahimik at simpleng probinsyana na nagtatrabaho lang para sa pamilya niya.“Yaya Rea, look! It’s done! It looks so scary, right?” masiglang itinaas ni Niorr ang maskara. Nakangiti siya nang malapad, kitang-kita ang maliliit niyang ngipin.Napangiti ako at marahang pinunasan ang dumi ng kulay sa pisngi niya. Ang sarap sa pakiramdam na mahawakan siya. Ang init ng balat niya.“Opo, Sir Niorr. Sobrang nakakat

Niro’s Point Of ViewThe whiskey burned my throat, but it did nothing to numb the sudden tension in my chest.Nakatitig lang ako sa nakasarang pinto ng study room kung saan kakalabas lang ng bagong yaya. Rea Devenagracia.May kung ano sa babaeng 'yon na hindi ko maintindihan. Ang paraan ng pagtungo niya, ang kumpas ng mga kamay niya kapag kinakabahan siya... it triggered a memory I’ve spent five years trying to bury.“N-Niro... p-please...”Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at napasabunot sa sarili kong buhok.“Stop it, Niro,” bulong ko sa sarili ko, galit sa sariling isipan. “Wala na siya. Patay na siya sa buhay mo.”Mula nang mapakulong si Sylviea, tinabunan ko ng bato ang puso ko. Wala akong ibang inisip kundi ang anak namin. Si Niorr ang tanging rason kung bakit patuloy akong humihinga, kung bakit patuloy kong pinapalago ang imperyo ng mga Figarlan.Pero minsan, sa mga gabing tulad nito na mag-isa ako at tahimik ang paligid, hindi ko maiwasang hanapin ang amoy niya, ang yakap n

Niro’s Point Of ViewWhy am I seeing Sylviea in her?!Napailing ako nang mariin. Bumabaliw na ako.This is just a poor, ordinary nanny from the province. Hindi siya ang babaeng sumira sa buhay ko. Hindi siya ang babaeng nagtapon ng lahat ng binigay ko para lang sa kalaban ko.Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang nag-aapoy kong dibdib at naguguluhang isip. I closed my eyes for a fraction of a second to regain my composure. I am Niro Figarlan. I don't let ghosts from the past control my present.Nang imulat ko ang aking mga mata, bumalik ang malamig at blangkong ekspresyon ko.“Daddy!”Napamulat ako. Nakatingin na sa akin si Niorr at si Rea. Mabilis na tumayo ang yaya at yumuko nang malalim bilang paggalang. Nakita ko ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya. Takot ba siya sa akin? O may itinatago?“S-Sir Niro, pasensya na po. Pinapatulog ko na po sana siya pero gusto niya raw pong tapusin 'yung tore niya,” nanginginig na paliwanag ni Rea. Hindi siya makatingin nang d

Sylviea’s Point Of ViewNakayuko at nanginginig akong sumunod sa kaniya papasok sa master's bedroom. Bawat paglapat ng aking mga paa sa makapal at malambot na carpet ng hallway ay tila paghakbang patungo sa sarili kong bitayan. Ang kwartong ito... ang kwartong naging saksi sa pinakamatatamis na gabi ng buhay namin noon, ay parang isang malaking hawla ng yelo ngayon.Pagkapasok ko, narinig ko ang pamilyar at nakakakilabot na click ng pinto mula sa likuran ko.Ni-lock niya.Pakiramdam ko ay biglang naubos ang hangin sa loob ng apat na sulok ng kwarto. Hindi ako makahinga nang maayos. Bawat pagtaas-baba ng dibdib ko ay may kasamang matinding panginginig. Nakatayo lang ako sa may pintuan, nakayuko, ang dalawang kamay ay mahigpit na nakakuyom sa laylayan ng aking maluwang na damit, pinagpapawisan nang malamig.Naramdaman ko ang mabibigat niyang hakbang. Tahimik, pero bawat yabag ng kaniyang paa ay parang nagbibilang ng natitirang segundo ng katinuan ko.“S-Sir... may kailangan po ba k-kayo

What should I do with her?Ipadampot siya sa mga pulis? Ipakulong siya ulit dahil sa paglabag sa waiver na pinirmahan niya? Iyon ang tama. That was actually the right thing to do. Kapag ginawa ko iyon, hindi na siya makakalapit pa sa anak ko. Ligtas na kami sa kung anumang panlilinlang na kaya niyang gawin ngayon.Pero... nang marinig ko ang hikbi niya... nang maalala ko kung paano kumapit sa kaniya si Niorr kanina at kung paano siya napatahan nito nang walang kahirap-hirap gamit ang isang simpleng kanta at malambing na boses...Umigting ang panga ko. Ang anak ko ay nangungulila sa pag-aaruga ng isang ina. At kahit gaano ko pa ibigay ang buong mundo kay Niorr, hindi ko mapupunan ang kakulangang iyon. At nandito ang babaeng nagluwal sa kaniya, nagmamakaawang maging isang hamak na katulong para lang makasama ang bata.Dahan-dahan akong lumingon at tiningnan siya mula sa itaas pababa.“You want to be with our son?” malamig kong tanong.Nag-angat siya ng tingin, ang mga mata ay basang-bas