All Chapters of อัลฟ่าเกล็ดเงินกับอีนิกม่าฉลามหัวค้อน : Chapter 61 - Chapter 70

“ลูกรัก... แม่ไม่อยากให้เจ้าต้องแบกรับภาระนี้โดยไม่เต็มใจ คาเอลเองก็เช่นกัน เขาสั่งเสียไว้ก่อนจะจากไปหาเจ้า ว่าหากเจ้าไม่พร้อม เขายอมตายด้วยความเจ็บปวดจากการขาดคู่ ดีกว่าต้องกลายเป็นฝันร้ายที่ทำให้เจ้าต้องหวาดกลัวไปชั่วชีวิต”คำประกาศนั้นทำให้ซิเลสทีออนรู้สึกได้ถึงกระแสน้ำรอบกายที่พลันอุ่นซ่านขึ้นอย่างประหลาด ราวกับว่าดวงใจที่เคยสั่นไหวได้รับไออุ่นจากรักแท้อันไร้เงื่อนไขของคาเอลที่ส่งผ่านมาตามมวลน้ำ ซิเลสทีออนค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แววตาที่เคยหวั่นไหวกลับจางหายเหลือเพียงนัยน์ตาสีอความารีนเจิดจรัสที่ทอประกายแน่วแน่ที่สุดในชีวิตขณะสบตากับสองราชินีผู้ทรงอิทธิพล“เจ้าพร้อมจะนบน้อมรับโชคชะตานี้หรือไม่...เจ้าชายซิเลสทีออน ฟีแนร์ ดราเวนฮาร์ท อัลวารีส ฟรอสต์เซิร์ฟ?” สุ้มเสียงของราชินีเซราฟิน่าดังกังวานกึกก้องทั่วโถงวิหาร ประหนึ่งคำถามจากทวยเทพ“ข้าพร้อมครับ” ซิเลสทีออนตอบรับด้วยน้ำเสียงกังวานและมั่นคงดุจปราการหิน “หากเพื่อเขาต่อให้ต้องหลอมรวมวิญญาณหรือสละสิ่งใด ข้าก็ยินดี”“ดีมากลูกรักเช่นนั้น เจ้ากินสิ่งนี้ลงไป” ราชินีเซราฟิน่ายื่นผลไม้ใต้น้ำสีม่วงเรืองแสงหน้าตาแปลกป

สมรภูมิเล็กๆ ภายในวิหารบัดนี้กลายเป็นความพินาศ รอยร้าวลุกลามไปตามพื้นมหาสมุทรจากการกระแทกอันหนักหน่วง แรงสั่นสะเทือนขยายวงกว้างจนปลาเล็กปลาน้อยต้องว่ายหนีตายกันอลหม่าน กลิ่นคาวเลือดสีเงินและสีเข้มคละคลุ้งตลบอบอวล ยิ่งกระตุ้นให้การต่อสู้ครั้งนี้ดิบเถื่อนจนถึงขีดสุดท่ามกลางสมรภูมิเลือดภายในวิหารที่ดุเดือดจนน้ำเดือดพล่าน นั่นคือสัญญาณว่าพิธีหลอมรวมรังชีวิตที่ได้อุบัติขึ้นแล้ว พลังงานจากการสอดประสานที่รุนแรงแผ่ซ่านทะลุผ่านมวลน้ำมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศจนโลกเบื้องบนปั่นป่วน ราชาและราชินีแห่งมวลเงือกต้องประกาศภาวะวิกฤตสั่งระดมพลครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา กองทัพเงือกนับแสนในชุดเกราะเกล็ดแวววาวเร่งร่ายเวทสอดประสานมือต่อมือเป็นปราการวารีขนาดยักษ์ เพื่อกักขังแรงสั่นสะเทือนมหาศาลไม่ให้กลายเป็นคลื่นสึนามิพุ่งเข้ากลืนกินอารยธรรมมนุษย์บนโขดหินริมทะเลมหานครน็อกไทร่า เซเลสเชียลยืนตระหง่านท้าทายพายุที่เริ่มโหมกระหน่ำ มือหนากำสร้อยเปลือกหอยแทนใจของน้องชายไว้แน่นจนสั่นระริก เขาทอดสายตามองดูท้องฟ้าที่บัดนี้กลายเป็นสีเลือดแดงฉานประหนึ่งลางบอกเหตุวันสิ้นโ

ก่อนจะโถมแรงกระแทกกระทั้นสอดใส่เข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดอย่างป่าเถื่อนและรุนแรง ความใหญ่โตที่เกินขีดจำกัดทะลวงผ่านรอยฉีกขาดเข้าไปจนซิเลสทีออน ตาเหลือกค้าง กระเสือกกระสนหอบหายใจเอาฟองอากาศเข้าปอดอย่างบ้าคลั่งความเสียวซ่านที่รุนแรงดุจกระแสไฟฟ้าพลุ่งพล่านจากจุดสอดประสานแล่นปราดทั่วไขสันหลัง ร่างกายของเงือกหนุ่มสั่นสะท้านเฮือกใหญ่ทุกครั้งที่ถูกความยิ่งใหญ่อัดแน่นเข้าหาจนเต็มความจุกระแสน้ำโดยรอบเริ่มเดือดพล่านเป็นฟองอากาศหนาทึบ ขณะที่สัญชาตญาณนักล่ากระตุ้นให้คาเอล กระแทกเน้นอย่างโหยหา บดขยี้รังชีวิตให้แหลกลาญใต้ร่าง เพื่อฝังรากฐานแห่งชีวิตลงในจุดที่ลึกที่สุดของคู่ครองซิเลสทีออนหวีดร้องไร้เสียงในลำคอ ใบหน้าสะบัดไปมาด้วยความหฤหรรษ์ที่ปนเปกับความทรมานเจียนตาย ช่องทางภายในที่ฉีกขาดกลับรัดรึงตอบสนองความดิบเถื่อนนั้นอย่างตะกรุมตะกรามยิ่งคาเอลโถมกระแทกกระทั้นรุนแรงเพียงใด ร่างกายของเขาก็ยิ่งแอ่นรับและหลอมละลาย กลายเป็นเพียงเครื่องรองรับอารมณ์ของราชันที่กำลังคลุ้มคลั่งด้วยรักแท้อันป่าเถื่อนนี่คือพิธีสร้างรังชีวิตที่โหดร้ายที่สุดคาเอลในร่างอสุรกายไม่เหลือร่อ

“คาเอล...เอาออกไปก่อน เจ้าทำเช่นนี้ ลูกจะเกิดมาได้ยังไง?”“ข้า...ข้าทำอะไรผิด” คาเอลทำหน้าเลิกลัก ดวงตาสีรัตติกาลไร้ดาวสว่างฉายแววสับสนและหวาดหวั่นอย่างที่ไม่อาจพบเห็นได้จากนักล่าผู้เกรียงไกร เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวเพราะกลัวว่าส่วนที่ร้อนระอุและลึกซึ้งที่สุดซึ่งเชื่อมโยงเขากับซิเลสทีออนไว้จะหลุดลอยหายไป“เชื่อข้าเอาออกก่อน แล้วเดี๋ยวข้าจะให้เจ้าใส่เข้ามาใหม่นะ... นะที่รัก” ซิเลสทีออนอ้อนวอนด้วยสายตาฉ่ำหวานที่ทำให้ใจคาเอลสั่นสะท้านจนแทบละลายฟึบ! คาเอลค่อยๆ ถอนกายออกอย่างระมัดระวังที่สุด ทว่าความป่าเถื่อนที่สะสมมานานตลอดสามเดือนทำให้แรงดันมหาศาลภายในพุ่งทะลักออกมาทันที“อ๊ะ ไอ้ฉลามไร้ความอ่อนโยน!” ซิเลสทีออนหวีดร้องแผ่วเบาเมื่อน้ำเชื้อเข้มข้นแห่งราชันพุ่งทะลักออกมาจากช่องทางสร้างรังชีวิตราวกับเขื่อนแตก ปรากฏเป็นรอยจีบสีแดงเข้มบวมช้ำจากการตรากตรำอย่างหนัก มันขยิบเป็นจังหวะเชิญชวนอย่างไม่ตั้งใจจนคาเอลต้องลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ดวงตาสีรัตติกาลไร้ดาวเริ่มวาวโรจน์ด้วยความกระหายอีกครั้งซิเลสทีออนเห็นสายตาที่คาเอลเอาแต่จ้องมองส่วนนั้นไม่วาง ก็หน้า

“ตื่นแล้วหรือยอดรักของข้า...” คาเอลกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าชิดใบหู“ข้าหยุดไม่ได้...กลิ่นของเจ้า...รังชีวิตของเจ้า... มันช่างหอมหวานจนทำให้ข้าอยากจะกลืนกินเจ้าเข้าไปทั้งตัวมากขึ้นไปอีก” ซิเลสทีออนทำได้เพียงหลับตาลงรับสัมผัสที่ร้อนแรงนั้นอีกครั้ง ยอมจำนนต่อพันธะที่ไร้ที่สิ้นสุดด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุขสายน้ำภายในวิหารอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวหวาน ซิเลสทีออนหอบหายใจรวยริน ร่างกายสั่นสะท้านจากการถูกพัดพาไปสู่จุดสุดยอดครั้งแล้วครั้งเล่า เขานอนระทดระทวยอยู่บนเตียงปะการัง โดยมีจอมราชันฉลามเฝ้ามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนและแรงปรารถนาอันข้นคลัก“ซิเลส... เจ้าเหนื่อยมากใช่ไหม ข้าต้องทำอย่างไรต่อ? เพียงเจ้าเอ่ยปาก ข้าจะทำตามบัญชาของเจ้าทุกอย่าง...” คาเอลกระซิบพลางลูบไล้สะโพกมนที่บวมช้ำ“ซิเลส... ข้าขอ... มอบสัมผัสให้ส่วนนี้ของเจ้าได้ไหม?” แม้อ่อนแรงจนแทบขยับเปลือกตาไม่ได้ แต่ซิเลสทีออนก็ปล่อยให้คนรักทำตามใจ คาเอลโน้มกายลงต่ำ แหวกขาเรียวสวยออกกว้าง ก่อนจะก้มลงใช้ลิ้นสากชื้นแฉะปรนเปรอรอยจีบสีระเรื่ออย่างดุดัน“อ๊ะ! อย่า... อื้อออ” ซิเลสทีออนหวีดร้องแผ่วเบา