Semua Bab The Ex-Husband CEO Started Chasing Her : Bab 11 - Bab 18

Tahimik ang loob ng sasakyan.Hindi iyong awkward na katahimikan—kundi iyong uri na puno ng maliliit na detalye. Ang mahinang ugong ng makina. Ang regular na galaw ng wiper na tumatama sa salamin. At sa gilid ng paningin ni Victor, si Elera—nakaupo nang maayos, isang kamay hawak ang tasa ng kape, ang isa’y nakapatong sa bag niya.Napasulyap si Victor.Hindi halata. Sanay siyang magnakaw ng tingin nang hindi nahuhuli. Nakita niyang bahagyang sumimsim si Elera ng kape, pumikit sandali, parang sinisiguro ang lasa. Walang salita. Walang reaksyon. Pero may kakaibang gaan sa balikat nito, isang subtle na bagay na tanging siya lang ang makakapansin.Nagustuhan niya.Isang munting ngiti ang sumilay sa labi ni Victor—hindi sadya, hindi kontrolado. Isang iglap lang, pero totoo.Hindi niya agad binawi ang tingin.At doon niya napansing alam ni Elera.Hindi lumingon ang babae, pero nag-iba ang posisyon ng tasa sa kamay nito. Mas mahigpit ang hawak. Isang maliit na senyales na naramdaman nitong ti

Elera (POV)Hindi ako tulog.Alam ko ang eksaktong sandali kung kailan siya bumalik sa kama. Ramdam ko agad ang pag-angat ng kutson sa likod ko, ang bahagyang pag-shift ng bigat niya na parang nag-iingat—parang natatakot na baka magising ako. Kung alam lang niya.Pinagmasdan ko ang sarili kong paghinga, sinadya kong panatilihing mabagal at pantay. Ayokong mahalata. Ayokong maunahan ang kilos niya. Gusto kong maramdaman kung ano ang gagawin niya kapag akala niya wala akong depensa.Tahimik ang buong unit. Tanging tunog lang ng ulan sa labas at ang mabigat niyang paghinga ang naririnig ko. Amoy ko pa rin ang sabon na ginamit niya sa banyo—malinis, pamilyar. Victor.Matagal siyang hindi gumalaw. Ramdam ko ang alanganin niyang presensya, parang pinag-iisipan kung lalapit ba siya o hindi. Noon, hindi siya nagdadalawang-isip. Noon, sanay siyang kunin ang espasyo ko na parang natural lang.Pero ngayon… may distansya.At doon ako napangiti sa loob.Nang tuluyan niyang ipatong ang braso niya s

Maaga pa lang, ramdam na agad ang tensyon sa floor. Hindi dahil may deadline. Hindi dahil may audit. Kundi dahil nandoon na naman siya. Victor Alvares. Nakatayo sa gitna ng open office area, naka charcoal suit, sleeves slightly folded, jaw tight. Hawak niya ang isang folder habang may kausap na department head. “At this point, you’re telling me this is the best you can do?” malamig ang boses niya, pero mas delikado dahil kontrolado. “Sir, we’re still adjusting the projections—” “Adjust faster,” putol niya. “I don’t pay people to think slowly.” Tahimik ang buong area. May mga nagkukunwaring busy. May mga hindi na humihinga nang maayos. Ibang-iba siya. Masungit. Direktang magsalita. Walang pasensya. “Redo this,” sabay lapag ng folder sa mesa. “And next time, don’t make me repeat myself.” “Yes, sir.” Umalis ang department head na halos hindi makatingin. Sa kabilang side ng floor, may mahinang bulungan. “Grabe siya.” “Ganito ba talaga siya sa company nila?” “Parang hind

Tahimik ang umaga sa opisina, pero hindi iyon yung tahimik na kalmado.Alam ng mga empleyado kung bakit.Nandoon si Victor.Hindi siya nakaupo sa sariling opisina niya. Hindi rin siya nasa meeting room. Nandoon siya sa floor kung saan nagtatrabaho si Elera.Nakababa ang tingin niya sa tablet na hawak, ang isang kamay nakapasok sa bulsa ng slacks niya. Hindi siya sumisigaw ngayon.“Why is this incomplete?” malamig niyang tanong habang nakatingin pa rin sa screen.May isang analyst na bahagyang lumapit, halatang kabado. “Sir… pending pa po yung last figures—”Hindi pa tapos magsalita ang empleyado nang ibaba ni Victor ang tablet sa mesa nang may diin.“I didn’t ask what’s pending,” sabi niya, mababa ang boses pero malinaw ang inis. “I asked why it’s incomplete.”Napayuko ang analyst. “We thought—”“Stop thinking halfway,” putol niya agad. “If you start something, finish it.”Tahimik ang buong area. Walang gustong makialam.Sandaling naglakad si Victor sa pagitan ng mga mesa, ang bawat h