All Chapters of เมียรักวันไนท์สแตนด์: Chapter 41 - Chapter 48

ต้องย้ำแบบนี้เพราะอยากให้พนักงานระวังตัวมากขึ้น สำหรับที่นี่ไม่ว่าคุณจะสนิทกับคนใหญ่คนโตแค่ไหน แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ งานคืองาน เรื่องส่วนตัวคือเรื่องส่วนตัวเห้อ! จนได้สินะ“ทราบค่ะ” แม้จะไม่ค่อยพอใจที่ถูกพูดใส่แบบนี้ แต่เธอก็ทำใจไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องมีคำพูดแบบนี้หลุดมาให้ได้ยิน“ถ้าผิดจริง ต่อให้เป็นคุณภคิณก็ช่วยอะไรเราไม่ได้นะ”“ค่ะ ขอโทษพี่ปลาอีกครั้งนะคะ” นับพรไม่โกรธถ้าจะถูกมองแบบนั้นเพราะเหตุการณ์มันก็พาไปจริงๆ แต่เธอขอรอผลการตรวจสอบดีกว่าเมื่อกลับมาถึงโต๊ะ ก็ถูกรุมด้วยเพื่อนๆในทีมที่ต่างก็พากันเป็นห่วง ทุกคนต่างมั่นใจว่านับพรไม่ผิด เพราะตั้งแต่นั่งทำงานด้วยกันมายังไม่เคยเห็นนับพรทำแบบนั้นใส่ลูกค้าคนไหนเลยเธอพูดอะไรกับลูกค้าบ้างคนข้างๆ ก็ได้ยินอยู่แล้ว เพราะที่นั่งไม่ได้ห่างกันขนาดนั้น“พี่ปลาว่าไงวะแก พวกฉันมั่นใจมากว่าแกไม่ได้ทำ” ไข่มุกเปิดคำถามแรก“แล้วโดนหนักแค่ไหนวะ ต้องโดนจดหมายเตือนไหม” ยิ้มเองก็เป็นห่วงไม่น้อย“เขาจะเตือนแค่วาจาหรือลายลักษณ์อักษรวะ อย่าเพิ่งเซ็นนะเว้ย” เปิ้ลก็อดห่วงเรื่องปะวัติการทำงานของน้องไม่ได้“เดี๋ยวนี้เขามีหักเงินด้วยนี่ ถ้าโดนนี่กี่เปอร์เซ็นต์วะ” เ

ตอนนี้เป็นเวลาพักกลางวันและพวกเธอก็กำลังจะไปทานอาหารกันที่โรงอาหารสำหรับพนักงาน วันนี้พวกเธอไม่มีนัดกับสองหนุ่มเพราะเห็นว่าพวกเขางานยุ่ง“ไม่มีอะไรหรอกแก เขาน่าจะถามทางน่ะ แกเดินไปก่อนเลยเดี๋ยวตามไป” นับพรหันไปตอบให้เพื่อนรัก ไข่มุกเองก็พยักหน้ารับแล้วเดินไป นับพรจึงหันกลับมาคุยกับคนสวยตรงหน้าต่อ“คุณ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”“ดิฉันภัคคินีค่ะ เรียกนีเฉยๆ ก็ได้ค่ะ” สาวสวยแนะนำตัวอย่างเป็นกันเองก่อนที่จะเริ่มเข้าเรื่อง“นีมีเรื่องอยากคุยกับคุณนับเป็นการส่วนตัวน่ะค่ะ ไม่ทราบจะขอรบกวนเวลาหน่อยได้มั้ยคะ”“ดิฉันมีเวลาพักชั่วโมงหนึ่ง พอมั้ยคะ” เธอต้องถามให้แน่ใจเพราะเธอเองเป็นแค่มนุษย์เงินเดือน เวลาพักก็มีจำกัด“เราทานไปคุยไปดีกว่านะคะ นีอยากคุยเรื่องพี่คิณน่ะค่ะ คุณนับคิดว่าน่าจะนานไหมคะ”นับพรตัดสินใจลางานช่วงบ่ายไปเลย เพราะยังไงหลังจากคุยเสร็จเธอคงไม่มีอารมณ์กลับมาทำงานต่อแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องของเธอกับภคิณจะจบเร็วขนาดนี้“งั้นรอสักครู่นะคะ ดิฉันขอไปแจ้งหัวหน้าก่อน”วันนี้ภคิณมีนัดทานมื้อเที่ยงกับนี น่าแปลกใจที่ครั้งนี้นีกลับไม่ให้เขาไปรับ ทั้งที่เธอไม่มีรถใช้ตอนอยู่ที่ไทยด้วยซ้ำ แต่เข

ภวัตรู้ภูมิหลังครอบครัวของนับพรเป็นอย่างดี ทำไมเขาจะไม่ตามสืบเรื่องราวของคนที่ลูกชายเขารัก หากในวันข้างหน้าลูกชายเขาจริงจังถึงขั้นตบแต่ง ผู้หญิงคนนี้จะต้องมายืนเคียงข้างลูกชายเขาเขาไม่ได้สนใจว่าคนที่ลูกเขารักชอบ จะร่ำรวยหรืออยากจน เขาเพียงอยากให้ลูกของเขาได้อยู่กับคนที่รักลูกเขาจริงๆ และเป็นกำลังใจที่ดีให้ลูกของเขาได้ เหมือนตอนที่เขาเลือกที่จะแต่งกับแม่ของลูกๆซึ่งประวัติของนับพรที่เขาได้รับรายงานมานั้นถือว่าดีในระดับหนึ่งแต่ถ้าจะให้รู้ลึกไปกว่านั้นก็ต้องสัมผัสด้วยตัวเอง แต่เขาก็เชื่อในสายตาของลูกชายตัวเองด้วยจึงไม่ได้เข้าไปวุ่นวายอะไรมากนัก“ยัยนีเล่าให้ฟังล่ะสิ” เป็นธรรมดาของพี่น้องที่มักจะฟ้องเรื่องของกันและกัน ภคิณจึงอดที่จะมุ่งเป้าไปที่นีไม่ได้“ลูกน้องพ่อก็มี ไม่ต้องรอให้ถึงมือยัยนีหรอก ว่าไง คนนี้จริงจังหรือเปล่า” นี่คือสิ่งที่เขาอยากได้ยินจากปากลูกชายตัวเองมากกว่า“พ่อไม่ถามหน่อยเหรอ เป็นลูกเต้าเหล่าใคร รวยมั้ย อะไร ยังไง” ภคิณแน่ใจว่าพ่อของเขาคงสืบมาแล้ว แต่นี่พ่อของเขาไม่คิดจะทักจะท้วงบ้างเลยหรือไงกัน“ไม่อะ ถ้าแกได้เขามาแล้ว เขาจะยากดีมีจน ยังไงแกก็ต้องหาเลี้ยงเขา เมียคนเด

“นับ ไอ้นับ แกไหวมั้ยวะ คุณภคิณช่วยไอ้นับด้วยค่ะ” ไข่มุกที่เห็นท่าทางทุรนทุรายของเพื่อนก็อดเป็นห่วงไม่ได้ แม้จะไม่คุ้นชินกับเรื่องพวกนี้ แต่เธอก็พอจะดูออกว่าเพื่อนตัวเองโดนยาอะไร“ไอ้คิณ มึงหยุดก่อน ไปดูคุณนับเร็ว ไอ้คิณ!” แทนไทตะโกนเรียกเพื่อนรักที่กำลังขาดสติอยู่“มุก ช่วยนับด้วย นับไม่ไหวแล้วมุก นับร้อนอะมุก ช่วยนับด้วย” หลังจากที่ต้องอดทนและฝืนความต้องการมาสักพัก จนตอนนี้นับพรทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วเธอนอนดิ้นทุรนทุราย แม้จะอายแต่เธอทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ทั้งที่พยายามอดทนต่อไปแต่มือเรียวก็เอาแต่จะปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองอย่างห้ามไม่ได้หลังจากเรียกสติกลับมาได้แล้ว ภคิณก็รีบพุ่งตัวเข้าหาคนรักทันที เขาสวมกอดเธอไว้แน่น ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามาช้ากว่านี้เธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง“นับ นับ ไม่เป็นไรนะ นับใจเย็นก่อน ไปกับพี่นะคะ”“พี่คิณ นับร้อน นับไม่ไหวแล้วค่ะ พี่คิณช่วยนับด้วย ช่วยนับหน่อยนะคะ” เมื่อได้อยู่ในอ้อมกอดของคนรัก นับพรก็ไม่จำเป็นต้องฝืนอีกต่อไป ตอนนี้เธอลืมความอายไปจนหมด“ไอ้แทนกูฝากเคลียร์ทางนี้ด้วยนะ” ภคิณไม่ลืมฝากฝังให้เพื่อนรักจัดการทุกอย่างต่อให้ เขาจะเช็กบิลกับไอ้ทนุทีเดียวหลัง