All Chapters of มารดาผู้ทรงเสน่ห์กับจอมเจ้าเล่ห์ผู้เป็นตัวร้ายทั้งสาม: Chapter 51 - Chapter 60

เสิ่นหว่านอวี๋จ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความขุ่นเคือง เจียงฉิงฟางต้องการจะท้าทายนาง นางย่อมจะรู้ดีเพียงแต่ยามนี้นางอยู่ในจวนของผู้อื่น แถมวันนี้ยังมีพระสนมเสียนเฟยผู้เป็นคู่แข่งคนสำคัญของพี่สาวของนางอีก ดังนั้นนางจึงไม่อาจจะทำตามใจของตนเองได้ แต่หากจะให้เจียงฉิงฟางลอยหน้าลอยตาอยู่ตรงหน้าของนางโดยไม่คิดจะทำอันใดเลยก็ไม่อาจจะยอมได้เช่นเดียวกัน นางหลุบตาลงมาจ้องมองเด็กน้อยที่ยืนเคียงข้างเจียงฉิงฟางแล้วก็ยิ้มออกมาในทันที“นี่คงจะเป็นบุตรสาวของท่านแม่ทัพและจ้าวฮูหยินสินะ แม้จะยังอยู่ในวัยที่ไม่เติบโตอย่างเต็มที่แต่ใบหน้ากลับงดงามเป็นอย่างยิ่ง ได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพพึ่งจะรับตัวฮูหยินและบุตรชายบุตรสาวเข้าเมืองหลวง เรื่องการหมั้นหมายของคุณหนูคงยังจะไม่มีผู้ใดมาทาบทามสินะ” คำพูดของเสิ่นหว่านอวี๋ทำให้เจียงฉิงฟางหรี่ตาอย่างระมัดระวัง หากเสิ่นหว่านอวี๋คิดจะเล่นงานนาง นางไม่ได้คิดกลัวเกรง แต่หากเสิ่นหว่านอวี๋คิดจะเล่นงานบุตรสาวของนาง นางไม่มีทางยินยอมแน่“ท่ามกลางงานมงคลเช่นนี้ก็ควรจะมีเรื่องมงคลเพิ่ม” เมื่อเอ่ยจบเสิ่นหว่านอวี๋ก็ยิ้มออกมาแล้วเดินตรงไปยังโถงกลางพิธีที่เสียนเฟยยังคงยืนอยู่แล้วเอ่ยกับพ

เสิ่นหว่านอวี๋ไม่รอช้าที่จะไปฟ้องเสิ่นฮองเฮาในวันรุ่งขึ้น แต่เพราะพระสนมเสียนเฟยใช้ข้ออ้างว่าเสิ่นหว่านอวี๋ก้าวก่ายเรื่องการแต่งงานขององค์ชายสามทำให้เสิ่นฮองเฮาไม่อาจจะตำหนิเสียนเฟยได้ที่ทำได้ก็มีแค่เพียงเอ่ยวาจาตำหนิเสิ่นหว่านอวี๋และลงโทษกักบริเวณเสิ่นหว่านอวี๋เพิ่มเพื่อแสดงให้เห็นว่าพระนางไม่ได้เข้าข้างน้องสาวของตนเองความเคลื่อนไหวของเสิ่นฮองเฮาทำให้เสียนเฟยคิดได้อีกครั้งว่าควรจะสานสัมพันธ์กับจวนสกุลจ้าวเอาไว้ เมื่อคิดได้ดังนั้นวันถัดมาพระนางจึงได้ส่งหมัวมัวข้างกายไปเชื้อเชิญเจียงฉิงฟางและลูกๆ เข้าวัง โดยใช้ข้ออ้างว่าอยากให้องค์ชายสามทรงมีพระสหายรุ่นราวคราวเดียวกัน ซึ่งเจียงฉิงฟางก็ไม่ได้ทำให้เสียนเฟยทรงผิดหวัง นางรีบตอบรับคำเชิญของเสียนเฟยแล้วพาลูกน้อยทั้งสามเข้าวังในทันทีแม้ว่าเสียนเฟยจะบอกว่าพระโอรสของนางมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันสามพี่น้องสกุลจ้าว แต่เมื่อเจียงฉิงฟางได้เห็นองค์ชายสามแล้วนางจึงพึ่งจะรู้ว่าเสียนเฟยแค่ใช้คำว่าสหายรุ่นเดียวกันเป็นข้ออ้างเพียงเท่านั้น ยามนี้องค์ชายสามมีพระชันษาสิบสองชันษาแล้วส่วนลูกๆ ของนางยามนี้มีอายุแค่เพียงเก้าขวบเพียงเท่านั้นเมื่อได้มาพบกันจึงดู

ยามที่องค์ชายสามพาสามพี่น้องสกุลจ้าวกลับมาที่ตำหนักหรงหวาอีกครั้งก็เป็นเวลาที่เย็นมากแล้ว สีพระพักตร์ที่เต็มไปด้วยรอยพระสรวลขององค์ชายสามทำให้เสียนเฟยทรงพึงพอพระทัยเป็นอย่างมาก พระนางคิดเอาไว้แล้วว่าหากองค์ชายสามทรงได้พบกับเด็กน้อยทั้งสามจากสกุลจ้าวก็คงจะพอพระทัยและชื่นชอบเด็กน้อยทั้งสามอย่างแน่นอน และก็เป็นดังเช่นที่พระนางคาดการเอาไว้“เย็นมากแล้ว หม่อมฉันและลูกๆ คงต้องขอทูลลากลับจวนแล้วเพคะ” เจียงฉิงฟางเอ่ยออกมาพลางจ้องมองลูกๆ ที่ยามนี้มีนางข้าหลวงถือกล่องขนมติดตามมาด้วยหลายกล่อง“วันหน้าพวกเจ้าเข้าวังมาพบข้าอีกนะ ข้าจะสั่งให้คนของหอไห่ถังทำขนมอีกหลายชนิดเพื่อรอต้อนรับพวกเจ้า” องค์ชายสามทรงตรัสออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน“ขอบพระทัยองค์ชายสามที่ทรงมีเมตตาต่อกระหม่อมและน้องๆ หากทรงไม่รังเกียจวันหน้ากระหม่อมและน้องๆ จะต้องมาเข้าเฝ้าองค์ชายและพระสนมอีกอย่างแน่นอน” จ้าวฉางเยี่ยนเอ่ยพลางยิ้มออกมา พระนางเสียนเฟยและเจียงฉิงฟางพูดคุยกันต่ออีกหลายประโยคแล้วจึงได้ขอตัวกลับจวนพร้อมด้วยขนมอีกหลายกล่องที่องค์ชายสามทรงประทานให้เมื่อคนสกุลจ้าวกลับไปแล้วเสียนเฟยก็ทรงรีบส่งคนไปสืบข่าวที่

สิ่งที่เจียงฉิงฟางคาดไม่ถึงก็คือไม่เพียงกำจัดหอดาราให้ออกไปจากราชสำนักได้ แต่เสิ่นหว่านโหรวผู้เป็นองค์ฮองเฮาของแผ่นดินกลับถูกลากลงมารับความผิดในครั้งนี้ เสียนเฟยยอมเสี่ยงใช้ตนเองเป็นเป้าให้หอดาราลงมือป้ายสีแล้วสุดท้ายพระนางก็ใช้ความโปรดปรานที่เซียวฉีฮ่องเต้มีต่อพระนางเปิดโปงความผิดที่หอดาราร่วมมือกับเจ้ากรมพิธีการ รวมไปถึงเสิ่นฮองเฮาที่มีความสัมพันธ์อันคลุมเครือกับหลิ่วจื่อหานผู้เป็นเจ้าสำนักของหอดารา ยามที่เจียงฉิงฟางได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระนางเสียนเฟยในตำหนักหรงหวาอีกครั้ง นางจึงได้เอ่ยถึงเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกขัดข้องใจ“หม่อมฉันไม่เคยคิดเลยเพคะ ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นฮองเฮาและท่านเจ้าสำนักหอดาราจะเป็นความสัมพันธ์ทางด้านชู้สาว” เมื่อเจียงฉิงฟางเอ่ยเช่นนี้พระสนมเสียนเฟยก็ทรงพระสรวลออกมาแล้วจึงทรงตรัสด้วยพระสุรเสียงที่เต็มไปด้วยความรื่นรมย์“เจ้าอย่าได้ลืมว่าสถานที่แห่งนี้คือวังหลวง ต่อให้คบหากันอย่างบริสุทธิ์ใจแต่ชายหนุ่มที่ไม่ใช่ขันทีกับสตรีของฝ่าบาทมาลักลอบนัดพบกันตามลำพังในที่ลับตาคนอยู่บ่อยครั้ง ย่อมจะหลีกหนีคำครหาระหว่างชายหญิงได้ยาก ยิ่งในยามนี้ฝ่าบาทกำลังต้องการที่จะลดอำนาจข

ทันทีที่ได้รับป้ายเชิญจากจวนแม่ทัพใหญ่ ท่านหัวหน้าสำนักแพทย์หลวงก็เดินทางมาที่จวนแม่ทัพด้วยตนเองในทันที เมื่อท่านหัวหน้าแพทย์หลวงได้เห็นสีหน้าอันตึงเครียดของคนในจวนแม่ทัพในใจของเขาก็พลอยตึงเครียดไปด้วย ระหว่างที่เดินทางมาเขาได้สอบถามมาก่อนแล้วว่าคนที่เขาจะต้องมาตรวจรักษาคือผู้ใด พอได้รู้ว่าเป็นฮูหยินของแม่ทัพใหญ่เขาก็รู้แล้วว่าจะต้องรักษาอย่างระมัดระวัง ด้วยเคยได้ข่าวมาว่าแม่ทัพใหญ่จากสกุลจ้าวผู้นี้รักใคร่ฮูหยินของตนเองเป็นอย่างมาก หากเขาทำการรักษาไม่ดีหรือรักษาผิดพลาดขึ้นมา จ้าวถิงฟงผู้เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นจะต้องไม่มีทางไว้ชีวิตของเขาแน่“เชิญท่านหัวหน้าสำนักแพทย์หลวงทางด้านนี้ขอรับ” จ้าวถิงฟงเอ่ยเชื้อเชิญอย่างนอบน้อมทันทีที่ได้เห็นเขา เขาและแม่ทัพใหญ่ผู้นี้ได้พบกันอยู่หลายครั้ง และส่วนใหญ่มักจะพบกันในห้องทรงพระอักษรของฝ่าบาท การที่ฝ่าบาททรงเปิดเผยพระอาการประชวรต่อแม่ทัพใหญ่ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าแม่ทัพใหญ่ผู้นี้ได้รับความไว้วางพระทัยจากฝ่าบาทมากเพียงใด เมื่อคิดได้เช่นนี้หัวหน้าสำนักแพทย์หลวงก็พลันลอบปาดเหงื่ออยู่ในใจด้วยไม่เคยเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของจ้าวถิงฟงผู้เป็นแม่ทัพใ