มารดาผู้ทรงเสน่ห์กับจอมเจ้าเล่ห์ผู้เป็นตัวร้ายทั้งสาม

มารดาผู้ทรงเสน่ห์กับจอมเจ้าเล่ห์ผู้เป็นตัวร้ายทั้งสาม

last updateLast Updated : 2026-02-05
By:  BigM00NCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
72Chapters
5.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ลืมตาขึ้นมาก็อยู่ในร่างของฮูหยินแม่ทัพที่มีบุตรชายและบุตรสาวเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงโชคชะตาอันเลวร้ายเจียงฉิงฟางจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางไม่ให้เด็กผู้ชั่วร้ายทั้งสามกลายเป็นตัวร้ายเหมือนที่ในนิยายเขียนเอาไว้

View More

Chapter 1

บทที่ 1 สามตัวร้ายแห่งสกุลจ้าว

「院長先生、この前おっしゃっていたヨーロッパ留学の件については、決めました。私、行きます」

月岡花咲(つきおか はなお)は虚ろな目で鏡を見つめた。そこに映っているのは、青ざめた顔に赤く腫れた目、そしてどこかやつれた自分の姿だった。

電話の向こうで、院長の弾んだ声がすぐに返ってきた。

「やっと決心してくれたのね、それでいい。このチャンスは一度きりよ。ただし、ご主人とちゃんと話しておきなさいね。行ったら三年間は戻れないし、手続きもあるから、遅くとも来週には出発しないと」

花咲は深く息を吸い込んだ。

「大丈夫です。ちゃんと折り合いをつけます」

話しを終えるや否や、彼女は慌ただしく電話を切った。

少しでも遅れれば、泣き声を抑えられなくなりそうだったからだ。

花咲は先週、立て続けに七件の再建手術をこなした。

最後の女の子の患者は、特に強く印象に残っている。

透き通るような白い肌、細い足、あどけない可愛らしさを残す顔立ち。

こんなにも清楚で純粋そうな少女が、再建手術を受けに来ること自体、滅多にない。

そして、何よりも驚いたのは、その女の子が自分とどこかよく似ていることだった。

だが、今回救急から運ばれてきたのは、まさにその女の子だった。

つい先日、修復手術を終えたばかりの子が、今度は重傷で搬送されてきたのだ。

女の子はまるで虐げられ、踏みにじられたかのような様子で、それが花咲の胸に怒りを灯した。

不安が一気に心の中に広がり、花咲は思わず両手をぎゅっと握りしめる。必死に声色を落ち着けながら、問いかけた。

「こんなにひどい怪我……通報してあげしましょうか」

通報という二文字が出た途端、女の子は途方に暮れたように慌てだした。

「いいえ……いいんです。私の彼氏が……私が可愛いから、つい我慢できなかったって。もう二度と、こんなことはしないって……約束してくれたんです」

花咲は眉をひそめ、視線の端に少女の手首が映った。そこには、見覚えのありすぎる銀色のブレスレットが光っている。

身をかがめ、そっと近づけて嗅いでみた。やはり、微かにあの椿の香りが漂ってきた。

女の子は頬を真っ赤に染め、恥じらいを隠せない様子で、花咲がじっと自分のブレスレットを見つめているのに気づくと、まるで証明するかのように手首を高く掲げ、言葉を添えた。

「先生、ほら見て、これも彼がくれたんです。世界にたったひとつだけなんですよ。彼は本当に私を愛してくれてます……私は彼を責めようなんて思っていません」

世界に一つだけのブレスレット。そんな説明を聞くまでもない。花咲は知っている。

それは、結城遼(ゆうき りょう)が自分のためにデザインしたものだった。

意気盛んな若きデザイナーだった彼は、かつて胸を張って、花咲にふさわしい世界でただ一つのブレスレットを作り、彼女をこの世界で一番幸せな女性にすると約束していた。

二人は幼なじみだった。婚外子として家に迎え入れられ、周囲から冷たい視線を浴び続けてきた遼は、いくらいじめられてもやり返すことができなかった。そして、一度ひどく殴られたことがあり、そのとき彼を救ったのは花咲だった。

それ以来、遼はありったけの心を込めて花咲に尽くした。彼女が病気のときには細やかに看病し、彼女が留学で海外にいる間も、年に何度も飛行機に乗って会いに行き、ただ手料理を作ってあげて、少しでも寂しさを紛らわせようとした。

十年もの付き添いと愛は、やがて花咲の心を動かした。

遼が花咲にプロポーズしたあの日、花咲は初めて堪えきれないほど泣き崩れた。

長い間、遼を待たせてしまったことが、申し訳なく思った。

あのブレスレットは、その結婚祝いだった。

けれど今、そのブレスレットは、別の女の手首に輝いている。

手術が終わり、看護師が差し出したカルテには、はっきりと遼の携帯番号が記されていた。

花咲の頭の中で、ぶわっと何かが弾ける音がした。考えはその瞬間、ふっと途切れた。顔から血の気が一気に引いていく。押し寄せてきたのは、めまいと吐き気。

複雑で苦しい感情が一瞬にして理性を押し流した。

花咲はもう胸の奥の嫌悪感を抑えきれなかった。胃の奥の胆汁まで込み上げてきそうだった。

吐き終えると、力が抜けて、花咲は壁に背を預け、そのまま崩れ落ちた。手の甲で目を覆っても、涙は止まらなかった。

一時間ほどかけてようやく呼吸を整え、院長にあの電話をかけた。

看護師は心配そうに、花咲の体調を気遣いながら声を掛けた。夫に迎えにきてもらうのはどうかと聞いた。

この病院の誰もが知っている。花咲には、彼女を命よりも大切にするデザイナーの夫がいることを。

しかし、誰も知らない。その愛妻家の夫が、別の女とベッドで戯れ、挙句、遊びすぎてその女を病院送りにしたなんて。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Nira Ho
Nira Ho
สนุกอ่านเลยค่ะ
2026-05-03 18:44:35
0
0
patty11012537
patty11012537
สนุกมากค่ะ
2026-03-01 23:20:21
1
0
Ketchup_Syrup
Ketchup_Syrup
สนุกครบรสมากค่ะ นางเอกฉลาด เจ้าแผนการสุุดๆ
2026-02-12 19:33:56
1
0
72 Chapters
บทที่ 2 แก้ไขข่าวลือ
“สะใภ้บ้านจ้าวคิดจะหนีตามบุรุษไป แต่สุดท้ายก็จมน้ำเกือบเอาชีวิตไม่รอด สุดท้ายก็ซมซานกลับมาอยู่บ้านด้วยอาการร่อแร่ปางตาย” นี่คือคำนินทาที่ผู้คนในหมู่บ้านต่างเอ่ยถึงเจียงฉิงฟางในช่วงนี้ แต่นางกลับไม่ได้ติดตามไปแก้ข่าวแต่อย่างใด แถมยังเก็บเนื้อเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านไม่ยอมออกมาเผชิญหน้าผู้คนอย่างที่นางมักจะทำดังเช่นเมื่อก่อน“ต้าฉาง เอ้อฉาง เสี่ยวฉาง พวกเจ้ากินอะไรกันแล้วหรือยัง จะเข้ามากินข้าวบ้านข้าก่อนไหม” ป้าเฉินที่อยู่บ้านฝั่งตรงข้ามของถนนเดินมาเอ่ยถามพวกเขาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมีเมตตาแต่เด็กน้อยทั้งสามกลับส่ายหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน แล้วก็เป็นจ้าวฉางเยี่ยนที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการเสียดสี“พวกข้ากินข้าวแล้ว ท่านยายเฉินไม่ต้องคิดจะหลอกถามเรื่องในบ้านของพวกข้าหรอก” คำพูดของจ้าวฉางเยี่ยนทำให้ป้าเฉินพลันมีสีหน้าบูดเบี้ยวแต่แล้วนางก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าจ้าวฉางยวนแบมือมาที่นางด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์“แต่หากท่านยายยอมจ่ายให้ข้าสักหนึ่งเหวิน ข้าก็ยินดีที่จะเล่าให้ท่านฟังว่าท่านแม่ของข้ายามนี้นางเป็นอย่างไรบ้าง” เมื่อจ้าวฉางยวนเอ่ยจบป้าเฉินก็ล้วงเหรียญในอกเสื้อออกมาในทันที“
Read more
บทที่ 3 เปลี่ยนไป
เมื่อป้าเฉินเดินกลับเข้าไปในบ้านของนางแล้วเจียงฉิงฟางก็หันมาจ้องมองลูกของนางในทันทีแล้วจึงได้เอ่ยกับเด็กๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“พวกเจ้ากลับเข้าบ้านกันก่อนเถิด ต่อไปอย่าได้คิดหาเงินด้วยวิธีนี้อีก” คำพูดของเจียงฉิงฟางทำให้เด็กๆ นิ่วหน้าแล้วก็เป็นจ้าวฉางเยี่ยนก็เอ่ยคัดค้านคำพูดของนางด้วยสีหน้าดื้อดึง“แล้วจะให้พวกข้าหาเงินด้วยวิธีไหน หรือว่าท่านแม่จะยินยอมมอบเงินในมือของท่านให้พวกข้าเล่า” คำพูดของเขาทำให้เจียงฉิงฟางเลิกคิ้วขึ้น นางจ้องมองเด็กอายุเจ็ดขวบทั้งสามคนที่ในยามนี้กำลังแสดงอาการต่อต้านนางอย่างเต็มที่“อีกทั้งต่อให้พวกข้าไม่พูด คนเหล่านั้นก็ล้วนรู้เรื่องของท่านแม่ดี ชิ! สายแร่ทองคำอะไรนั่นก็แค่ข้ออ้างของท่านแม่ที่จะนำมาแก้ตัวเรื่องที่ท่านทำลงไปเพียงเท่านั้น” จ้าวฉางยวนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดูแคลนส่วนจ้าวฉางหนิงก็ไม่น้อยหน้าพี่ๆ เอ่ยวาจาต่อต้านนางออกมาเช่นเดียวกัน“ใช่แล้ว! หากมีคนค้นพบสายแร่ทองคำจริงแล้วท่านแม่รู้คนอย่างท่านแม่ไม่มีทางบอกให้ผู้อื่นรู้หรอก เพราะท่านแม่เคยบอกกับข้าเองว่าหากอยากจะปล่อยข่าวลือสักเรื่องก็แค่ทำให้ดูลึกลับเข้าไว้แล้วบอกกับผู้อื่นว่า อย่าบอกใครนะ แล้วหลังจา
Read more
บทที่ 4 ตัวประกอบ
ตลาดของหมู่บ้านต้าหนิวยังคงเงียบเหงาเหมือนในความทรงจำของเจียงฉิงฟางที่อยู่ในนิยาย แต่สำหรับเจียงฉิงฟางที่พึ่งจะทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนี้กับรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับร้านรวงต่างๆ ในหมู่บ้าน แม้จะมีอยู่แค่เพียงไม่กี่ร้านแต่ของกินของใช้ล้วนมีวางขายอย่างครบครัน“พวกเจ้าอยากกินหรือไม่” เจียงฉิงฟางเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเด็กน้อยทั้งสามมีสายตาจดจ่ออยู่ที่ถังหูลู่เสียบไม้ที่มีสีสันแวววาวน่ากิน“ไม่เป็นไรขอรับ ท่านแม่บอกว่าจะซื้อผ้าใหม่ให้พวกข้ามิใช่หรือ ท่านเก็บเงินเอาไว้ซื้อเสื้อผ้าให้พวกข้าจะดีกว่า” จ้าวฉางเยี่ยนเอ่ยออกมาอย่างเด็ดเดี่ยวแม้ว่ายามนี้เขาจะละสายตาจากถังหูลู่ไม่ได้ ส่วนจ้าวฉางยวนและจ้าวฉางหนิงแม้ว่าจะไม่ได้เอ่ยอันใดออกมาแต่พวกเขาก็ยกให้การตัดสินใจของจ้าวฉางเยี่ยนเป็นเรื่องที่ถูกต้องเสมอ“แค่ถังหูลู่ไม่กี่ไม้ ไม่ทำให้ข้าซื้อเสื้อผ้าให้พวกเจ้าไม่ได้หรอก เพียงแต่ต่อไปหากอยากกินอยู่อย่างไม่ลำบากพวกเราจำต้องรู้จักเก็บออมเอาไว้บ้าง ดังนั้นวันนี้แม่จะซื้อถังหูลู่ให้พวกเจ้าคนละไม้ก็แล้วกัน กินแค่พอดี ใช้เท่าที่จำเป็น เพียงเท่านี้พวกเราก็จะได้มีชีวิตอยู่อย่างไม่ลำบากแล้ว” คำพูดของเจียงฉิงฟางทำใ
Read more
บทที่ 5 สะใภ้บ้านสกุลเฉิน
ผู้ดูแลร้านใช้เวลาไม่นานก็สามารถหาเสื้อผ้าที่ตัดเย็บเอาไว้แล้วมาให้เด็กๆ ลองสวมใส่ แม้ว่าจะดูไม่พอดีตัวอยู่บ้างแต่เมื่อคิดว่าอีกไม่นานเด็กๆ ก็คงจะเติบโตมากขึ้นกว่านี้นางจึงยินดีที่จะจ่ายเงิน“ได้ยินว่าเจ้าสิ้นเนื้อประดาตัวไปแล้วมิใช่หรือ น้องฉิงหร่วนบอกกับข้าว่ายามที่ไปรับร่างของเจ้า นอกจากจะไม่เหลือลมหายใจแล้วเจ้ายังไม่เหลือเงินทองติดกายเลย” คำพูดของเจียงฉิงเหยาทำให้เจียงฉิงฟางร้อง เฮอะ! ออกมา นางหันไปมองหน้าเจียงฉิงเหยาแล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบาเลย“เจียงฉิงหร่วนบอกอะไรเจ้าก็เชื่อหรือ นางบอกว่าข้าหนีตามบุรุษเจ้าก็เชื่อ นางบอกว่าข้าสิ้นเนื้อประดาตัวเจ้าก็เชื่อ ถ้านางบอกกับเจ้าว่าข้าคือนางปีศาจที่ตายแล้วฟื้น เจ้าก็คงจะเชื่ออีก เจียงฉิงเหยาเจ้าเป็นญาติผู้พี่ของพวกข้าสองพี่น้องมิใช่หรือ แล้วเหตุใดเจ้าจึงได้โง่งมยิ่งนัก ท่านลุงกับท่านป้าไม่ได้ให้เจ้ากินอาหารดีๆ บ้างเลยหรือในหัวของเจ้าจึงได้ว่างเปล่าเช่นนี้” คำพูดของเจียงฉิงฟางทำให้เด็กน้อยสกุลจ้าวทั้งสามหัวเราะคิกคักด้วยความพึงพอใจทำให้เจียงฉิงฟางพึ่งจะรู้ตัวว่านางได้แสดงด้านที่ไม่ดีให้เด็กๆ ได้เห็นเข้าแล้ว“จ้าวฉางเยี่ยน จ้าวฉาง
Read more
บทที่ 6 วิ่งโร่มาเอาเรื่อง
เจียงฉิงฟางพาเด็กๆ เดินซื้อของกินของใช้เพิ่มอีกจำนวนหนึ่งแล้วจึงได้พาเด็กๆ กลับบ้าน แน่นอนว่านางไม่ลืมที่จะซื้อเมล็ดผักและลูกไก่อีกหลายตัวแล้วนำกลับบ้าน“ท่านแม่ เหตุใดพวกเราจึงไม่ซื้อตัวที่ใหญ่กว่านี้เล่าไก่ตัวเล็กถึงเพียงนี้ต่อให้มีหลายตัวก็ยากที่จะทำให้อิ่มท้อง” คำพูดของจ้าวฉางยวนทำให้เจียงฉิงฟางหัวเราะออกมาในทันที“แม่ไม่ได้ซื้อพวกมันมาทำอาหาร แต่จะเลี้ยงพวกมันเอาไว้เพื่อให้พวกเจ้ามีไข่ไก่กินทุกวันต่างหาก” เมื่อเจียงฉิงฟางเอ่ยเช่นนี้เด็กน้อยทั้งสามก็หันไปมองหน้ากัน“อีกตั้งนานกว่าแม่ไก่จะออกไข่”“แล้วถ้ามันไม่ออกไข่เลยล่ะ”“ข้าไม่เคยเห็นท่านแม่คิดจะเลี้ยงไก่มาก่อนเลย”จ้าวฉางหนิง จ้าวฉางยวนและจ้าวฉางเยี่ยนเอ่ยออกมาคนละประโยคตามลำดับ เจียงฉิงฟางไม่เพียงไม่โกรธอีกทั้งยังตอบคำถามของพวกเขาทีละประโยคเช่นเดียวกัน“เชื่อแม่เถิดว่าสำหรับเด็กน้อยอย่างพวกเจ้าไม่นับว่านานหรอก”“ถ้าพวกมันไม่ออกไข่ พวกเราก็แค่จับพวกมันมาถอนขนแล้วต้มกินเพียงเท่านั้น ถึงยามนั้นพวกมันก็คงจะตัวใหญ่เพียงพอที่จะต้มกินแล้ว”“ไม่เคยเลี้ยงให้พวกเจ้าเห็นก็ใช่ว่าจะเลี้ยงไม่เป็น” คำพูดของเจียงฉิงฟางทำให้เด็กทั้งสามพยักหน้
Read more
บทที่ 7 ตัวปัญหา
เจียงฉิงฟางจ้องมองคนสกุลเฉินและคนสกุลเจียงด้วยสีหน้าเย็นชา ในความทรงจำของร่างนี้คนสกุลเจียงหาได้ดีต่อนางมากนัก ทุกคนในสกุลเจียงต่างพากันพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าความงามของนางจะชักนำเภทภัยในมาสู่สกุลเจียง ส่วนในนิยายที่เจียงฉิงฟางเคยอ่านมา หลังเจียงฉิงฟางตายไปแล้วคนสกุลเจียงก็ได้ทอดทิ้งลูกน้อยทั้งสามของเจียงฉิงฟาง ปล่อยให้พวกเขาต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตรอดกันตามลำพัง จนทำให้พวกเขาเติบโตไปกลายเป็นตัวร้ายในนิยายที่มีจุดจบในตอนสุดท้ายที่สุดแสนจะอเนจอนาถ ดังนั้นสำหรับนางแล้วคนสกุลเจียงหาได้เป็นกลุ่มคนที่นางคิดจะให้ความสำคัญ“ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านลุง ท่านป้าสะใภ้วันนี้ลมอะไรจึงได้หอบพวกท่านมาจนถึงที่นี่ได้” คำถามของเจียงฉิงฟางทำให้สีหน้าของคนสกุลเจียงพลันบึ้งตึงมากยิ่งขึ้น“ฉิงเหยาไปตามพวกเรามาน่ะสิ นางบอกว่าเจ้าทำร้ายนางที่ร้านสกุลจี้แล้วยังคิดจะยั่วยวนสามีของนาง บอกให้พวกเรามาจัดการเจ้าให้นาง” คำพูดของเจียงโซ่วผู้เป็นบิดาทำให้เจียงฉิงฟางหัวเราะหึหึ ออกมา“นางพูดพวกท่านก็เชื่อเช่นนั้นหรือ ทำไมจึงไม่สอบถามนางเล่าว่าเพราะเหตุใดข้าจึงได้ทำร้ายนาง ส่วนเรื่องการยั่วยวนพี่เขยของตนเองนั้นพวกท่
Read more
บทที่ 8 ตัดขาดกับสกุลเจียง
คำพูดของเจียงฉิงฟางทำให้ทั้งเจียงโซ่วและลู่เหมยนิ่งงันไป พวกเขาทั้งคู่รักและลำเอียงต่อเจียงฉิงหร่วนจริงๆ อย่างที่เจียงฉิงฟางเอ่ยออกมา แต่หากถามถึงว่าผู้ใดทำให้เขาและภรรยาได้หน้าได้ตามากที่สุดก็ยังเป็นเจียงฉิงฟางอยู่ดี ยามนี้ก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเจียงฉิงเหยาตั้งใจจะหาเรื่องเจียงฉิงฟางอย่างไม่ลืมหูลืมตา พวกเขาที่เป็นทั้งบิดาและมารดาจะต้องตัดสินใจแล้วว่าจะหลับหูหลับตาช่วยเจียงฉิงเหยารังแกเจียงฉิงฟาง หรือว่าจะขัดแย้งกับบ้านใหญ่ของสกุลเจียงด้วยการออกหน้าช่วยเจียงฉิงฟาง“ฉิงฟาง หากเจ้าไม่ได้มีใจคิดจะยั่วยวนเขยใหญ่ แล้วทำไมเขาจึงได้มายืนอยู่ที่รั้วบ้านของเจ้าเล่า” คำถามประโยคนี้ของเจียงโซ่วชี้ชัดให้เจียงฉิงฟางได้รับรู้แล้วว่าเขายังยินดีที่จะอยู่ภายใต้เงาของพี่ชาย ด้วยการหลับหูหลับตาช่วยเจียงฉิงเหยารังแกนาง“ท่านพ่อ เขาเองก็บอกออกมาแล้วว่าเขาเป็นผู้มาเอง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับข้า” เจียงฉิงฟางเอ่ยพลางทอดถอนใจออกมา“เพราะก่อนหน้านี้ เจ้ายั่วยวนเขาไว้ นางตัวดีวันนี้ข้าจะต้องสั่งสอนให้เจ้าได้รู้ซึ้งว่าสามีของผู้อื่น เจ้าไม่อาจจะเล่นหูเล่นตาได้” เจียงฉิงเหยาเอ่ยพลางหันไปส่งสัญญาณให้คนงานของบิดาขอ
Read more
บทที่ 9 ความมั่งคั่ง
เช้าวันรุ่งขึ้นเจียงฉิงฟางก็กลายเป็นที่เอ่ยถึงของชาวบ้านในหมู่บ้านต้าหนิวอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นางไม่ได้ถูกเอ่ยถึงในทางที่เลวร้ายดังเช่นเมื่อก่อน แต่นางกลับถูกเอ่ยถึงด้วยความเวทนาและสงสารแทน“ข้าละอายจริงๆ ที่ใช้สกุลเดียวกันกับพวกเขา ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ต้องเลี้ยงดูลูกสามคนตามลำพัง แต่กลับถูกคนตั้งหลายคนรุมรังแก ท่านหัวหน้าหมู่บ้านก็ช่างใจจืดใจดำยืนดูเหตุการณ์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเฉยชา เสียแรงที่ทุกคนในหมู่บ้านให้ความนับหน้าถือตา”“นั่นน่ะสิ! ข้ายังได้ยินมาอีกนะว่าเพราะเขารังเกียจที่สะใภ้บ้านจ้าวมีหน้าตางดงามมากเกินไปจึงเลือกญาติผู้พี่ของนางให้แต่งเข้าไปเป็นสะใภ้ในบ้านของตนเองแทน คิดไม่ถึงว่าท่านหัวหน้าหมู่บ้านจะเป็นคนที่มีจิตใจคับแคบถึงเพียงนี้”“คนบ้านเจียงก็ไม่ต่างกัน พอเห็นว่าสะใภ้บ้านจ้าวไร้สามีคอยดูแลและขาดที่พึ่งพิงก็รีบตัดขาดกับนางโดยไม่สนใจสายสัมพันธ์ทางสายเลือด พวกเขาคงจะเกรงกันว่าวันหน้านางจะพาลูกๆ ไปขอความช่วยเหลือและกลายเป็นภาระที่สลัดไม่หลุดของพวกเขา ช่างใจดำเสียจริง” คำพูดของคนในหมู่บ้านทำให้ทั้งบ้านสกุลเฉินและบ้านสกุลเจียงรู้สึกอับอายขายหน้า ยิ่งพวกเขาออกมาแก้ไขข่าวล
Read more
บทที่ 10 สบู่หอม
“สะใภ้บ้านจ้าว ดูเหมือนว่าช่วงนี้เจ้าจะงดงามขึ้นมากเลยนะ ผิวกายก็ดูเหมือนว่าจะขาวผ่องมากยิ่งขึ้น พอเข้าใกล้ก็หอมกรุ่นดุจดอกไม้” เสียงเอ่ยถามของป้าเฉินทำให้บรรดาเพื่อนบ้านที่นั่งซักผ้าในลำธารด้วยกันหันมามองด้วยความสนอกสนใจในทันที“ช่วงนี้ข้าทำสบู่หอมมาใช้ร่างกายก็เลยขาวผ่องขึ้น ยังมีน้ำหอมที่ช่วยให้ร่างกายมีกลิ่นหอม วันหน้าข้าคิดว่าจะลองทำน้ำมันบำรุงผิว ผิวกายของข้าก็คงจะนุ่มนวลและหอมกรุ่นมากยิ่งขึ้น” เมื่อเจียงฉิงฟางเอ่ยเช่นนี้ก็มีเสียงเย้ยหยันจากคนของบ้านเจียงขึ้นมาในทันที“เจียงฉิงฟาง! เจ้านี่ช่างดีเสียจริง ไม่ต้องทำงานหนักในไร่นา วันทั้งวันสนใจแต่เรื่องความงามและการประทินผิว นี่เจ้ากำลังคิดจะไปยั่วยวนบุรุษที่ไหนอีก” คำพูดของเจียงฉิงเหยาทำให้เจียงฉิงฟางที่ซักผ้าเสร็จแล้วขยับกายลุกขึ้นพลางยกตะกร้าใส่ผ้าที่ซักเสร็จแล้วขึ้นมา“ข้าจะยั่วยวนบุรุษอื่นไปทำไม ในเมื่อสามีของข้าก็ยังอยู่ แม้ว่ายามนี้เขาจะไม่อยู่ที่นี่แต่ข้าเชื่อว่าเขาจะต้องกลับมาแน่ คนที่ควรจะคิดถึงเรื่องความงามและการประทินผิวควรจะเป็นเจ้านะ เฉินอี้ร่ำร้องจะหย่าขาดกับเจ้าทุกวันจนเจ้าต้องหนีมาหลบอยู่ที่บ้านเดิมเช่นนี้ เจียงฉิง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status