Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

Mabilis na pinatakbo ni Aslan ang sasakyan papunta sa apartment ni Kasumi. Ilang beses niyang tinawagan ito pero walang sumasagot.Sa kabilang banda, nakita ni Kasumi ang tawag ng dati niyang asawa sa screen pero hindi man lang niya iyon gaanong pinansin."Hindi mo ba sasagutin? Baka importante," sabi ni Cohen sa kanya."Walang batas na nagsasabing kailangang sumagot ang teacher sa tawag ng parent kapag off-duty na," mataray na sagot ni Kasumi. "Tara na, tulungan mo na lang akong maghimay ng gulay. Gutom na si Kira."Iniwan niya ang phone sa sofa at pumasok sa kusina.Maya-maya, lumabas ang cute na cute na si Kira mula sa kwarto. Gusto sana nitong manood ng cartoons pero hindi nito mahanap ang remote. Sa pagkakapkap ng bata sa sofa, ang nakuha nito ay ang umiilaw na cellphone ng Mama niya.Ang nasa caller ID ay Mr. Anderson (Dad ni Akiro). Nanlaki ang mga mata ni Kira. Akiro? Kilala niya ang pangalang 'yon. Siya 'yung poging kuya na laging masungit sa kanya.Dahil bata at curious, si

Nang nakita ni Kira na aalis na si Aslan ay agad itong kumawala sa yakap ng ina. Dali-daling dinampot ng bata ang dalawang empanada na gawa ng kanyang ina sa mesa, inilagay sa loob ng plastic at tumakbo palapit kay Aslan. Bubuksan na sana ni Aslan ang pinto nang makita niya si Kira na humabol sa kanya. Naka-unat ang maliliit at matatabang kamay ni Kira, hawak ang isang plastic ng empanada at pilit na inaabot ito sa kanya.. Kumukurap-kurap ang malalaking mata ng bata at senenyasan si Aslan na kunin yun.Sa isang iglap, nawala ang bigat sa dibdib ng lalaki. Parang may mainit enerhiyang nagpawala sa kanyang kalungkutan. Sa dinami-dami ng tao, ang batang ito pa, na hindi naman niya kaano-ano ang nagbigay ng concern sa kanya.Lumuhod siya at tinanggap ang plastic saka ginulo ang buhok ni Kira."Salamat, buti ka pa, may malambot na puso pero yung mama mo, kasing tigas ng bato.” Ngumiti siya nang mapait saka nagpatuloy. "Sige na, kumain ka na roon. Uuwi na si Uncle dahil hinihintay na rin

Aalis na sana sila nang harangin sila ni Mrs. Anderson, ang nanay ni Aslan. Nanlaki ang mata nito nang makita ang mamahaling suit ng anak na tadtad ng mga stickers."Ano ba iyang nasa damit mo? Ang dumi tingnan! Hubarin mo nga 'yan!"Akmang tatanggalin ng matanda ang stickers pero hinawi ni Aslan ang kamay nito. "Ako na ang bahala rito. Hayaan niyo na."Aalis na sana siya nang magsalita ulit ang ina."Aslan, tumawag na naman ang pamilya Alcantara. Apat na taon na kayong engaged ni Margareth, kailan mo ba siya papakasalan? Isipin mo naman ang future ng kumpanya natin!"Lumingon si Aslan at malamig na tiningnan ang ina. "Sa tingin niyo ba, kailangan ko ng tulong ng ibang tao para patakbuhin ang kumpanya ko?""Hindi naman sa ganun, anak… Pero huwag mo sanang kalimutan na dalawang beses kang niligtas ni Margareth. Utang mo sa kanya ang buhay mo ngayon! Isa pa, pareho naman kayong nasa maganda at mayamang pamilya. Kahit hindi na siya pwedeng magbuntis, hindi mo siya pwedeng iwan, huwag mo

Agad na nagsimula ang klase, ang sabjek nila ay Math. Ang paboritong subject ni Akiro. Medyo mahirap ang topic ngayon, advanced din at nakakasakit din talaga ng ulo. Pero syempre magaling magturo si Kasumi, effective din ang ginawa nitong approach at strategy sa pagtuturo. Kung ang ibang teacher ay boring kapag nagtuturo ng math, si Kasumi ay gumagawa ng iba’t-ibang activities para maintindihan at mag-enjoy ang lahat. Hindi maamin ni Akiro sa sarili pero talagang bilib na bilib ang bata sa ina. Mas magaling pa itong magturo kaysa sa mga tutor niya sa bahay.Dahil dito, ganadong-ganado ang utak ni Akiro.Pagkatapos ng quick quiz, agad na chineck-an ni Kasumi ang mga papel. Isang ngiti ang sumilay sa labi ng babae saka nagsalita."Medyo advanced ang binigay kong test kanina pero sobrang natuwa ako na nakakasunod kayo sa akin," panimula ni Kasumi saka tumingin kay Akiro. "Gusto kong bigyan ng special mention si Akiro Anderson dahil siya lang ang nakakuha ng perfect score sa lahat! Very

Naiwan si Aslan sa opisina, nakatulala at parang pinipiga ang puso.Aalis na rin sana siya nang biglang tumunog ang phone niya. Assistant niya ang tumatawag sa kanya. "Sir, confirmed po. Apat na taon na ang nakakaraan, nagtamo ng malalim na hiwa sa kamay si Ms. Kasumi. Nerve damage daw ang nangyari kung kaya’t naapektuhan ang pagsulat o design nito. Kaya niyang humawak ng kutsara pero hindi na siya pwedeng gumawa ng fine movements gaya ng sketching."Napapikit ng mariin si Aslan dahil sa sinabi ng assistant. Nerve damage? "Paano nangyari iyon?""Sabi sa medical report, knife wound daw. Malamang nanlaban siya sa isang holdaper. Pero ang nakakapagtaka po... walang police report na nangyari. Hindi siguro nagreklamo si Miss Kasumi. Hindi rin nga siya nagpa-blotter sa barangay mismo."Napakunot ang noo ni Aslan. Kilala niya si Kasumi, matapang ang dalaga at may prinsipyo pa. Kung na-holdap ito, siguradong ipapakulong nito ang may sala.Ngunit bakit nanahimik ito? Sino ang pinoprotektaha