Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

Sina Aslan at Akiro ang pag-asa at kinabukasan ng pamilya-Anderson. At hinding-hindi papayag si Mrs. Anderson na masira iyon ng dahil lang sa isang babae lang. Laging bumabalik sa isip ng matanda ang sinabi ng isang sikat na manghuhula sa kanya noon tungkol kay Kasumi: “Hangga't nasa paligid siya, malalagay sa panganib ang buhay ng mga lalaki sa pamilya Anderson.”Totoo man yun o hindi, mas mabuti pang maniwala at maging maingat. Hindi niya itataya ang buhay ng anak at apo niya para lang makasama ang Kasumi na yun. Dahil hindi nakuha ang sagot na gusto niya, padabog na lumabas si Mrs. Anderson sa office ni Kasumi bitbit ang regalo niya kanina.Habang naglalakad siya sa hallway pabalik, napadaan siya sa tapat ng isang classroom. Sakto namang nakita niya sa pinto si Akiro.Agad na nagbago ang timpla ng mukha ng matanda. Mula sa pagiging mataray, naging maamo na ito. Agad na kumaway si Mrs. Anderson sa bata. "Aki," tawag niya sa mahinang boses.Nagulat si Akiro, nang makabawi ay tuma

Napaangat ng tingin si Kasumi. Ang malalalim at madidilim na mata ni Aslan ang bumungad sa kanya. Sa oras ng peligro, nakalimutan niya saglit ang galit at sakit na nararamdaman niya para sa lalaki. "Tumawag ka ng pulis! Masasamang tao sila, Aslan!" utos niya, sabay turo sa likod nila.Ito ang unang beses na humingi siya ng tulong kay Aslan. Biglang nawala ang malamig na pader na nakaharang sa kanilang dalawa. Agad na hinaplos ni Aslan ang buhok ni Kasumi, upang kumalma. "Huwag kang matakot, Kasumi. Iuwi mo na si Kira. Ako na ang bahala rito.""Mag-iingat ka," bulong ni Kasumi bago tumakbo palayo, yakap-yakap ang anak niya.Ilang hakbang pa lang ang layo niya nang marinig niya ang sigaw ng mga lalaki sa likod. Alam niyang kaya namang patumbahin ni Aslan ang dalawang yun. Apat na taon silang kasal kung kaya’t alam niyang magaling makipaglaban ang ex-husband niya.Paglabas niya ng eskinita, sakto namang dumating ang kotse ni Ana. Agad siyang sumakay sa loob at tarantang nagsalita."Driv

Nanginginig ang buong katawan ni Aslan habang mahigpit na nakakuyom ang mga kamao ng lalaki. Paulit-ulit na umiikot sa utak niya ang katotohanang si Kasumi ang nawalan ng pangarap at nasira ang kamay nito sa kanya. Pero siya? Iniwan niya si Kasumi dahil lang sa balbadong paa ni Margareth.Ang laki niyang gago kung tutuusin. Nanginginig ang kamay niyang dumukot ng sigarilyo sa bulsa. Sinubukan niyang sindihan pero ayaw sumindi ng lighter. Kahit anong gawin niya, hindi niya makuha ang tamang tiyempo dahil sa panginginig ng kamay niya.Nakita ito ni Anton kung kaya’t kinuha ng kaibigan niya ang lighter at sinindihan ang yosi niya. Tinapik siya nito sa balikat."Aslan," seryosong sabi ni Anton. "Alam kong mahirap lunukin ang katotohanan. Pero nangyari na ang lahat. Wala na tayong magagawa pa, ang pwede mo na lang gawin ngayon, hanapin ang mastermind at ipaghiganti si Kasumi."Humithit nang malalim si Aslan. "Ako ang may kasalanan nito, ako ang sumira sa kanya.” Kung hindi dahil sa kanya

Sa Mansyon ng mga Takahashi. Grandiosong birthday party ang pinagdiriwang ng Lolo ni TJ. Maraming bisita ang dumalo pero puro naman pagpapa-plastikan ang mga ginagawa nito. Pagbaba ni Aslan sa sasakyan, sinalubong siya agad ni TJ Takahashi. Naka-gray suit ito at may nakakalokong ngisi sa labi."Oh, Mr. Anderson! Solo flight ka ata ngayon?" bati ni TJ Takahashi sa kanya. "Nasaan na 'yung maganda mong sekretarya? Ay, oo nga pala! Four years ago na pala siyang nag-resign sa kompanya mo. Sorry, makakalimutin na ako. Dapat 'yung fiancée mo ang kasama mo ngayon, 'di ba? Pero teka, bakit parang never ko pa kayong nakitang magkasama sa public events?"Nag-igting ang panga ni Aslan. Mabilis niyang hinablot ang kwelyo ni TJ Takahashi."TJ Takahashi," madiin niyang bulong, "Four years ago, may nanakit kay Kasumi para makuha ang project proposal ko. Kapag nalaman kong ikaw ang may pakana noon, sisiguraduhin kong babagsak ang buong pamilya mo."Ngumisi lang si TJ Takahashi, hindi man lang natin

Umupo siya sa tabi ni Kira, pagkakita sa kanya ng bata, tuwang-tuwa ito. Umakyat ito sa lap ni Aslan at umupo ng komportable. Tinuro ni Kira ang hipon sa mesa, tapos tinuro iyon sa bibig nito. Agad namang sinunod ni Aslan ang ibig ipahiwatig ng bata sa kanya. Agad niyang binalatan ng hipon si Kira, tinanggal ang ulo nito at sinubuan ang bata. Kinagat ni Kira ang kalahati, tapos inilapit ang natirang kalahati sa bibig ni Aslan."Kira!" saway ni Kasumi. "Hindi ganyan! Nakain mo na iyan, Baby! Don't give it to others! Halika nga rito!"Pero imbes na mandiri, kinain ni Aslan ang tirang hipon ni Kira.Napanganga ang lahat.Si Aslan? Ang kilalang maarte at ayaw magpahawak sa iba, kinain ang tira-tira ng bata?!Namangha ang matandang Takahashi, "Grabe, Aslan! Nagbago ka na talaga! Dati ang arte-arte mo, iba tlaga kapag nagiging tatay na!"Tumingin si Aslan kay Kasumi. "Kumpara sa hirap ng nanay niya nung pinanganak siya, wala lang naman ito."Natigilan si Kasumi. Alam niya ang ibig sabih