Alle Kapitel von BAD ‘KING ผิดที่รัก : Kapitel 31 – Kapitel 40

EP 31พี่ไฟนอลหันหน้าหนีอีกรอบฉันจึงใช้มืออังใบหน้าหล่อเหลาทั้งสองข้างให้หันมาสบตา แล้วฉีกยิ้มส่งไปให้ ไม่ชอบเลยที่พี่แกทำหน้าแบบนี้"ยิ้มหน่อยสิคะ...เดี๋ยวชนะหนูให้รางวัล" พูดจบฉันก็บีบแก้มให้คนตรงหน้ายิ้ม จนพี่ไฟนอลจับข้อมือฉันเอาไว้แล้วมองด้วยสีหน้าไม่พอใจ "ฉันไม่ชอบให้ใครมายุ้งกับหน้า" "ขอโทษค่ะ.." "แต่สำหรับเธอ...ให้เป็นข้อยกเว้นก็แล้วกัน" พูดจบก็เค้นยิ้มออกมา ทำเอาฉันใจหายวาบนึกว่าจะโดนดุซะอีก คนอะไรไม่รู้เจ้าเล่ห์ชะมัดเลย"ทีหลังอยากให้หนูไปเชียร์ก็บอกดีๆสิคะ" "บอกแล้วก็เสือกไม่รู้เรื่อง" "ก็หนูไม่รู้นี่นา" "แล้วจะมาเชียร์อยู่ใช่ไหม?" พี่ไฟนอลรั้งร่างฉันเข้าไปไกล้ๆแล้วซุกใบหน้าเข้ากับบ่าไหล่ฉัน จมูกคมสันคลอเคลียกับลำคอฉันไม่อยู่ ท่าทางขัดกับคำพูดเถื่อนๆเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง ดูไปดูมาคนอย่างพี่แกก็น่าจะเป็นผู้ชายที่พูดจาหวานๆไม่เป็นแต่จะเน้นที่การแสดงออกมากกว่าดูอย่างตอนนี้สิ ฉันนึกว่ากำลังโดนอ้อนอยู่แน่ๆ.."เอ่อ.." "หรือจะไปเชียร์ไอ้เหี้ยนั้น?" พี่ไฟนอลเลิหคิ้วถามให้ตายเถอะ...ฉันยังไม่ได้คิดไม่ได้พูดเลยซักคำว่าจะไปเชียร์พี่คนนั้นแล้วนี้คิดขึ้นมาได้ยังไงนะ ที่ยังไม่กล้าตอบ

EP 33"เขินหนูหรอ~" นํ้าเสียงสดใสลากยาวล้อเลียนไฟนอล ใบหน้าหวานยื่นเข้าไปไกล้ๆแล้วยื่นจมูกเชิดรั้นไปคลอเคลียกับผิวแก้มเนียนอย่างออดอ้อนก่อนจะฝังจมูกหอมแก้มคนตัวโตเอาคืนที่ไฟนอลเคยแกล้งตัวเองจนตั้งหลักไม่ถูก"เอาหน้าถอยไป" ไฟนอลเบียนหน้าหลบสายตาแก้เก้อแล้วหันมาสตาร์ทรถเพื่อเคลื่อนตัวออกจากบริเวณหอขืนยังจอดอยู่แบบนี้คงทนความน่ารักไม่ไหวจับลูกพีชฟัดบนรถแน่นอน ถึงห้องละคอยดูจะจัดให้หายเก็บกด "เขินก็ไม่ยอมรับ....ปากเเข็งชะมัด" ลูกพีชยู่ปากและยอมถอยตัวกลับมานั้งที่เดิม ดวงตากลมโตเหลือบมองคนข้างกายที่กำลังเก็บอาการสุดขีดก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดเล่น เลื่อนผ่านหน้าอินตราแกรมไปเรื่อยๆแล้วสายตาก็ไปสะดุดกับร้านไอศครีมเปิดไหม่หน้าตาสีสรรชวนลิ้มลอง แต่เมื่อมาดูรายชื่อของแต่ละเมนูก็ต้องมองด้วยตาละห้อย เพราะเงินในกระเป๋ารวมกันก็ไม่พอยกเว้นซะแต่จะขอให้คนข้างกายพาไป แล้วเธอจะขอยังไงล่ะ ไม่เคยขออะไรจากไฟนอลเลยซักนิด...จะเป็นอะไรไหมนะถ้าจะขอให้เขาเลี้ยงไอศครีม..."มองทำไมขนาดนั้น...จะพูดอะไรก็พูด" ไฟนอลที่รับรู้ถึงการจ้องมองของคนข้างกายพูดขึ่นมา ทำให้ลูกพีชรีบควํ้าหน้าจอโทรศัพท์เอาไว้แล้วสูดหายใจเข้าปอด

EP 35 นํ้าเสียงแหบพร่าปนเซ็กซี่พูดออกมา สายตาวาบวามนั้นหลุบมองริมฝีปากฉันอย่างอ้อยอิ่งเหมือนอยากจะจูบฉันเต็มทน แต่ก็ต้องห้ามใจตัวเองเอาไว้แหละมั้งเพราะถ้าจูบมันจะไม่จบแค่จูบแน่นอน"มันความผิดหนูรึไง.." ฉันตอบกลับเสียงแผ่ว ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมากับสรรพนามไหม่ที่ได้รับ ตัวเล็กงั้นหรอ...ให้ตายเถอะ มันรุนแรงต่อหัวใจชะมัด"ไม่ผิดหรอก...มันผิดที่ฉันคลั่งเธอมากเกินไปต่างหาก" พูดจบพี่ไฟนอลก็ไล่ปลายจมูกมาคลอเคลียกับซอกคอแล้วดูดเม้มเบาๆ จนร่างกายฉันมันตอบสนองด้วยการเชิดหน้าขึ้นอ่า...ใจคอจะไม่ให้หัวใจฉันหยุดพักเลยรึไงกันนะ"พี่ไฟนอล...พะ...พอก่อนค่ะ" ก่อนอะไรมันจะเลยเถิดกว่านี้ฉันเลยห้ามปรามขึ้นมาเล็กน้อย ผู้ชายอย่างพี่ไฟนอลยิ่งสะกิดติดง่ายอยู่ด้วย "ลูกพีช.." "หื้ม...ว่าไงคะ?" "เป็นเมนส์กี่วัน...แล้วหายเมื่อไหร่""อาทิตย์หนึ่งค่ะ" ฉันตอบไปแบบนั้นทำเอาใบหน้าของพี่ไฟนอลเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเจน จนต้องกลั้นขำเอาไว้เพราะที่จริงฉันเป็นแค่สามวันส่วนวันต่อๆมาก็เป็นเพียงเล็กน้อย "ทำไมคะ" "ก็รู้อยู่ไม่น่าถาม.." "พักบ้างก็ได้ค่ะ...เดี๋ยวหายเมื่อไหร่หนูบอกนะ" ฉันตอบพร้อมกับยื่นมือไปบีบแก้มพี่ไฟนอลเบา

EP 37 "เห็นกูโง่มากมั้ง" ไฟนอลสบถใส่มือถือที่นอนกลิ้งอยู่บนพื้นก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินออกจากห้องวีไอพีไป ตรงดิ่งไปยังโซนด้านล่างของผับทันทีเพราะก่อนหน้านี้ข้อความที่ทักมาบอกในแชทของลูกพีช...มาจากดิสนี่ย์ แล้วไม่นานชายหนุ่มก็มาหยุดยืนอยู่ข้างหลังเธอที่กำลังนั้งพูดจาสะใจกับผลงานตัวเองอยู่ หมับ ! "อ๊ะ!?" ไม่นานเรียวแขนก็ถูกคว้าหมับกระชากลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยแรงมหาศาล จนเธอตกใจเมื่อได้สบตาเข้ากับไฟนอล ที่ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยอารมณ์โทสะ "นายมาจับฉันทำไม...ปล่อยฉันนะ!" หญิงสาวพยายามบิดข้อมือออกสุดแรงด้วยหัวใจที่หวาดกลัว และแรงที่แขนยังถูกบีบแรงขึ้นเรื่อยๆ"ทำอะไรไว้ก็น่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ...ทำไมผู้ชายมันไม่เอาเลยมาลงที่คนเก่าเขา...ต่อให้เธอทำยังไงคนอย่างไอ้แทนมันก็ไม่มีวันรักเธอหรอก" เพล้ง ! พูดจบไฟนอลก็กวาดข้าวของลงจากโต๊ะจนขวดเหล้าและแก้วตกแตกกระจัดกระจายบนพื้น ส่งผลให้ชะเอมที่นั้งนิ่งเงียบด้วยท่าทีหวาดหวั่นตกใจลุกผลุนผลันจากเก้าอี้ อีกทั้งคนบริเวณนั้นยังหันมามองเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่อีกด้วย ก่อนที่ร่างของดิสนีย์จะถูกผลักลงเก้าอี้มือหนาจัดการคว้าหมับเข้าที่คางของเธอแ

EP 39"ฟ...ไฟว่าไงนะ" "ไฟชอบฟ้า...ไม่ได้ชอบแบบเพื่อนแต่ชอบแบบอื่น.." คำตอบของไฟนอลทำเอาม่านฟ้าชะงักไปชั่วขณะ เธอไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ใบหน้าสวยได้รูปเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเจน ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้นเป็นเส้นตรงด้วยอาการประหม่า "ฟ้า....ขอโทษ...ฟ้าไม่รู้ว่า..." "ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว...มันไม่ใช่ความผิดของเธอแต่มันความผิดไอ้แทนต่างหาก.." "แต่ไฟคงไม่โอเค.." "เขาจะโอเคกับสถานะการณ์เหี้ยๆแบบนี้กันว่ะ..." ปลายเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเจนใบหน้าหน้าหล่อเหลาเบียนหลบดวงตากลมตาคู่นั้นไม่อยากให้เธอเห็นตัวเองในอารมณ์อ่อนไหวแบบนี้.."ไฟอย่าโกรธแทนเลยนะ.." "พอเถอะฟ้า.. อย่าพูดอะไรที่มันตอกยํ้าให้ไฟเจ็บกว่าเดิมเลย.." "ไฟ..." "ไว้เจอกันวันหลังเถอะ...วันนี้ไฟคงไม่พร้อมจะคุยอะไรอีกแล้ว" ชายหนุ่มพูดตัดบทดื้อๆแล้วเดินออกมาจากห้องพร้อมกับปิดประตูเสียงดัง บ่งบอกถึงอารมณ์ของคนที่พึ้งเดินออกจากห้องไป..1 สัปดาห์ต่อมา...( หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถทำรายการได้ในขณะนี้ กรุณาทำรายการไหม่ในอีกซักครู่... ) "โธ่เว้ย!" ปึก ! มือหนาเคว้งโทรศัพท์ลงพื้นด้วยอาการร้อนรนเมื่อปลายสายไม่สามารถติดต่