Alle Kapitel von BAD ‘KING ผิดที่รัก : Kapitel 11 – Kapitel 20

EP 11ให้ตายเถอะ ดูเหมือนว่ายิ่งถูกจับได้หัวใจมันก็ดันเต้นไม่หยุด เหมือนกำลังต่อต้านกับสิ่งที่ฉันอยากให้มันเป็น ถ้าขืนเต้นแบบนี้อยู่ต่อไปละก็มันคงไม่ดีแน่.."ปฏิเสธมาสิ...ว่าหัวใจเธอไม่ได้เต้นตอนอยู่ไกล้ฉัน.." "ค่ะ...มันเต้น เพราะความไกล้ชิดเกินไป แต่มันต่างจากพี่แทนที่มันเต้นเพราะความรู้สึกที่ออกมาจากข้างในจริงๆ" "งั้นต้องพิสูจน์ว่าจริงมั้ย.." ไม่พูดเปล่าจมูกคมสันก็ซุกไซร้ที่ซอกคอแล้วขบเม้มเบาๆ ความรู้สึกอุ่นร้อนจากริมฝีปากหยักที่ถาโถมดูดเม้มลำคอทำเอาฉันแทบตั้งหลักไม่ทัน ต้องยื่นมือจับบ่าแกร่งเอาไว้แน่น แผ่นหลังถูกลูบไล้ไม่หยุดก่อนที่มือหนาจะเลื่อนมาปลดตระขอบราเชียร์ออก..[ END.. ]ร่างเล็กพยายามดิ้นต่อต้าน ใบหน้าหวานเชิดขึ้นมาลำคอถูกรังแกอย่างรุนแรงจนร่างแทบตกจากตักของไฟนอล ท่อนแขนกำยำดันเอวขอดเข้ามาหาตัวเองและลากริมฝีปากลงมาถึงไหปลาร้า พร้อมกับเอื้อมมือมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ดๆ.."หยุดได้แล้วค่ะ...พ...พอแล้ว" มือเรียวพยายามปัดป่ายสัมผัสออก แต่กลับถูกมือหนารวบเอาไว้ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะผละออก.."ฉันทำขนาดนี้ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น..เขาจะขอร้องอ้อนวอนให้ฉันทำต่อ" "แต่ลูก

EP 13ฉันสตั้นไปกับคำพูดที่หลุดออกจากปากพี่ไฟนอล ใบหน้าชาวาบไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากผู้ชายนิสัยเสีย คำพูดที่ดูเหมือนจะสนใจในตัวฉัน แต่แล้วยังไงมันได้มีผลกระทบอะไรต่อหัวใจฉันเลยซักนิด.."ถ้าหนูจะเลิก หนูจะเลิกก็ต่อเมื่อเราไม่เข้าใจกันไม่ใช่เพราะคำขอพล่อยๆจากปากพี่" "...แล้วคิดว่าจะคบกันมันได้นานซักเท่าไหร่?" "พี่คิดจะทำอะไร" "คนที่มันมีแต่ด้านมืดในจิตใจแบบฉัน...ทำได้ทุกอย่างที่ตัวเองต้องการ" ใบหน้าหล่อเหลาผละออกจากบ่าไหล่ แววตาสีดำสนิทคู่นั้นมองอะไรแทบไม่ออกมันคงมืดสนิทเหมือนกับใจของพี่ไฟนอลอย่างที่พูดไว้จริงๆ..."ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...หนูไม่มีวันเลิกรักพี่แทนแน่นอน" "โลกสีชมพู...กับโลกสีดำมองก็รู้ว่าสีไหนมันเข้มกว่ากัน...""พี่จะบอกว่าพี่จะทำให้หนูไปอยู่แค่ในโลกของพี่งั้นหรอคะ?" "จนลืมรสชาติโลกแสนหอมหวานของเธอไปเลยล่ะ.." พูดจบก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างเหี้ยมเกรียมก่อนที่ร่างของฉันจะถูกกระชากแล้วทุ่มลงบนเตียงอย่างแรง ฉันจึงเอื้อมผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของตัวเองเอาไว้พร้อมกับถอยมาชิดหัวเตียงด้วยร่างกายที่สั่นเทา สายตามองไปที่มือถือที่พึ่งสุดท้าย แต่มันอยู่ไกลเกินกว่าจะเอื้

EP 15คอนโด X-box..."จัดการให้กูด้วย เออแค่นี้ก่อน" ติ้ง ! พี่ไฟนอลกดตัดสายทิ้งแล้วตวัดสายตามองฉันที่มองอยู่ข้างๆ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ลิฟดิ่งขึ้นมายังชั้นบนสุดของคอนโดหรู คนตัวโตเดินนำฉันออกไปแล้วหันมามองอย่างสงสัยใบหน้าดูหงุดหงิด เมื่อร่างกายของฉันยังยืนแข็งทื่ออยู่ในลิฟตฺ์ไม่ยอมออกไป ใครจะไปยอมออกไปกันล่ะ ในเมื่อไม่ได้เต็มใจมาด้วยซักหน่อย ทุกอย่างโดนคนเอาแต่ใจบังคับล้วนๆหมับ ! ไม่รอให้ช้ากว่านั้นพี่ไฟนอลก็เดินดุ่มๆเข้ามาในลิฟต์ มือหนาคว้าร่างฉันออกมาอย่างหวุดหวิดในตอนที่ประตูลิฟกำลังเลื่อนปิดลง ก่อนที่ข้อมือจะเป็นอิสระในเวลาถัดมา"ถ้าไม่อยากโดนล่ามเชือกแล้วจูงเหมือนหมาก็เลิกทำตัวน่ารำคาน""พี่ก็รู้ว่าหนูไม่เต็มใจมา" "แล้วไง ฉันจำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกเธอ?" '"คนอย่างพี่จะแคร์ความรู้สึกใครเป็น.." "รู้แล้วก็ดี...จะได้จำใส่สมอง"พูดหน้าตายทั้งๆที่จับข้อมือฉันเอาไว้แน่น ก่อนจะแสกนใส่รหัสห้องเปิดเข้าไปยังด้านใน พร้อมฉุดกระชากลากถูฉันไปด้วย ไม่นานเราก็มาอยู่ในห้องนอนโทนดำเข้มอ่อนสลับกันไป มืดทั่วทั้งห้องทั้งที่ตอนนี้เป็นช่วงสายๆมีเพียงแสงสว่างเล็กน้อย ฉันได้แต่ยื่นทื่ออยู่กลางห้อ

EP 17...ผับ see-k-no..."มึงยิ้มอะไรอยู่คนเดียวว่ะ" ทิศเหนือถามเพิร์ธที่นั่งยิ้มสะใจกับหน้าจอมือถือด้วยความอยากรู้ ซึ่งตอนนี้มีเพียงสองหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องวีไอพีผับประจำ ตรงกลางโต๊ะมีเหล้ายี้ห้อดังจากนอกตั้งอยู่ ราคาแต่ละขวดก็ปาไปเฉียดหมื่น...ภายในห้องมีควันบุหรี่สีขาวลอยคละคลุ้งเป็นระยะๆ มีเด็กนั่งดริ้งเกรดเอจากทางร้านมานั่งคอยให้บริการอยู่ข้างกาย"แหกตาดูในไลน์กลุ่ม" เพิร์ธตอบ ทิศเหนือจึงหยิบมือถือมาเปิดดู ปรากฏรูปของลูกพีชและเพิร์ชถ่ายคู่กันอยู่ในห้องของไฟนอล.."ใช้ห้องมันเชือดอีกแล้ว?" ชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม"เออ...เดี๋ยวแม่งมาชนกันวุ่นวาย" มันเป็นแบบนี้อยู่ประจำ ที่เพิร์ธจะใช้ห้องของเพื่อนปรนเปรออารมณ์ตัวเอง บางครั้งก็ลืมเก็บซากถุงยาง บางครั้งก็ทำห้องเละ จนกลายเป็นเรื่องชินชาไปแล้ว จึงไม่แปลกที่เพิร์ธจะรู้จักรหัสห้องของไฟนอลและเข้าไปอย่างง่ายดาย"เสือกไปแกล้งมันอีก" เหนือตอบกลับเสียงห้วน มือหนายกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกเข้าปาก"มึงไม่สงสัยเหมือนกูหรอ ทำไมมันไปจับเมียไอ้แทนมาขังไว้ที่ห้องตัวเอง" "เพื่อความสะใจไง จะอะไรอีก" "ถ้าเพราะความสะใจแค่เปิดซิงมันก็ควรพอแล้วปะว่ะ แต่นี้อะ

EP 19หน้าโรงพัก...[ ไฟนอล ] "ยังไม่ถึงอาทิตย์แกก่อเรื่องไปแล้วสองครั้ง มันเหมาะสมไหมที่ลูกเจ้าของมหาลัยอย่างแกประพฤติตัวแบบนี้!!" เสียงของท่านอดิเทพบ่นรอดไรฟันออกมาในขณะที่ผมเดินล้วงถุงกางเกงออกมาจากโรงพักหลังจากเคลียปัญหากันเสร็จแล้ว ฝ่ายผิดก็ผมเต็มๆแต่อำนาจของเงินมันก็ทำให้ผมรอดตัวเหมือนทุกๆครั้ง ดีที่ไม่โดนข้อหาเสพยา พกอาวุธอีก ไม่งั้นแม่งเคลียร์ยาวกว่านี้แน่นอน แต่ถ้าถามว่าโดนจับได้แล้วจะเลิกไหม มีเหตุผลห่าอะไรที่ต้องเลิกว่ะ..? "ไฟนอล...แกได้ยินที่ฉันถามไหมว่ามันเหมาะสมรึป้าว" "ไม่เหมาะสม" ผมหยุดเดินหน้ารถคันโปรดแล้วหันไปเลิกคิ้วถาม "ตรงไหน?" "ถ้ามีมันสมองพอก็คงจะคิดได้ ว่าทำตัวแบบนี้มันเหมือนนักเลงข้างถนนเข้าไปทุกวัน.." นักเลงข้างถนนงั้นหรอ? ผมเค้นหัวเราะออกมาแล้วเสยผมขึ้นลวกๆ ไม่เคยปฏิเสธหรอกว่าตัวเองเป็นนักเลง แต่ผมมันก็แค่นักเลงพรีเมี่ยมก็เท่านั้นแหละ มีเรื่องยังไงก็รอดตัวทุกที พรีเมี่ยมไหมล่ะ "แต่ผมอัปเกรดขึ้นมาหน่อย นักเลงพรีเมี่ยมเลยนะ" ผมยกยิ้มให้ แล้วโบกมือลาก่อนจะเปิดประตูรถแล้วสอดตัวเข้าไปนั้ง คุณอดิเทพยืนจ้องระงับอารมณ์ไม่นานก็เดินกลับไปขึ้นรถตู้ จะอะไรนักหนา