All Chapters of เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน: Chapter 101 - Chapter 110

หลังจากนั้นไม่นาน ฉันกับพีชก็มีหน้าที่แจกยิ้มต้อนรับอยู่หน้าบูท ด้านหลังของเรามีต้นซากุระปลอมขนาดใหญ่ตั้งอยู่แสดงให้รู้ว่าเป็นเอกญี่ปุ่นยังไงล่ะ น้องๆ ที่เข้ามาถามรายละ เอียดส่วนมากเป็นเด็กผู้หญิงรวมถึงเพศที่สามจนกระทั่งมีเด็กนักเรียนชายกลุ่มใหญ่กำลังมองมาทางนี้แถมยังซุบซิบไม่หยุด“พวกแก! น้องพวกนั้นงานดีจัง” พี่เอว่าเบาๆ ทำให้ฉันกับพีชมองหน้ากันแล้วยิ้ม“ไหนคะคุณแม่” ลิซ่าที่กำลังต้อนรับรุ่นน้องเพศที่สามถึงกับวิ่งออกมาถาม“คนนั้นไงยะ ออร่าพุ่งกว่าเพื่อนเลย”“งานดีจริงค่ะคุณแม่ เราต้องตกน้องมาเข้าเอกเราให้ได้” พี่เอกับลิซ่าคุยกันอย่างม่วนมากก่อนที่สองคนนี้จะวี้ดว้ายทำให้ฉันกับพีชที่หันหลังมองในบูท หันหน้ากลับมาอีกครั้ง แล้วก็พบว่ามีเด็กผู้ชายตัวสูงในชุดนักเรียนเดินมาอยู่ตรงหน้าและถามฉันด้วยรอยยิ้มที่ดูก็รู้ว่าจีบ“ขอถ่ายรูปกับพี่ยูกาตะชมพูได้มั้ยครับ”“เอ่อ...” ยังไม่ทันที่ฉันจะปฏิเสธ พี่เอกับลิซ่านี่รีบตอบตกลงอย่างไว“ได้ค่ะได้ เชิญเลยค่ะสุดหล่อ&rdq

“ว่าไงครับ เกี่ยวมั้ย” พี่เทมส์เลิกคิ้วถามน้องนักเรียน ม. ปลายที่แวดล้อมตนด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท คนโดนถามกลุ่มใหญ่พากันอึกอัก ก่อนจะเฟดตัวหนีด้วยสีหน้าร้อนๆ หนาวๆ“พี่เทมส์โคตรคลั่งรักแฟนอย่างแกเลย มองไม่เห็นผู้หญิงคนไหนนอกจากน้องลูกพีชของเค้า” ฉันกระซิบพีชทำนองแซวทำเอาเพื่อนรักเขินกว่าเดิม“แฟนที่ไหนเล่า ยังไม่ได้ตกลงคบสักหน่อย” พีชตอบด้วยสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แต่แก้มงี้แดงไม่เปลี่ยน... น่ารักชะมัดเพื่อนรักของฉัน“โอเค ไม่แฟนก็ไม่แฟนเนอะ” ฉันทำเป็นพยักหน้าเข้าใจแต่ยังส่งสายตาล้อเลียนไม่เปลี่ยน“เดี๋ยวเถอะ ล้อฉันอยู่ได้ ว่าแต่น้องที่มาจูงพี่เดย์ไปคือใครเหรอ... น้องสาวใช่ป่ะ” พีชตั้งคำถามด้วยสีหน้าสงสัย“ไม่รู้สิ คนคุยอีกคนของพี่เค้ามั้ง” ฉันยกไหล่ตอบอย่างขำๆ แต่เอาจริงในใจไม่ขำเลย มันปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูก“ถามจริง!!” พีชตาโตอย่างตกใจ“ก็ตั้งแต่คุยกันมา แถมมีโอกาสได้เจอครอบครัวของพี่เดย์ พี่เค้าไม่มีน้องสาวที่ไหน ถ้าไม่ใช่คนคุยอีกคนให้เรียกไรเล่า&rdqu

รู้ตัวอีกทีขาของฉันก็มาหยุดที่หน้าห้องสาขา แม้ใจจะเจ็บเพียงใดก็สามารถสั่งให้ตัวเองเดินมาเปิดล็อคเกอร์หยิบสัมภาระทั้งหมดออกมาสำเร็จจนได้“อ้าว! มาเปลี่ยนชุดเหรอฝันหวาน” เสียงทักทายทำให้ฉันหันขวับไปมอง ก็เห็นพี่ชิชากำลังเดินมาที่ล็อคเกอร์เช่นกัน“ใช่ค่ะ พี่เอกับพี่ลูกน้ำบอกว่าเปลี่ยนได้แล้ว หนูเลยถือโอกาสขึ้นมาเปลี่ยนซะเลย อยู่ในชุดนี้แอบเด่นเกิน” เพราะไม่อยากให้รุ่นพี่สงสัย ฉันจึงพยายามยิ้มฝืนตอบกลับไป“ฮ่าๆๆ เด่นจริงแหละ พี่ไปบูทไหนมีแต่คนพูดถึงความน่ารักแพ็คคู่ของสาวในชุดยูกาตะ รู้เปล่าว่ารุ่นพี่เอกอื่นแอบมาขอเบอร์เรากับลูกพีชด้วยนะ แต่พอพี่บอกให้ลองถามจากเดย์กับเทมส์ดู พวกนั้นล่าถอยแทบไม่ทัน” พี่ชิชาหัวเราะขำ ส่วนฉันพอได้ยินชื่อของเขาคนนั้น... น้ำตาก็รื้นขึ้นมาอีกครั้งอย่าร้องฝันหวาน ห้ามร้องไห้เด็ดขาด! ถ้าอยากร้องก็กลับไปร้องที่ห้องคนเดียว อย่าให้ใครเห็นความอ่อนแอ! ฉันเตือนตัวเองซ้ำไปซ้ำมา พยายามฉีกยิ้มส่งให้พี่ชิชา แต่มันคงเป็นยิ้มที่เจื่อนปนขมขื่น รุ่นพี่ถึงกับตาโตอย่างตกใจ“ทำไมทำหน้างั้น มีไรรึเปล่า

“อันที่จริงตอนนี้พี่อยู่คณะบริหาร ม. A นะ ขับรถวนไปรับฝันที่คณะมนุษย์คงใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที” พูดจบพี่กรีนก็ขำอีกครั้งแต่ทำเอาฉันร้องอย่างตื่นเต้น“ถามจริง! พี่กรีนล้อฝันเล่นป่ะเนี่ย!”“พูดจริงสิ เพื่อนพี่ฝากซื้อของก็เลยเอามาส่งให้มันที่คณะเนี่ยะ ไม่เกินสิบนาทีเดี๋ยวพี่ไปรับฝันหน้าตึกมนุษย์ ป้ายทะเบียน 2424 เดี๋ยวเจอกันจ้า”“โอเคค่ะเจอกัน” พอพี่กรีนวางไปฉันก็กดวาง อย่างน้อยออกไปทานข้าวกับพี่กรีน อาจจะพอทำให้เลิกคิดถึงเรื่องเจ็บปวดได้บ้างครืด! ครืด! พอก้มมองที่หน้าจอก็เห็นเป็นพี่เดย์โทรมาอีกแล้ว ฉันสูดหายใจยาว ปล่อยให้เครื่องสั่นอยู่อย่างนั้น ไม่คิดจะรับแต่อย่างใด“ฝัน” เสียงเรียกทำให้ฉันหันขวับ เห็นเป็นพีชในชุดยูกาตะเดินเข้ามาหากัน “พี่เดย์บอกว่าโทรหาแกแต่แกไม่รับสาย” พีช กระซิบบอกเพราะรุ่นพี่กำลังเดินผ่านเราสองคนออกห้องสาขาพอดี“อื้อ ฉันไม่อยากคุยกับเค้าแล้ว ไม่อยากเจ็บมากไปกว่านี้อีก” ฉันตอบพีชเบาๆ แต่ทำเอาเพื่อนรักตาโตด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนจะเลื่อนตัวเข้ามากอดไหล่เหมือนปลอบประโลม“ฉันเข้าใจแก ฉันอยากถามพี่เทมส์ใจแทบขาดแต่ไม่มีช่องว่าง

ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบทำให้ได้ยินเสียงถอนหายใจเหมือนพยายามระงับและปรับอารมณ์ในคราเดียวของคนที่กำลังขับรถอยู่ จนกระทั่งพี่เดย์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงโอนอ่อน ทั้งที่เมื่อห้านาทีก่อนโวยวายใส่พี่ซันเหมือนระเบิดลงไม่มีผิด“พี่ไม่รู้ว่าน้องฝันหวานเป็นไร ถ้าพี่ทำให้ไม่พอใจ พอจะบอกกันได้มั้ยครับ”“..............” ฉันยังคงเงียบและมองนอกกระจกอยู่แบบ เดิม ในเมื่อตัดสินใจที่จะพอกับความสัมพันธ์แบบคนคุยก็ไม่ควรต่อความยาวสาวความยืด สู้หักดิบไปเลยดีกว่า“มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรารึเปล่าครับ หรือเมื่อวานพี่ไม่โทรหาน้องก็เลยงอน”“...............” ก็คิดได้เนอะ... ฉันงอนเพราะเค้าไม่โทรหา ไม่คิดบ้างเหรอว่าเพราะตัวเองมีผู้หญิงอีกคนให้เห็นตำตาต่าง หาก“ถ้าน้องฝันหวานไม่พูด พี่ก็ไม่รู้นะครับ บอกพี่มาเถอะ”ก็ถูกแหละ ถ้าฉันไม่พูดพี่เดย์ก็ไม่มีทางรู้ แต่จะให้เอ่ยปากถามว่าน้องคนนั้นเป็นคนคุยอีกคนใช่มั้ย? แล้วถ้าพี่เดย์กล้าตอบตรงๆ ว่าใช่แล้ว! ใจฉันไม่พังยิ่งกว่าเดิมเหรอ!!เคยเป็นมั้ย ใจนึงก็อยากร