Todos os capítulos de คุณหนูสามตระกูลเจียงผู้ร้ายกาจกับระบบสุดโกง: Capítulo 21 - Capítulo 30

ผ่านมาสี่วันแล้วนับตั้งแต่พี่ใหญ่ฟื้นขึ้นมา ตลอดสามสี่วันมานี้เจียงรั่วอี้และเจียงตงหยางมักจะสลับผลัดเปลี่ยนกันเดินเข้าออกห้องนอนเจียงเฟยหยาไม่ยอมปล่อยให้ชายหนุ่มได้มีเวลาอยู่เพียงลำพัง“พี่ใหญ่ร่างกายหายดีแล้วจริง ๆ ใช่ไหมเจ้าคะ”น้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยดังขึ้นตรงหน้า เจียงเฟยหยาเงยหน้าจากชามข้าวขึ้นมาแย้มยิ้ม“พี่ใหญ่หายดีแล้วจริง ๆ ถ้าน้องสามยังไม่เชื่อเดี๋ยววันนี้พี่ใหญ่จะออกไปฝึกกระบี่ให้เจ้าดูเป็นขวัญตาดีหรือไม่?”เอ่ยตอบคนที่ถามคำถามนี้กับตนนับครั้งไม่ถ้วน“พี่ใหญ่ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้”พูดจบก็หยุดคิดไปชั่วขณะหนึ่งก่อนกล่าวต่อ“แต่ถ้าได้ดูท่านฝึกกระบี่ก็คงดีไม่น้อย”เจียงเฟยหยาชะงักไปชั่วขณะหนึ่งหลังได้ยินคำพูดประโยคนี้ ก่อนจะส่ายหัวให้กับท่าทางทะเล้นของน้องสาว ใช้ปลายนิ้วจิ้มหน้าผากอีกฝ่ายเบา ๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว“ถ้าอยากเห็นก็รีบกินข้าว กินเสร็จแล้วพี่ใหญ่จะฝึกกระบี่ให้ดู”“ได้เจ้าค่ะ น้องสามจะรีบกินให้เร็ว!”ก้มหน้าก้มหน้ากินข้าว ก่อนจะหันมาหาเจียงตงหยาง“พี่รองก็ต้องรีบกินนะเจ้าคะ พวกเราจะได้ไปดูพี่ใหญ่ฝึกกระบี่พร้อมกัน!”เจียงตงหยางที่นั่งนิ่งฟังบทสนทนาระหว่างพี่ใหญ่และน้องเล็ก

“พี่ใหญ่ช่วยเล่าให้ข้าฟังทีเรื่องราวเป็นมาอย่างไร เหตุใดตระกูลเราถึงได้ไปยืมเงินคนอื่น”เจียงรั่วอี้เอ่ยถามหลังปลอบเจียงเฟยหยาให้ใจเย็นลง เพราะอารมณ์ถูกขัดทั้งสามคนจึงย้ายจากลานฝึกมายังศาลากลางซึ่งเอาไว้สำหรับเก็บอุปกรณ์สำหรับฝึกฝนคนถูกเอ่ยถามมองหน้าน้องสาวนางจะไม่รู้เรื่องนี้ย่อมไม่แปลกเพราะหลังเหตุการณ์ครั้งนั้นเจียงรั่วอี้ก็มีนิสัยสนใจแต่ตนเองไม่สนใจคนรอบข้าง เอาแต่ใจและนิสัยรุนแรงเขาไม่อยากรื้อฟื้นเรื่องราวเมื่อสิบเอ็ดปีก่อนนักเพราะกลัวว่าการเล่าสาเหตุความเป็นมาให้ฟังจะทำให้น้องสามกลับไปร้ายกาจเหมือนแต่ก่อน แต่จะไม่เล่าก็ไม่ได้ ถูกสายตาใสกระจ่างจ้องมาอย่างอ้อนวอนเช่นนี้ พี่ใหญ่อย่างเขาต้านทานไม่ไหวจริง ๆคนเป็นพี่ใหญ่ถอนหายใจยาวออกมาอย่างปลงตก เอ่ยขึ้นมาว่า“อำนาจของตระกูลเริ่มสั่นคลอนหลังอุบัติเหตุเมื่อสิบเอ็ดปีก่อน ท่านปู่พยายามช่วยเจ้าที่นอนหลับไม่ได้สติอยู่หลายวัน ทว่าหลังช่วยเจ้าให้ฟื้นขึ้นมาท่านกลับเป็นฝ่ายหลับไม่ตื่นขึ้นมาเสียเอง”“....”“อย่างที่น้องสามรู้ ตระกูลของเราเป็นตระกูลนักหลอมโอสถ ชื่อเสียงของตระกูลได้มาจากการผลิตทายาทนักหลอมโอสถรุ่นสู่รุ่น ไม่ว่าจะเกิดมาจากครรภ์

“อีอีช่วยค้นหาหนังสือการหลอมโอสถและสูตรการหลอมโอสถระดับหนึ่งให้หน่อยพอจะมีบ้างไหม”เมื่อพูดว่าจะทำแล้วเจียงรั่วอี้ก็ไม่รอช้า หลังแยกย้ายกับพี่ใหญ่พี่รองก็มุ่งหน้าเดินกลับห้องปิดประตูลงกลอน‘สูตรการหลอมโอสถระดับหนึ่ง โอสถดูดซับพลังปราณ ช่วยกระตุ้นและเร่งการดูดซับพลังปราณ ช่วยยกระดับความสามารถได้เร็วขึ้น ข้อควรระวัง เมื่อระดับของผู้ฝึกปราณสูงขึ้นในระดับหนึ่งแล้วประสิทธิภาพของโอสถจะลดน้อยลง’“แล้วเตาหลอมและวิธีการหลอมละมีหรือไม่ ข้าไม่เคยหลอมโอสถมาก่อนไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร”‘คู่มือสำหรับเจ้าของระบบมือใหม่ ระบบมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่เรียกว่า ห้องหลอมโอสถ ราคาเช่าต่อชั่วยามคือหนึ่งตำลึง ภายในห้องมีการจัดเตรียมของสำหรับใช้หลอมโอถสอย่างครบครันและยังมีพืชวิญญาณสำหรับใช้หลอมโอสถเตรียมไว้ให้พร้อม แต่พืชวิญญาณสำหรับหลอมโอสถโฮสต์ต้องซื้อเองทั้งหมด พืชวิญญาณสำหรับหลอมโอสถดูดซับพลังปราณระดับหนึ่ง ราคาชุดละหนึ่งตำลึง สำหรับการสั่งซื้อและหลอมครั้งแรกลดเก้าส่วนเหลือหนึ่งตำลึงต่อสิบชุด’พอได้ฟังคำอธิบายจากระบบเจียงรั่วอี้ถึงกับนิ่งค้างไปชั่วขณะหนึ่งให้กับความอัศจรรย์ของระบบ ไม่คิดเลยว่านอกจากจะสามารถซื

“คุณชายไม่ทราบเรียกพวกข้ามามีอะไรหรือขอรับ”เจียงเฟยหยากวาดตามองคนดูแลพืชวิญญาณและนักหลอมโอสถระดับระดับหนึ่งระดับสองที่ยังอยู่ทำงานในตระกูลเจียงไม่ยอมไปไหน แม้ตระกูลจะตกต่ำลงถึงขนาดนี้แล้วทว่าพวกเขาก็ยังยืนยันที่จะอยู่ต่อไม่ยอมลาออก“ข้ามีโอสถอยากให้พวกเจ้าลองกินดู”คนทั้งหมดมองหน้ากันไปมา แล้วหันมองเจียงเฟยหยา“ไม่ใช่โอสถอันตรายอะไร นักหลอมโอสถที่ข้ารู้จักเป็นคนหลอมขึ้นมา ข้าจึงอยากให้พวกเจ้าช่วยทดสอบประสิทธิภาพของโอสถให้ที”“คุณชายใหญ่ไม่ทราบว่าเป็นโอสถอะไรหรือขอรับ”คนเดิมเอ่ยถาม“โอสถดูดซับพลังปราณ”“โอสถดูดซับพลังปราณ ?! มีคนสามารถหลอมโอสถดูดซับพลังปราณได้ด้วยหรือขอรับ!”ฮ่าวตงเอ่ยด้วยความประหลาดใจ“หมายความว่าอย่างไร ไม่ใช่ว่าโอสถดูดซับพลังปราณเป็นโอสถระดับหนึ่งที่นักหลอมโอสถคนใดก็หลอมได้หรือ ?”เจียงเฟยหยาเอ่ยถามด้วยความสงสัย ถึงเขาจะรู้จักโอสถชนิดต่าง ๆ และพืชวิญญาณอยู่บ้าง แต่ก็แค่เพียงผิวเผินเท่านั้น พอเห็นปฏิกิริยาตกใจของพวกเขาจึงเกิดความสงสัย“การหลอมโอสถชนิดนี้ไม่ว่าใครก็หลอมได้ขอรับเพราะส่วนที่ยากในการทำโอสถชนิดนี้ไม่ใช่การหลอมแต่เป็นการหาพืชวิญญาณซึ่งเป็นอะไรที่ยากมาก โดยเ

“น้องสามเจ้าหลอมโอสถได้ครบหนึ่งร้อยเม็ดจริง ๆ สินะ”เจียงเฟยหยามองขวดหยกนับร้อยขวดด้วยความรู้สึกทึ่ง ไม่คิดเลยว่าประสิทธิภาพในการหลอมโอสถของอีกฝ่ายจะสูงมากขนาดนี้ พอลองตรวจสอบคุณภาพดู คุณภาพทั้งหมดยังสูงมากอีกด้วย“กว่าจะได้มาไม่ง่ายเลยนะเจ้าคะ ข้าต้องอดหลับอดนอน ลงแรงไปมากกว่าจะหลอมออกมาได้แต่ละเม็ด”ถึงเจียงรั่วอี้จะพูดออกมาอย่างนั้น ทว่าในสายตาเจียงเฟยหยาสภาพของนางไม่ได้ดูเลวร้าย ? เหมือนเมื่อวาน มิหนำซ้ำยังคงดูดีแม้ใบหน้าจะอิดโรยไปบ้าง“ลำบากเจ้าแล้ว...เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถิดที่เหลือพี่ใหญ่และพี่รองจะเป็นคนจัดการเอง”“พี่ใหญ่ข้าไปด้วย ข้าอยากไปดูว่าผลตอบรับเป็นอย่างไรบ้าง”นี่ถือเป็นการทำการค้าขายครั้งแรกของตนในโลกนี้เลยนะ อย่างน้อยก็อยากจะไปดูให้เห็นกับตาว่าผู้คนชื่นชอบโอสถของนางหรือไม่“ในเมื่อน้องสามอยากไปดูก็ไป แต่เจ้าแน่ใจแล้วจริง ๆ ใช่ไหม ?”“...?”..เจียงรั่วอี้เข้าใจแล้วว่าเหตุใดเจียงเฟยหยาถึงถามนางว่าแน่ใจจริง ๆ ใช่ไหมที่จะตามมาด้วย เพราะทันทีที่หญิงสาวก้าวเข้ามาในร้านค้าโอสถ บรรดาลูกจ้างร้านและผู้คนที่เดินเข้ามาซื้อโอสถต่างมองมาที่นางด้วยสายตาหวาดระแวงระคนไม่อยากเข้าใกล้พ