Todos os capítulos de คุณหนูสามตระกูลเจียงผู้ร้ายกาจกับระบบสุดโกง: Capítulo 41 - Capítulo 50

ทิศทางของตระกูลเจียงเริ่มเป็นไปได้ด้วยดี เส้นทางการล่มสลายก็ดูจะห่างไกลออกไปหลังการปรากฏตัวของโอสถดูดซับพลังปราณการปรากฏตัวของโอสถไม่เพียงสร้างความตกตะลึงให้กับชาวเมือง แม้แต่ผู้นำตระกูลก็ตกตะลึงไม่ต่างกัน เจียงเค่อหนิงถึงกับเรียกบุตรสาวและบุตรชายทั้งสองเข้าไปพูดคุยสอบถามถึงในห้องว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไร เหตุใดพวกเขาถึงมีโอสถดูดซับพลังปราณออกมาขายหลังได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดชายสูงวัยถึงกับมองบุตรสาวด้วยแววตาภาคภูมิใจระคนเป็นกังวล พร้อมทั้งกำชับว่าต้องเก็บเรื่องที่เจียงรั่วอี้เป็นคนหลอมโอสถไว้เป็นความลับจนกว่านางจะแข็งแกร่งขึ้นมากกว่านี้เพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูในที่มืดหาโอกาสปองร้ายพี่น้องทั้งสามคนจึงถือโอกาสนี้ส่งต่อกิจการการค้าโอสถให้บิดาโดยให้เหตุผลว่า ในเมื่อตระกูลเริ่มมีช่องทางในการหาเงินเข้ามาแล้วพวกเขาก็อยากจะหันไปตั้งใจฝึกฝนพัฒนาความสามารถเจียงเค่อหนิงเห็นด้วยกับความคิดนี้ สำหรับตระกูลใหญ่ไม่มีอะไรสำคัญเท่าความสามารถของลูกหลาน ชายวัยกลางจนจึงสนับสนุนความคิดนี้เต็มที่พร้อมบอกลูก ๆ ให้ตั้งใจฝึกฝนไปเรื่องภายในตระกูลตนจะพยายามจัดการเองบรรยากาศภายในตระกูลเจียงเริ่มเปลี่ยนไปในทิศท

“พี่ใหญ่มีอะไรหรือเจ้าคะ”ทันทีที่เปิดประตูออกจากห้องเจียงรั่วอี้ก็ต้องแปลกใจเมื่อหน้าประตูเรือนนอนที่มักจะว่างเปล่ากลับมีคนยืนรออยู่ พี่ใหญ่ พี่รองบิดามารดาทุกคนยืนรอพร้อมหน้าพร้อมตา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล“น้องสามพี่ใหญ่มีเรื่องจะพูดด้วยขอเข้าไปในห้องได้หรือไม่?”คนสงสัยพยักหน้าก้าวหลบให้พวกเขาก้าวเข้ามา“ว่าแต่พอจะบอกข้าได้หรือไม่อะไรทำให้พวกท่านมีสีหน้ากังวลเช่นนี้”เอ่ยถามหลังเข้ามานั่งในห้องแล้วเจียงเฟยหยามองหน้าน้องสาว หันมองบิดามารดาแล้วหันกลับมามองหน้าเจียงรั่วอี้คนสงสัยหันมองบิดาก่อนจะเห็นอีกฝ่ายวาดมือครั้งหนึ่งแล้วรอบตัวพวกเขาก็มีม่านบาง ๆ ปรากฏขึ้น“ม่านพลัง สิ่งนี้จะช่วยให้คนอื่นไม่ได้ยินคำพูดของพวกเรา”เจียงเค่อหนิงเอ่ยอธิบายหญิงสาวมองม่านพลังดวงตาทอประกายระยิบระยับ เหมือนในนิยายที่อ่านมาเลย! โลกฝึกปราณสุดยอด!“รั่วอี้”คนถูกเรียด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจังดึงสายตากลับมา แผ่นหลังเหยียดตรง จ้องหน้าเจียงเฟยหยาปกติพี่ใหญ่มักจะเรียกตนด้วยน้ำเสียงอบอุ่นอ่อนโยนเสมอ แต่ตอนนี้น้ำเสียงเขากลับจริงจังจนน่ากลัว“พี่ใหญ่ท่านเป็นอะไร เหตุใดถึงได้มีท่าทีจริงจังนัก”“รั่วอี้พ

เจียงรั่วอี้เด้งตัวจากเก้าอี้ ก้าวเร็ว ๆ มาเปิดประตู ทันทีที่เห็นว่าคนตรงหน้าคือคนคนเดียวกับที่คาดการณ์เอาไว้ ริมฝีปากก็อ้าออกเอ่ยเรียกเขาทันที“ซีห่าวเจ้ามาได้อย่างไร!”ดวงตาดอกท้อทอประกายสดใสเจิดจ้า สีหน้าเบิกบานท่าทางดีใจจนออกนอกหน้าแค่เพียงได้สบตาผู้มาใหม่ทำคนในห้องมองหน้ากันด้วยสายตาแปลก ๆ เจียงรั่วอี้ของพวกเขาได้เจอหน้าคุณชายไป๋เพียงไม่กี่ครั้งเหตุใดถึงได้มีท่าทีเช่นนี้ ?ทุกคนต่างสงสัยแต่ไม่มีใครเอ่ยถาม ขยับตัวลุกจากเก้าอี้เดินเข้าใกล้ชายหนุ่ม“นายหญิงตระกูลเจียงยินดีที่ได้พบขอรับ”ไป๋ซีห่าวเอ่ยก่อนอย่างรู้มารยาทลู่ผิงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงรับคำทักทายพร้อมขยับปากเอ่ยถามออกมาว่า“ยินดีที่ได้พบ ไม่ทราบว่าคุณชายไป๋มาเยือนตระกูลเจียงด้วยเหตุอันใด”ดวงตาดอกท้อคล้ายดวงตาของเจียงรั่วอี้เหลือบมองบุรุษที่ไป๋ซีห่าวพามาด้วย อีกฝ่ายถูกมัดมือมัดเท้า และถูกปิดปาก“ข้านำคนปล่อยข่าวเรื่องโอสถของรั่วอี้มาให้ขอรับ”สรรพนามสนิทสนมจากปากชายหนุ่มหัวคิ้วพี่ชายทั้งสองกระตุก มองไป๋ซีห่าวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร แต่ไป๋ซีห่าวหาได้สนใจเขาเมินสายตาแฝงไปด้วยความเป็นปฏิปักษ์อย่างชัดเจน ดึงสายตากลับมาหาเจียงรั่วอ

หญิงสาวผ่อนคลายร่างกาย ปล่อยใจไปกับการนำทางของไป๋ซีห่าวและไม่นานจากนั้นเจียงรั่วอี้ก็ได้เห็นภาพเหตุการณ์จากมุมมองของชายผู้หนึ่งเขายืนอยู่ในตรอกเล็ก ๆ ตรงหน้าคือบุรุษสวมชุดรัดกุม มีผ้าปิดหน้า“เจ้าสินะคนที่รับทำงานสกปรกขอแค่เงินถึง”“ใช่ ท่านมีอะไรจะให้ข้าทำหรือ?”“ไม่มีอะไรมาก ข้าแค่อยากให้เจ้าสร้างข่าวลือทำลายชื่อเสียงตระกูลเจียง”“ข้าไม่ทำ”“เพราะเหตุใด”“ท่านไม่ได้ยินข่าวลือที่ว่าตระกูลเจียงกับตระกูลไป๋มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันหรือ ? ลำพังแค่ตระกูลเจียงข้าไม่กลัวหรอก แต่ตระกูลไป๋ ข้าไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับว่าที่ผู้นำคนนั้น”“เจ้าเชื่อข่าวลือไร้สาระพวกนั้นด้วยหรือ คุณชายไป๋ไม่ใช่คนตาต่ำ ไม่มีทางยอมรับตระกูลที่ใกล้จะล่มสลายแล้วเป็นพรรคพวก”ชายลึกลับกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมรับปากทำงานให้จึงเอ่ยโน้มน้าวอีกประโยค“เชื่อข้าสิ ถึงคุณชายไป๋จะเกี่ยวข้องกับตระกูลเจียงจริง แต่ด้วยฐานะของเขาไม่มีทางลดตัวลงมาช่วยเหลือเรื่องเล็กน้อยแค่นี้”“แต่ว่าข้า...”“หากเจ้าปล่อยข่าวเรื่องนี้สำเร็จข้าจะตอบแทนให้อย่างงาม”ชายลึกลับพูดพร้อมหยิบขวดหยกขวดหนึ่งออกมายื่นให้เขา “อะไร”“นี่เป็นโอสถทะลวงระดับห้า ไม่

ไป๋ซีห่าวมองสายตาที่มองมาอย่างไม่อยากจะเชื่อทั้งที่ตนยืนยันไปเสียขนาดนั้นแล้ว“ตกใจขนาดนั้นเชียว?”หญิงสาวพยักหน้า“ตกใจสิ อายุของท่านไล่เลี่ยกับข้าไม่ใช่หรือ สามารถเก่งขนาดนี้ได้ยังไง อย่างกับตัวโกงในเกม”“ตัวโกงในเกม ?”“ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่หมายถึงคนที่เก่งมาก ๆ จนไม่น่าเป็นไปได้นะ”พอรู้แล้วว่าเขาเก่งกาจมากขนาดไหน เจียงรั่วอี้ยิ่งมั่นใจว่าขาทองคำนี้นางเกาะถูกคนแล้วอายุสิบหกก็เก่งกาจถึงเพียงนี้แล้ว พออายุมากกว่านี้จะเก่งกาจมากกว่าตอนนี้ถึงขนาดไหนกันนะเจียงรั่วอี้คิดพลางรู้สึกดีในความโชคดดีของตนเอง โชคดีจริง ๆ ที่นางสามารถทำสัญญาเป็นพันธมิตรกับขาทองคำคนนี้ได้ แถมขาทองคำคนนี้ดูแลนางเป็นอย่างดีด้วยหญิงสาวคิดอย่างมีความสุขกวาดตามองพื้นด้านล่างท่าทางสบายใจ ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นร้านค้าแห่งหนึ่ง“ซีห่าวร้านนั้นคืออะไรหรือ ? ทำไมคนถึงเยอะนัก”หน้าทางเข้าร้านเนืองแน่นไปด้วยผู้คนแตกต่างจากหน้าร้านตระกูลเจียงที่วันนี้ผู้คนดูจะน้อยกว่าปกติ“ร้านค้าโอสถตระกูลหลาน”“ตระกูลหลานค้าโอสถด้วยหรือ ?”พูดถึงตระกูลหลานเจียงรั่วอี้พลันนึกถึงเหตุการณ์ที่ทำให้นางต้องประสบความรู้สึกอับอายขายหน้าอุตส่าห์ว