เข้าสู่ระบบRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View
Nang makaalis kami roon, at pakiramdam ko ay malayo na kami sa maraming tao, nagtataka ko siyang tiningnan.
“What was that?” tanong ko nang ako ay mahanap ng tiyempo.
Nagtataka naman niya akong tiningnan, at napatigil na rin sa paglalakad nang maramdaman niyang hindi na a
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewMy mind went blank. Hindi ko ano alam kung ano ang gagawin ko maliban sa pagtawag sa kaniyang pangalan, at paulit-ulit sabihin sa kaniya na tumigil siya.Nagiging sensitive na rin ako lalo pa’t pakiramdam ko ay malapit ko na ‘yong maabot.Kung tutuusin ay dapat talagang maging grateful ako, dahil sinusunod niya ang aking gusto. Ang kaso lang ay ang laking problema talaga nito lalo na ngayon, dahil alam kong aabutin na naman kami nang madaling araw, o hindi kaya ay mas lalalim na naman ang nararamdaman ko para sa kaniya.“Killian,” I moaned when he suddenly pinched my nipples.Ilang beses ko
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNapadaing ako nang bumaba ang kaniyang halik sa aking leeg. Sinimulan niyang tanggalin ang ipinahid niyang chocolate roon, at parang hindi ko na alam ang gagawin ko lalo na nang marahan niya ‘yong kinagat.“Killian.”Ipinikit ko ang aking mga mata, at bahagyang napaawang ang labi, dahil sa pagdiin niya ng kaniyang sarili sa akin.His hips were thrusting, teasing me even if we’re still wearing our shorts and underwears. Parang kahit pa nga yata mayroon kaming suot ay hindi namin ‘yon maramdaman na sagabal, dahil ramdam ko kung gaano siya katigas.He’s already hard after licking my
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Paanong hindi?” tanong ko naman sa kaniya, at tinaliman na lang ang aking mga mata. “Basta mo na lang akong iniwan!”He shook his head gently. “No.”Tiningan ko siya, habang itinataas niya ang pamilyar na palaman. Napakunot naman ang aking noo, dahil doon, pero hindi ko isinaboses ang aking gustong tanungin sa kaniya.“Pinaplano ko talagang kunin ‘to,” aniya na para bang importante talaga ‘yon.Umangat naman ang aking kilay sa kaniyang sinabi, at naghihintay ng kaniyang paliwanag kung para saan ba ang palaman na ‘yon kung wala naman kaming tinapay r
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Hindi ko naman sinasadyang magalit, pero kung ganito ba naman ang mangyari—‘yong nabitin ako. Tingin ba niya ay matutuwa ako?Hindi! Kaya huwag niya akong sisisihin kung sakali man na ganito ang naging reaksyon ko. Kasalanan naman niya in the first place.Basta na lang siyang umalis nang hindi man lang sinasabi ang kaniyang gagawin? Talagang isinakto pa niya sa ganito?Natawa ako, at bahagyang napailing na lamang. Sino nga ba ang matutuwa kung ganoon ang mangyayari, hindi ba?Kanina lang ay ayaw kong may mangyari sa amin ulit, dahil alam kong doon nagsimula ang pagkaroroon ko ng feelings para sa kaniya.Hindi naman sa ayaw kong mas lumalalim ang nararamdaman ko para sa kaniya, pero kung tutuusin talaga ay hindi ito ang tamang panahon.Wala naman akong pakialam sa kung ano ang sasabihin ng ibang tao, pero masisira ko kasi ang pangalan
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNapakurap ako nang ilang beses, at nagawa ko pang mahigit ang aking hininga sa gulat. Hindi ko kasi inaasahan ang biglaan nitong pag-atake ng halik sa akin, at kahit yata subukan ko siyang itulak ay hindi ko magagawa lalo pa’t mas malakas siya sa akin.Mas malakas nga ba siya sa akin, o sadyang wala lang akong lakas para itulak siya?Lumuwag naman ang pagkahahawak ko sa bedsheet, at talagang hindi mapigilan ang panghihina. Na sa tuwing maglalapat ang aming mga labi ay hindi ko mapigilang manghina, dahil parang hinihigop nito ang aking lakas.Nang gumalaw ang kaniyang labi, tuluyan na akong nagpakain sa init na bumabalot sa amin.Natagpuan ko rin ang aking sarili na dahan-dahang ipinikit ang aking mga mata, at iniangat ang aking mga braso para lang ipulupot ‘to sa kaniyang leeg.In
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewMatapos ang naging usapan namin ni Killian, kaagad akong lumabas ng bathroom, habang siya naman ay naligo na.Humiga ako sa kama, habang nakatutok ang aking atensyon sa cellphone. Panay lang naman ako scroll, habang hinihintay na mag-reply ang aking secretary.Nakapag-book na kasi si Mommy. Maging ang hotel na titirahan ko, napa-book na rin niya. Nakabibigla nga kung tutuusin, eh. Next week na kasi ang flight ko papunta sa Spain. Ni hindi man lang ako makapag-impake ng mga gamit ko, dahil nga paniguradong bibisita ako sa office ko sa Lunes para alamin kung kumusta na nga ba ang lahat doon.Kailangan ko kasing masiguro na maayos na ang lahat bago ako umalis ng Pilipinas. ‘Yong tipon
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewPasimple kong kinagat ang aking ibabang labi nang mapansin na nakatingin pa rin sa akin si Killian. Nasa harapan ko kasi siya, at hindi man lang niya inililihis ang kaniyang mga mata magmula nang umupo siya sa bakanteng upuan na nasa aking harapan.Kahit siguro
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNatahimik ako matapos ang naging usapan namin. Wala rin ni isa sa amin ang nagsasalita, pero ramdam kong hindi niya inalis ang kaniyang mga mata sa akin.“Steak,” simpleng saad ko nang tanungin ng waiter ang aking order.Humugot ako nang malalim na hininga par
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewWalang namutawing salita sa aking bibig, habang kami ay nasa biyahe. Pareho kaming tahimik. Wala ni isa sa amin ang may balak na basagin ang katahimikan.Kaya naman pinili ko na lamang buksan ang aking cellphone, at manood nang kung anong videos na dumaan sa n
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Nang sumapit ang hapon, kaagad kong na-receive ang text message na galing kay Killian. Naghihintay na pala siya sa akin sa harap mismo ng company. Ni hindi ko alam kung nag-undertime ba ang lalaking ‘yon, dahil eksaktong five o’clock ay nandito na siya.“Hind







