"ถ้าคุณรักผม คุณก็ช่วยทำให้ผมรู้ใจ และช่วยหาวิธีเอาใจพ่อคุณช่วยผมหน่อยสิ ผมอยากรู้ใจท่าน ผมต้องทำอะไรบ้าง พ่อคุณถึงจะพอใจ และไว้ใจผมขึ้นมา" [ถ้าอย่างนั้น คืนนี้เราพบกันอีกรอบดีไหมคะวิชญ์ อรจะได้คุยกับคุณอย่างเป็นทางการ] ผมเหยียดยิ้มทันทีที่ได้ยินแบบนั้น แม้ลึกๆ จะรู้สึกหงุดหงิด ที่ต้องมายุ่งกับเรื่องที่มันไร้สาระ แต่สิ่งที่ผมควรทำ มากกว่าการมานั่งบ่น เห็นจะเป็นการเร่งทำทุกอย่างให้มันจบไวๆ"ได้สิ คืนนี้ผมจะไปหาคุณ" [อรรักวิชญ์นะ งั้นแค่นี้ก่อนนะคะที่รัก อรจะไปเลือกชุดสวยๆ สำหรับคืนนี้] ผมไม่ได้ใส่ใจ กับสิ่งที่อรวรรณกำลังจะทำให้ ผมตอบรับกลับไปแบบผ่านๆ จากนั้นก็ตัดสายทิ้งทันทีเรื่องนี้อาจจะเป็นเพราะโชคชะตา ที่ขีดเส้นให้มันเป็นแบบนี้ บริษัทที่ผมพยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้มันเติบโต และก้าวหน้าแบบที่ควรจะเป็น มันไม่ได้มีแค่ผม พี่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของที่นั่น จริงอยู่ ที่หุ้นในบริษัทของผม อาจจะเยอะกว่าคนอื่นๆ แล้วที่เหลือ ก็เป็นหุ้นส่วนรายย่อย ที่ถือหุ้นเพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์เท่านั้น และหนึ่งในนั้น ก็คือบิดาของอรวรรณ นายอนันต์ คือนักธุรกิจ ที่ถือว่าประสบความสำเร็จได้ค่อนข้างเร็วมาก จากที่ไม่มี
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-19
