All Chapters of Loving My Uncle Was A Sin : Chapter 1 - Chapter 5

Nakangiti ako habang naglalakad papasok ng elevator. Anniversary namin ng boyfriend ko kaya plano kong surpresahin siya. Pinindot ko naman ang 7th floor, nahirapan pa ako dahil may hawak akong cake at flowers. Hindi mawala ang ngiti ko sa labi lalo na nang huminto ang elevator sa 7th floor. Marahan lang akong naglakad, mamaya pa naman uuwi si Mike dahil nasa out of town sila ng family niya. Pero sabi naman niya ay mamaya ang uwi niya.ROOM 244Nilagay ko naman ang keycard para mabuksan ang pinto. Madilim ang paligid kaya binuksan ko ang ilaw. Pero hindi ko inaasahan ang nakita ko. Mga nagkalat na damit ng lalaki at babae sa sahig. Nilapag ko naman sa mini table ang dala ko. Pinulot ko ang damit na nasa sahig at tiningna ito. Damit nga ng babae pinulot ko naman ang shirt—hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko nang makita ang shirt. Kay Mike ‘to ako ang nagbigay sa kanya ng shirt. Nabaling naman ang tingin ko sa kwarto niya. Habang naglalakad papunta sa kwarto niya ay nanalangin a

“Hey,” nakaramdam naman ako ng mahinang payugyog, “wake up!” Unti-unti kong minulat ang mga mata ko. Napalinga naman ako sa paligid nasa isang drive thru kami. Inayos ko naman ang pagkaka-upo ko at kinusot ang mga mata.“Akala ko nakarating na tayo.” “Let’s order food first—”“Hamburger, coke float, french fries and sundae.” Pagputol ko sa sasabihin niya nakita ko naman mula sa pheripical vision ko ang pag-iling nito. “Still the same, nothing's changed," aniya.Narinig ko naman ang pagbigkas nito ng order ko. "Hamburger, Coke Float, French fries and Sundae—make 3 orders for everything.” Nagulat naman ako dahil sa sinabi nito—nagtataka ko naman siyang tiningnan. Grabe naman kumain ‘to. Mauubos niya kaya ang lahat ng yun? Hindi halata sa kanya na malakas pala siya kumain. Pagkabigay sa kanya ng order namin inabot niya ito sa akin. Tinanggap ko ‘yun at nilagay sa lap ko. Nagsimula naman siyang magmaneho palabas ng drive thru. “Mahilig ka pala sa jollibee?” tanong ko sa kanya. Nilag

Kinagabihan, tahimik ang buong bahay. Tanging tunog ng electric fan at ang marahang pagtunog ng orasan sa sala ang maririnig. Nasa kwarto na ako, nakahiga sa kama habang pinagmamasdan ang kisame. Hindi ako agad dinadalaw ng antok. Siguro dahil sa dami ng nangyari ngayong araw. Mula sa pagdating ko, sa pagpasok sa bahay na ito, hanggang sa grocery na parang simpleng lakad lang pero para sa akin, isa na itong malaking pagbabago.Bumangon ako at muling lumapit sa terrace. Binuksan ko nang kaunti ang pinto at sumilip sa labas. Maliwanag ang buwan, tahimik ang paligid. May mga ilaw mula sa katabing bahay na tila maliliit na bituin sa lupa.Napangiti ako.Ilang buwan na rin mula nang huli akong makaramdam ng ganitong katahimikan. Yung hindi ka nag-aalala kung may mag-aaway, kung may sisigaw, kung may babasag ng gamit. Dito, parang may pahintulot kang huminga.Biglang may marahang katok sa pinto.“Gising ka pa ba?” boses ni Uncle Ben.“Opo,” sagot ko, sabay sara ng terrace door.Bahagya niya