جميع فصول : الفصل -الفصل 140

บทที่ 43 ฮองเฮาแคว้นโจว3“เสด็จพ่อเพคะ เสด็จแม่ทำไมถึง....” ดีขึ้นมากมายเช่นนี้ แค่การรักษาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ฮ่องเต้โจวจิ้งห่าวส่ายศีรษะอย่างไม่รู้เช่นกัน แต่เขาเห็นเช่นนี้ก็รู้ว่าภรรยาเขามีหนทางแล้ว“เป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว มิใช่หรือ” ฮ่องเต้โจวน้ำตารื้นด้วยความยินดีก่อนจะพูดเบาๆกับบุตรสาวทั้งสอง และไม่ให้เอ่ยถามถึงการรักษาของสตรีวัยเยาว์ที่เป็นถึงเซียนแพทย์โอสถผู้นั้น“เพคะ เสด็จพ่อ/เพคะ เสด็จพ่อ”ฮ่องเต้โจวจิ้งห่าวเข้ากอบกุมมือบางของภรรยา ก่อนจะกระซิบบอกให้นางรีบตื่นขึ้นมาเจอเขากับลูกๆอีกครั้ง เมื่อได้เห็นภรรยาจนพอใจก็ออกมาเพื่อให้บุตรชายทั้งสามเข้าไปดูผู้เป็นมารดาบ้างเมื่อเดินออกมาฮ่องเต้โจวจิ้งห่าวกลับซวนเซอีกครั้ง อวี๋กงกงจึงปราดเข้าประคองอย่างรวดเร็วอย่างรู้หน้าที่ ซูเม่ยที่ยืนอยู่บริเวณนั้นจึงยื่นถุงหอมสมุนไพรให้กับฮ่องเต้ชราก่อนจะกล่าวขึ้น“ด้านในเป็นสมุนไพรที่ช่วยยามมีอาการประชวรพระวาโยอย่างฉับพลัน เมื่อสูดดมพระอาการจะดีขึ้นเพคะ ไท่ช่างหวงหนานเจียชิ่งแห่งแคว้นหนานทรงโปรดปรานสิ่งนี้มาก” ซูเม่ยมอบถุงหอมสมุนไพรที่นางคิดค้นขึ้นเพื่อใช้ในวังจวิ้นอ๋องแคว้นหนาน และกล

บทที่ 44  องค์หญิงผู้สาบสูญและสงครามที่เริ่มขึ้น2 ค่ายทหารบูรพาแคว้นซ่ง“ท่านแม่ทัพฟ่านเจิ้ง  ราชสาส์นจากแคว้นโจวมาถึงแล้วขอรับ”  นายทหารผู้หนึ่งเมื่อถึงสัญลักษณ์ของผู้ส่งราชสาส์นควบม้ามาแต่ไกลก็รีบเข้ามารายงานท่านแม่ทัพที่รอคอยราชสาส์นนี้อยู่คืนทุกวัน“เร็วเข้ารีบไปรับพวกเขา  และนำตัวมาพบข้า” แม่ทัพฟ่านเจิ้งลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีก่อนจะสั่งการให้กลุ่มผู้ส่งราชสาส์นเข้าพบเพื่อสอบถามความเป็นไป“ขอรับ”หลังจากนั้นเพียงครึ่งเค่อกลุ่มผู้นำราชสาส์นก็มาถึงกระโจมใหญ่ของแม่ทัพประจำค่ายที่กำลังรออย่างใจจดใจจ่อ  แม้ไม่อาจเปิดอ่านราชสาส์นได้  แต่ก็สามารถสอบถามแนวโน้มว่าเป็นไปในทางที่ดีหรือไม่“คารวะท่านแม่ทัพฟ่านเจิ้งขอรับ”  กลุ่มคนที่เพิ่งมาถึงอยู่ในสภาพอิดโรยซึ่งแม่ทัพฟ่านเจิ้งเมื่อเห็นสภาพลูกน้องในสังกัดก็โบกมือไม่ต้องมากพิธีรีตอง“ว่ามาเถิด ท่าทีฮ่องเต้โจวจิ้งห่าวเป็นเช่นไร”“คราแรกราชสาส์

บทที่ 45  ศึกนอกและศึกใน1กองทัพแคว้นหวงยังคงย่ามใจด้วยความฮึกเหิมส่งเสียงกู่ร้องข่มขวัญศัตรู เป่าแตรเขาสัตว์จนดังระงม นกที่อยู่ตามแนวป่าเขาแตกฮือด้วยความหวาดกลัว แต่อีกฟากฝั่งของกำแพงเมืองเจียงเหล่าทหารของแคว้นซ่งกลับนั่งรอบนลานกว้างอย่างใจเย็น โดยมิชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงแม่ทัพใหญ่  แม่ทัพเซี่ยวเหอ  รองแม่ทัพเซี่ยวซูเหยียน และกุนซือหลี่ห่าวอู๋ที่กำลังตั้งโต๊ะจิบชารับสำรับเช้าอย่างไม่รู้สึกรู้สากับเหตุการณ์ภายนอกกำแพง  และไม่นานนักสำรับสำหรับทหารก็ถูกแจกจ่ายเช่นกัน ซึ่งได้รับอภินันทนาการจากร้านฟู่จินประจำเมืองเจียงกองทัพแคว้นหวงที่คึกคะนองยังคงไม่รู้ว่ายามนี้ค่ายทหารฝั่งตนโดนทำลายจนย่อยยับไปแล้ว  แม้จะยังมีทหารกองหนุนอีกสองแสนกว่านายกำลังตามมา  แต่ความเสียหายที่เกิดภายในค่ายก็คงใช้เวลาหลายวันกว่าจะฟื้นคืน  นอกจากเสบียงจะเสียหาย  คลังอาวุธถูกทำลาย  ทหารหลายนายที่เสียชีวิตก็ไม่อาจทราบสาเหตุไม่นานนักตัวประกันถูกพาตัวมาภายในกำแพงเมืองเจียง  ก่อนที่สตรีทั้ง 18  คนจะถูกแขวนบนกำแ

บทที่ 45  ศึกนอกและศึกใน3 สตรีทั้ง  17 คน ถูกนำลงมาจากกำแพงก่อนจะถูกจับขังไว้เช่นเดิมในฐานะตัวประกันเพื่อไม่ให้พวกชนเผ่าก่อความวุ่นวาย  ประตูเมืองเปิดรับชาวชนเผ่านับหมื่นเข้ามาก่อนจะถูกจัดให้อยู่รวมกันด้านทิศตะวันตกของตัวเมืองเจียงภายใต้การดูแลของรองแม่ทัพเซี่ยวซูเหยียน    กองทัพทั้งหมดต่างทยอยกลับไปตั้งหลักบนเขาตงซานอีกครั้งหญิงทั้ง 17 คน  ฟื้นขึ้นมาในช่วงเวลาหนึ่ง  พวกนางหลายคนต่างหวาดกลัวที่ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น  มีเพียงสตรีสองสามคนเท่านั้นที่กวาดตามองสำรวจไปโดยรอบ ก่อนจะพบว่าที่คุมขังนี้คงเป็นของเหล่าชายชุดดำที่ชิงตัวพวกนางมาจากพวกแคว้นหวง  และคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแคว้นซ่งที่กระทำการเช่นนี้ซามี สตรีซึ่งเป็นบุตรสาวที่ท่านข่านรักใคร่มากที่สุดเพราะเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียว  นอกจากงดงามแล้วนางยังมีความสามารถมากมาย ทั้งการแพทย์และการสู้รบ  ท่านข่านจึงไม่อาจสูญเสียบุตรสาวที่ดีเช่นนี้ได้สตรีตัวประกันจะถูกนำออกจากกระโจมคุมขัง 2  เวลาคือ เช้าและเย็นเพื่อทำธุ

บทที่ 46 ตัวจริงของเขากำลังมา2 “ทูลท่านอ๋อง  พลทหารอู๋มาแล้วขอรับ”  เมื่อได้ยินเสียงจากภายนอก  ชินอ๋องหนุ่มก็เก็บถุงหอมของคนรักเข้าอกเสื้อทันที“ให้เขาเข้ามา”  ชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงเอ่ยอนุญาตเสียงเข้มดุดัน“เฟยหรงกับเฟยฉีออกมา”  ชินอ๋องผู้ไม่ชื่นชอบบรรยากาศที่มีสตรีอยู่ด้วยมากนัก จึงเอ่ยเรียกองครักษ์สนิทออกมาจากเงามืด  ทั้งสองจึงปรากฏกายออกมายืนอยู่เบื้องหลังผู้เป็นนายพลทหารอู๋พาสตรีตัวประกันที่ชื่อว่าซามีเข้ามา  ในสายตาของชินอ๋องยามนี้สตรีที่เข้ามาเป็นสตรีที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อไม่นานมานี้และเป็นสตรีคนเดียวกันกับที่จ้องมองเขาด้วยสายตาน่าสะอิดสะเอียน  ดวงตาคมจึงวาววับขึ้นมาอย่างน่ากลัว จนคนสนิทอย่างเฟยหรงและเฟยฉีต่างก็รู้สึกได้ซามีเดินก้มหน้าก้มตาเข้ามาในกระโจมอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ท่าทางของนางที่คล้ายสตรีมากมารยายิ่งทำให้ชินอ๋องหนุ่มรู้สึกไม่พอใจมากยิ่งขึ้น แต่ก็ต้องข่มกลั้นเอาไว้“เจ้าซินะ บอกว่าสามารถรักษาทหารที่ป่วยไข้ได้&rd