บทที่ 46 ตัวจริงของเขากำลังมา3 “ในเมื่อเจ้าไม่ยินยอมจะเปิดเผยโอสถรักษาก็กลับไปอยู่ในที่ของเจ้าซะ” ชินอ๋องเอ่ยไล่ก่อนจะโบกมือส่งสัญญาณให้พลทหารผู้ดูแลตัวประกันพานางออกไป ซึ่งยามนี้พลทหารอู๋ผู้นี้เหมือนจะระแคะระคายสตรีที่เขาพามาผู้นี้แล้ว หากนางมีใจช่วยเหลือไยจึงหมกเม็ดมิยอมกล่าววิธีการรักษาออกมาอย่างตรงไปตรงมา“ท่านอ๋องเพคะ หม่อมฉันช่วยได้ หม่อมฉันเป็นหมอ” ซามียังคงตะโกนเพื่อคว้าโอกาสของตนเองเอาไว้ แต่แล้วแม้แต่หางตาเขาก็ไม่ชายตามองนางแม้แต่น้อย‘ทำกับข้าถึงเพียงนี้ก็เตรียมตัวไว้ให้ดีเถิด’ ซามีที่มีความกรุ่นโกรธอยู่เต็มอกจึงคิดการที่ใหญ่ขึ้นมาอีกขั้น แต่...นางคงยังมีเรื่องที่คาดไม่ถึงอีกมากมาย “พี่หนิงเฉิงปล่อยได้แล้วกระมัง อายเฟยหรงกับเฟยฉีบ้างเถิด” ซูเม่ยแกะแขนแกร่งออกจากรอบเอว แต่ดูเหมือนว่ามันจะเหนียวจนแกะไม่ออก“กระหม่อมไม่เห็นสิ่งใดพะยะค่ะ” ทั้งสองเอ่ยพร้อมกันก่อนจะเร้นกายหายไปอย่า
اقرأ المزيد
