Lahat ng Kabanata ng ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์: Kabanata 151 - Kabanata 160

บทที่ 50 กลิ่นของความยุ่งยาก1วังจวินอ๋องแคว้นหนานอุทยานในวังจวิ้นอ๋องยังคงครึกครื้นเฉกเช่นเดิมด้วยเสียงหัวเราะของเด็กน้อย เพราะยามนี้วังจวิ้นอ๋องมีเด็กวัยไม่ถึง 10 หนาวอยู่ถึง 6 คนด้วยกัน ซูเหวินกับซูเจียวนั้นมีความคิดที่เติบโตค่อนข้างไวด้วยชะตาชีวิตที่บังคับ ทั้งจวิ้นอ๋องและพระชายาเหลียงต่างสงสารหลานฝาแฝดคู่นี้นัก เมื่อหลานพอใจที่จะเรียนรู้ทุกอย่างพระองค์จึงได้แต่ตามใจหลานทั้งคู่หาอาจารย์ที่ดีที่สุดมาสอนสั่ง และไม่คิดว่ายามนี้พวกเขากลับเรียนรู้เกือบจะหมดสิ้นแล้วการทดสอบจึงเริ่มขึ้น.......“หลานยังเด็กนักนะเพคะ จะสามารถสอบเฉกเช่นบัณฑิตได้เช่นไรกัน” พระชายาเหลียงกลัวว่าหลานทั้งสองจะเคร่งเครียดเกินวัยจึงเอ่ยด้วยความห่วงใย“ท่านอดีตราชครูบอกว่าพวกเขาพร้อมแล้วลองดูก็ไม่เสียหาย ซูเหวินเป็นบุรุษอาจจะมีอนาคตได้เป็นขุนนางที่อายุน้อยที่สุดก็เป็นได้ ส่วนซูเจียวแม้เป็นสตรีแต่ยามนี้แคว้นเราเปิดกว้างมากแล้ว ไม่นานนักสถานศึกษาก็จะเปิดรับอาจารย์ที่เป็นสตรียามนั้นนางจะเฉิดฉายยิ่งกว่าสตรีใด” จวิ้นอ๋องวางแผนปูทางให้หลานชายหลานสาวทั้งสองให้ได้ดีไม่ยิ่งหย่อนกว่าบรรดาบุตรหลานคนอื่นๆที่ถูกเ

บทที่ 50 กลิ่นของความยุ่งยาก3เซี่ยกงกงเมื่อชายหนุ่มผู้เป็นคนของพวกหมาป่าเพลิงจากไปก็วางแผนเตรียมบุกแคว้นซ่งอีกครั้ง โดยครั้งนี้เขาจะไปดูพวกมันพ่ายแพ้ด้วยตาของตนเอง“อีก 1 เดือน เราจะบุกแคว้นซ่งอีกครั้ง คราวนี้จะต้องไม่เป็นเช่นครั้งก่อนทัพแคว้นหวงเราต้องชนะเท่านั้น” เซี่ยกงกงพูดอย่างองอาจ โดยไม่สนสีหน้ากังวลของเหล่าบรรดาแม่ทัพนายกองทั้งหลายที่ยังไม่เห็นหนทางชนะดั่งคำของเซี่ยกงกงเลย“แล้วเรื่องอาวุธเล่าขอรับ” รองแม่ทัพหานถามขึ้น “อีกไม่เกิน 2 สัปดาห์ อาวุธจะมาถึงรองแม่ทัพหานมิต้องกังวลใจไป ข้าจัดการเรียบร้อยแล้วรับรองอาวุธเพียงพอสำหรับทหารของแคว้นหวงแน่” เซี่ยกงกงที่เริ่มรู้สึกว่ารองแม่ทัพผู้นี้มีปัญหาบางอย่าง เหมือนจะขัดหูขัดตาเขาแปลกๆพิกล“เป็นเช่นนั้นตัวข้าก็เบาใจขอรับ” รองแม่ทัพหานกว่างเสี้ยวทำท่าคล้ายโล่งอก เพื่อไม่ให้กงกงผู้นี้เพ่งเล็งตัวเขาจนเกินไป“จับทัพคราวนี้ ข้าจะบัญชาทัพด้วยตัวเอง” เมื่อสิ้นเสียงเซี่ยกงกง ในกระโจมคล้ายมีเสียงเซ็งแซ่ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยแตกเป็นสองฝั่ง แต่เหมือนจะเป็นเชิงไม่เห็นด้วยเป็นส่วนมาก “เซี่ยกงกง ข้ารู้ว่าท่านมีความสามารถในการศ

บทที่ 51 เสียเปรียบแคว้นหวง2 “ดี  ให้ทุกคนเตรียมพร้อมเราจะออกไปด้านนอกกำแพงเมืองเจียง”  ซูเม่ยที่อยู่ในชุดเกราะสีดำทมิฬซึ่งตัดกับอาภรณ์สีแดงภายในทำให้ยามนี้นางราวกับแม่ทัพหญิงผู้ห้าวหาญอาวุธปืนถูกแจกจ่ายให้กับคนสองหมื่นของตระกูลตวนมู่ที่ถูกเรียกตัวมาราวสองเดือนก่อน  พวกเขาอาศัยอยู่ในจวนขนาดใหญ่ถึง 20 หลังด้วยกัน  ยามนี้ออกมารวมตัวที่ทุ่งหญ้ากว้างก่อนถึงชายป่าทิศตะวันออกของเมือง  บุรุษและสตรีในชุดเกราะและอาภรณ์ดำสนิทกลมกลืนไปกับความมืดของยามย่ำรุ่ง  ม้าศึกสีดำพ่วงพีถูกทยอยจูงออกมา ก่อนที่พวกเขาจะเหวี่ยงกายขึ้นบนหลังม้าพร้อมอาวุธครบมือ  ดาบ  ปืนสั้น  ปืนยาว  ระเบิด ถูกจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบบนหลังม้าของแต่ละคน“ศึกคราวนี้พวกเราจะเข้าร่วมในฐานะคนตระกูลตวนมู่แห่งแคว้นซ่ง  กฎมีเพียงข้อเดียว....ห้ามตาย!!!!!” ซูเม่ยพูดเสียงดังแฝงไปด้วยกำลังภายในทำให้ก้องไปทั่วบริเวณ  ร่างบางในอาภรณ์สีแดงบนหลังม้ากวาดสายตามองคนของนางทุกคน  ก่อนที่จะชักม้านำขบวนออกเดิน

บทที่ 52  ความช่วยเหลือ และการต่อสู้ครั้งสุดท้าย11 เดือนก่อนหน้า  ห้องทรงงานจวิ้นอ๋องหนานจ้านเฉิง“เสด็จพ่อมีเรื่องอันใดหรือพะยะค่ะ”  ซื่อจื่อหนานหลี่จิ้งเอ่ยถามขึ้น  เมื่อบิดาให้ลู่กงกงไปตามเขามาพบเร่งด่วนเช่นนี้“พ่อไม่สบายใจที่หลานสาวสี่ไปร่วมการศึกที่แคว้นซ่งคราวนี้” จวิ้นอ๋องเอ่ยด้วยสีหน้าเป็นกังวลใจโดยที่ยังไม่บอกเหตุผลที่แท้จริง ว่าเขาได้ยินสิ่งใดมาจากเหลนตัวน้อยบ้าง“ซูเม่ยมีความสามารถฝีมือการสู้รบก็ไม่อ่อนด้อย และยามนี้ได้ข่าวว่าแคว้นซ่งยังคงได้เปรียบ”  ซื่อจื่อหนานหลี่จิ้งยังไม่เห็นว่ามีสิ่งใดต้องกังวล เพราะหลานเขยผู้เป็นชินอ๋องแคว้นซ่งก็มีความสามารถหาคู่ต่อสู้ทัดเทียมได้ยากนัก “พ่อได้ยินเรื่องบางอย่างมาจากเหลนน้อย”  จวิ้นอ๋องเอ่ยขึ้น เพราะเรื่องนี้นับว่าเชื่อถือได้ยากที่สุด  เพราะเป็นเพียงคำพูดของเด็กเพียงขวบปีเท่านั้น“เหลนน้อยหรือ”  ซื่อจื่อทวนคำบิดาด้วยความฉงนใจ“ใช่  เหล

บทที่ 52  ความช่วยเหลือ และการต่อสู้ครั้งสุดท้าย3 ภายในกำแพงโอสถล้างพิษถูกแจกจ่ายให้เหล่าทหารที่โดนพิษเกือบสี่แสนคน  เพียงไม่กี่ชั่วยามหลังจากกินโอสถเข้าไปทุกคนก็ขยับกายได้อย่างปกติ   แต่ก็ยังคงโกรธแค้นแคว้นหวงโดยเฉพาะเซี่ยกงกงผู้นั้นการตัดสินโทษของเซี่ยกงกงมาถึงเมื่อทหารของแคว้นซ่งพร้อมเข้าร่วมทุกนาย  ลานกลางของค่ายทหารแคว้นซ่งคร่ำคร่าไปด้วยคนที่มาดูการตัดสินโทษนี้    ร่างของเซี่ยกงกงถูกนำออกมาจากคุกด้วยสภาพสกปรกโสโครกชุดเกราะหรูหราถูกถอดออกเหลือเพียงชุดตัวในสีขาวที่ยามนี้เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลกระดำกระด่างและมีร่องรอยของเลือดจากบาดแผลโดนยิง แต่ซูเม่ยได้นำโอสถไปรักษามันเพื่อให้มันได้มาพบกับความเจ็บปวดยิ่งกว่าในตอนนี้  ซูเม่ยนั่งอยู่บริเวณหน้าสุดเพื่อชมกันลงโทษโดยมีชินอ๋องโอวหยางหนิงเฉิงนั่งอยู่ข้างกายไม่ห่าง เซี่ยกงกงที่มีท่าทีหวาดกลัว ดวงตาหลุกหลิกมองไปรอบด้านอย่างผวา  เสียงโห่ร้องจากเหล่าทหารยิ่งทำให้มันรู้สึกว่ากำลังถูกรุมทึ้งด้วยวิญญาณร้าย“อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา