Lahat ng Kabanata ng SEXAHOLIC ผู้หญิงขาดเซ็กส์ไม่ได้: Kabanata 111 - Kabanata 120

ภายในห้องนอนของโรมันแกร๊กประตูห้องทำงานของโรมถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับหญิงสาวที่ดูอายุมากกว่าเธอไม่กี่ปีเดินเข้ามา จานข้าวและแก้วน้ำถูกวางลงตรงหน้านานะ"นี่..เธอ..เธอพอจะช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม?"นานะยื่นมือไปกุมมือสาวใช้ในชุดเมดสีดำสนิทมีผ้ากันเปื้อนสีขาวคาดทับอยู่ด้านหน้า ทว่าอีกฝ่ายกลับดึงมือออกจากการเกาะกุม แล้วลุกขึ้นยืน"คือฉันที่นี่คือที่ไหนเหรอ?..แล้ว.." นานะแกล้ง ๆ ถามไปอย่างอ้อม ๆ เพราะเธอกำลังคำนวณความเสี่ยงอยู่ว่า ระหว่างหนีไปตายเอาดาบหน้า กับนอนรอความตายตรงนี้ เธอควรจะเลือกอย่างไหนก่อนดี"ถ้าเธอจะถามเพื่อหาทางหนี ..ฉันขอบอกไว้เลยนะ ว่าอย่าพยายามเลย""นายน่ะ ตามหาเธอไปไม่ได้แค่..ยมโลกเท่านั้นแหละ" สาวใช้คนนั้นเอ่ยกำชับ ก่อนจะเบะปากใส่นานะอย่างไม่ชอบใจ แล้วเดินออกไปจากห้องอย่างไม่ใส่ใจ หรือแม้แต่สงสารอีกฝ่ายอย่างใดนานะมองจานข้าวที่มีแค่ข้าวกับไข่เจียวแบบง่าย ๆ แม้จะกินอะไรไม่ลง แต่สุดท้ายเธอก็ฝืนกินเข้าไปนิดหน่อยเพราะประทังชีวิตไปวัน ๆ"เธอต้องผ่านไปได้นานะ เธอจะผ่านมันไปได้"นานะเอ่ยปลอบตัวเองอย่างเช่นทุกครั้งที่เจอเรื่องราวแย่ ๆ ที่ผ่านมาชีวิตเธอเต็มไปด้วยความยากลำบาก

แฟรงก์เฟิร์ตมีคู่นอนอยู่มากมายหลายคน และทุกวันเขาก็จะเรียกพวกเธอเหล่านั้นเข้ามาปรนเปรอถึงที่นี่บ้างหรือออกไปคอนโดส่วนตัวบ้าง ทว่าตั้งแต่นานะเข้ามาอยู่ที่นี่ และเขาได้เห็นโรมมีอะไรกับนานะบ่อยครั้งเขาก็แทบไม่อยากออกไปทำที่อื่นอีกเลย คู่ขาของเขาล้วนเป็นสาวสวย เซ็กซี่ ดีกรีตัวท็อป แต่ไม่รู้เพราะอะไรเวลาที่เขาเจอนานะอารมณ์ความต้องการกลับพลุ่งพล่านขึ้นมาทุกครั้ง และแม้ว่าจะเรียกคู่ขามามีอะไรด้วย ทว่าก็ไม่ได้ทำให้ความต้องการที่มีลดน้อยลง จนเขานึกอยากลองกับนานะดูบ้างวันนี้ก็เช่นเดียวกัน หลังจากกินอาหารเย็นเสร็จ แฟรงก์เฟิร์ตก็เดินลัดเลาะไปตามทางเดินในสวนก่อนจะมาหยุดยืนใต้ชายคาที่ตรงกับห้องนอนของโรมัน พี่ชายคนโตของเขาเองบุหรี่ถูกจุดขึ้นสูบระหว่างที่กำลังแอบมองโรมกระแทกนานะผ่านช่องหน้าต่างห้องนอนเสียงครางแว่วออกมาไม่ขาดสาย ยิ่งเขาได้ยินเสียงครางของนานะแกนกายที่อยู่ภายใต้กางเกงสแล็กก็ตุงนูนขึ้นมาจนเห็นเป็นรูปเป็นร่างทันทีภายในห้องของโรมันสวบ..ตับ ตับ..เสียงเรือนร่างของทั้งคู่กระทบกระทั้งกันสนั่นห้องมือเล็กกำราวระเบียงเอาไว้แน่น เรียวขาของเธอสั่นพับ ๆ ตามแรงกระแทกจากทางด้านหลัง"ซี้ด..อ้อ..อ๊อ.." คน

___FRANKFURT___นานะไม่รู้เลยว่าเธอจะตอบคำถามของเขาไปยังไงดี คนตัวเล็กทำได้แค่ยืนยกแขนขึ้นมากอดปิดหน้าอกตัวเองเอาไว้อย่างอาย ๆ เพราะต่อให้เธอจะผ่านการมีอะไรกับโรมันมาจนชินชา แต่สำหรับคนตั้งแต่มันเป็นครั้งแรกเลยที่เธอต้องมาเปลือยกายต่อหน้าของเขา"นายท่านเรียกหาสาวใช้คนอื่นดีกว่าไหมคะ""คือดิฉันเคยบริการให้แต่..นายท่านโรมันเลยคิดว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมที่จ่ะ""แต่ถ้าเธอทำให้ฉันถึงใจจริง ๆ คืนนี้ฉันจะปล่อยให้เธอได้เดินออกจากที่คฤหาสน์นี้นะ""...." คำพูดของเขาทำให้นานะจำต้องหยุดคิดอีกครั้ง ไอร้อนจากน้ำในอ่างลอยขึ้นบางเบากลิ่นสบู่อ่อน ๆ และกลิ่นไม้หอมทำให้ห้องทั้งห้องดูสงบกว่าทุกคืนที่ผ่านมานานะคุกเข่าลงข้างอ่าง น้ำที่ไหลผ่านมือของเธออุ่นจัดจนเห็นไอขาวระเหยขึ้น"ผิวเธอเนี่ย.ทั้งขาวทั้งเนียนแถมยังนุ่ม..ไม่เหมือนสาวใช้ทั่ว ๆ ไปเลยนะ" เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นเธอสะดุ้งน้อย ๆ ก่อนจะพยักหน้าแล้วค่อย ๆ เทน้ำลงบนไหล่เขาอย่างระมัดระวังหยาดน้ำไหลไปตามรอยกล้ามที่แน่นที่เต็มไปด้วยรอยสักเกือบจะครึ่งลำตัวได้นานะค่อย ๆ ใช้ฟองน้ำขัดตัวถูไปตอบ ๆ ตัวของเขา ทุกครั้งที่มือเธอแตะผิวเขา หัวใจเธอก็เต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"ซี้ดดด คุณแฟรงก์ อื้ออออ" ชายหนุ่มยกยิ้มพอใจเมื่อได้ยินเสียงครางหวาน เร่งจังหวะกระแทก ๆ นานะรัว ๆริมฝีปากโน้มไปดูดเม้มผิวกายเนียนนุ่มขาวผ่องจนเกิดเป็นรอยจ้ำแดงไปทั่ว บางจุดก็เห็นเป็นรอยฟันที่แฟรงก์เฟิร์ตกัดเอาไว้ชัดเจน"เพราะตอดแบบนี่เอง..มันถึงได้..(ตับ..ตับ) หวงชิบหาย" แฟรงก์เฟิร์ตพลิกตัวนานะกลับมาหากัน โน้มใบหน้าเข้าไปครอบครองเต้านมคู่สวยพลางดูดเลียมันอย่างเอาแต่ใจ ริมฝีปากของเขาแทบไม่เคยห่างจากร่างกายของหญิงสาว ทั้งเลีย ทั้งกัดทั้งขบเม้มทุกซอกมุมจนช้ำเกินกว่าจะบรรยายได้ถึงความเจ็บปวดที่ปนความเสียวสะท้านในเวลานี้ได้..แผล๊บ ๆ ๆจ๊วบ ๆ ขณะเดียวกันช่วงล่างก็ยังทำหน้าที่กระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่หยุดหย่อน ปึก ปึก"ซี้ด อ่าส์ อ่าส์ !! อ๊าาา" เสียงคำรามของแฟรงก์ทุ่มต่ำในลำคอของเขา ไม่ได้คำรามลั่นเหมือนกับพี่ชาย แต่แรงกระแทกมันแรงจนร่างบางรับรู้ได้ถึงความเสียดสีที่ส่วนนั้นแท่งรักกระแทกลึกเข้ามาจนหน้าท้องแบนราบของเธอนูนเป็นรอยตามลักษณะของสิ่งนั้นแผ่นหลังสวยของเธอเช็ดลากไปกับพรมที่ทำจากขนและหนังของเสือโคร่งที่ตั้งอยู่ใจกลางห้อง..."อื้อ..อ๊ะ ๆ ๆ" นานะครางแทบไม่มีซึ่งเสียงใด ๆ จะเล็ดรอดออกมา เธอเจ็

"แต่ถ้าเธอเปลี่ยนใจ...ก็เดินกลับมาหาฉันได้นะสาวน้อย" เขาพูดทิ้งท้ายเพียงแค่นั้นก่อนจะลูบริมฝีปากของหญิงสาวทิ้งท้ายและหันหลังเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ด้วยใบหน้าที่อิดโรยจากการมีเซ็กส์มาอย่างหนักหน่วงแทบจะทั้งคืน"ต้องไหวสิ..นานะ..""เธอต้องออกไปจากขุมนรกนี้ให้ได้" นานะกำหมัดแน่น เธอหันกลับไปมองที่ตัวคฤหาสน์อีกครั้ง แต่น่าแปลกที่ใบหน้าของโรมันและแฟรงก์เฟิร์ตมันฉายขึ้นมาในความทรงจำของเธอซ้ำ ๆ รสจูบของเขาอ้อมแขนแกร่งของเขาในตอนที่กอดรัดตัวของเธอ จังหวะหัวใจของเขา กลิ่นกายของเขา ทุกสัมผัสมันเหมือนติดตราตรึงใจอยู่บนร่างกายของเธอ ไม่มีวันลบเลื่อนได้เลยปลายเท้าเปล่าเดินสั่นเทาไปตามถนนที่ปูด้วยหินแกรนิตสีดำสนิทประตูรั้วบานใหญ่ยังคงเปิดกว้างรอให้เธอเดินไปถึงอิสระภาพนั้นแสงไฟจากภายในคฤหาสน์ค่อย ๆ ถูกกลืนไปโดยความมืดภายนอกสองข้างทางที่ทอดยาวออกไปมีเพียงแนวต้นไม้สูงทึบเรียงรายใบไม้ไหวเสียดสีกันในความมืดราวเสียงกระซิบของปีศาจข้างหน้าคือเหวลึกดำมิด มองไม่เห็นแม้เงาของพื้นด้านล่างมีเพียงลมเย็นที่พัดสวนขึ้นมาจากเบื้องล่าง พร้อมกลิ่นดินชื้นและกลิ่นเหล็กบางเบายิ่งเดินเข้าไปใกล้มาเท่าไหร่เธอก็รู้สึกทั้งหนาวสั