SEXAHOLIC ผู้หญิงขาดเซ็กส์ไม่ได้의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

_____MOSCOW___ตับ ตับ ตับ ชายหนุ่มดันท่อนขาเรียวขึ้นแนบชิดกับหน้าอกจนสะโพกกลมลอยเด่นขึ้นมาจากนั้นก็โถมแรงตอกตรึงเข้าใส่ร่างเล็กซ้ำ ๆ"อ๊ะอื้อ..ซี้ด..หนูเจ็บ..ฮื้อ...พอ..พอแล้วได้โปรด" นานะร้องไห้ออกมาอีกครั้ง เพราะทนความเจ็บปวดที่ได้รับไม่ไหวเธอเจ็บร่องรักจนแทบจะขาดใจ ราวกับกำลังมีมีดคม ๆ กรีดเนื้อส่วนนั้นซ้ำ ๆ เธอพยายามจะดิ้นหนี แต่ก็ทำไม่ได้เลย"เธอนี่มันนุ่มนิ่ม..น่ากัดน่ากินจริง ๆ เลยนะ..ยัยตัวเล็ก" มอสโกเร่งจังหวะกระแทก ๆ เข้าใส่หนัก ๆ และรัวเร็วจนร่างบางเจ็บร้าวระบม เขาปล่อยท่อนขาเรียวให้เป็นอิสระ ก่อนจะใช้มือหนาบีบเคล้นหน้าอกอวบใหญ่พอดีมือของเธอ ทับซ้ำรอยฝ่ามือของใครอีกคนที่ฝากรอยเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว"ซี้ด..อืม ตอดดีชิบหาย..เลยแม่ง" ชายหนุ่มไม่รอช้าบีบเคล้นสองเต้าหนัก ๆ ไปพร้อมกับช่วงล่างที่ยังคงกระแทกรัว ๆ จนโซฟาเคลื่อนไปฟาดกับโต๊ะ ขวดเหล้า แก้วเหล้าต่าง ๆ ตกแตกกระจายไปทั่วพื้น เพล้ง...แต่เขาไม่ได้มีท่าทีจะหยุดกระทำใด ๆตับ ตับ ตับ..ร่างหนากดกระแทกเข้าหาเธอแบบไม่มียั้ง ฝ่ามือหยาบมีแหวนรูปหัวกระโหลกสีดำสนิทบีบสองเต้าจนเนื้อนิ่มปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว ก่อนจะบีบปลายคางของเธอให้อ้าปากพร

กลางดึกคืนนั้นเองณ ห้องพยาบาลภายในคฤหาสน์ร่างสูงของใครบางคนเดินเข้ามาภายในห้องพยาบาลก็เห็นนานะนอนอยู่บนเตียงนิ่ง ๆเขายืนมองดูใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางแต่ก็ยังน่ารัก ขนตางอนยาวแก้มอมชมพูจาง ๆ ริมฝีปากที่ชมพูอ่อน ๆผิวขาวเนียนนุ่ม สะท้อนกับแสงไฟสีนวลภายในห้องพยาบาล ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์ทุกอย่างที่ครบครันไม่ต่างอะไรจากโรงพยาบาลแห่งหนึ่งร่างสูงเดินไปหยุดยืนข้างเตียงนิ่ง ๆ เขาค่อย ๆ เปิดผ้าห่มที่คลุมเรือนร่างของเธอออกอย่างช้า ๆขณะที่นานะยังคงนอนหลับสนิทวนชุดนอนกระโปรงสีขาวบาง ๆเป็นชุดนอนเรียบง่ายที่คนรับใช้ทุกคนในบ้านมีเช่นกัน แต่เมื่อเธอสวมใส่มันกลับดูแตกต่างออกไปนานะเธอไม่ได้สวมใส่บราชั้นในใด ๆ เลย ทำให้เขาสามารถมองเห็นเรือนร่างของเธอได้อย่างชัดเจน"เวลาเธออยู่ชุดนอนแบบนี้ก็เซ็กซี่ดีนะ" เสียงทุ่มต่ำนั้นดังขึ้นมาภายในห้องที่มืดมิด และเย็นเฉียบ"นะ..นายท่าน" นานะหรี่ตามองไปที่แฟรงก์เฟิร์ตอย่างหวาดระแวง"เธอรู้ไหมว่าโอกาสที่จะหนีออกไปจากที่นี่ของเธอ..มันไม่มีอีกแล้ว" แฟรงก์เฟิร์ตโน้มตัวลงนั่งที่ขอบเตียงอย่างเงียบเชียบมือหนาบรรจง ลูบไล้ ไปตามเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงบาง ๆ ขึ้นม

นานะส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตา เวลานี้ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร แฟรงก์เฟิร์ตก็พูดเลี่ยงไปอีกทางเสมอเธอรู้ดีว่ารสนิยมแบบนี้มันมี แต่เธอไม่ชอบ แฟรงก์เฟิร์ตปล่อยบุหรี่ในมือที่สูบจนหมดลงพื้นห้องไม่กลัวว่ามันจะลุกไหม้ขึ้นมาภายหลัง จากนั้นก็ยกขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นมาพาดไหล่แกร่งแล้วออกแรงกระแทกเข้าใส่นานะรัว ๆตับ ตับ ตับ"อือออ พอแล้ว ฮือ..มัน..ไม่ไหวแล้ว""หุบปาก..แล้วครางจนกว่าฉันจะเสร็จ" สิ้นเสียงของแฟรงก์เฟิร์ต เขาก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีกเตียงคนป่วยแม้จะเป็นแบบมาตรฐานสากลที่พวกเขาสั่งนำเข้าจากต่างประเทศโดยเฉพาะเวลานี้เริ่มโยกสั่นจนเกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าด ชายหนุ่มกอดรัดท่อนขาแกร่งเอาไว้แน่น ถอนแกนกายออกมาจนมันเกือบจะหลุดก่อนจะสวนกระแทกกลับเข้าไปติดต่อกันแบบไม่มียั้งสี่ถึงห้าครั้ง ก่อนที่เขาจะดันแท่งรักยัดเข้าไปมิดด้ามและปล่อยลาวาขาวข้นก็ทะลักหลั่งเข้าไปในร่องรักหญิงสาวจนหมดภาพที่น้ำสีขาวขุ่นข้นเจือสีแดงจาง ๆ ของเลือกที่ไหลย้อนออกมาจากรู ทำเอาแฟรงก์เฟิร์ตเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง และเริ่มต้นบทเพลงสวาทเร่าร้อนอีกครั้ง"ฮ่า ๆๆ XXเธอนี่แม่งร้อนฉิบหายเลย" แฟรงก์เฟิร์ตยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายวิดีโอจังหวะที่เขาค่อย ๆ

หลายวันต่อมานานะยืนมองตัวเองสะท้อนอยู่ในกระจกเงาสะท้อนภายในห้องพักเล็ก ๆ ของเธอ หญิงสาวชุดเมดสีดำสนิทถูกคาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีขาว ทว่าที่ทำให้เธออึดอัดใจคงเป็นความยาวส่วนกระโปรงที่มันสั้นกว่าปกติหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะเดินออกจากห้องพักตรงไปยังคฤหาสน์เพื่อทำงานของตัวเองทันที หลังจากที่เธอหยุดงานไปหลายวันซึ่งเมื่อนานะเดินเข้ามาในครัวก็เห็นบรรดาสาวใช้กำลังเตรียมจะตั้งโต๊ะอาหารเช้า เธอรู้ดีว่าสาวใช้พวกนี้ไม่ได้ชอบเธอ เพราะไม่มีใครเลยที่คุยกับเธออย่างเป็นมิตร"พวกพี่ ๆ มีอะไรให้นานะช่วยอะไรบ้างไหมคะ?" หญิงสาวเอ่ยถามออกไปอย่างสุภาพ"ยกอาหารออกไปตั้งโต๊ะ นายท่านทั้งสามคนกำลังรอทานอาหาร" เป็นคุณป้าหัวหน้าแม่บ้านหันมาบอกพร้อมเอ่ยย้ำ เพราะทุกคนเองก็ถูกสั่งความมาเช่นเดียวกัน"ได้ค่ะ" นานะคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะยกจานอาหารเช้าออกไปช่วยเตรียมตั้งโต๊ะซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่โรม แฟรงก์เฟิร์ต และมอสโกเดินลงมาจากบันไดอย่างไล่เลี่ยกันมาติด ๆ"คนอื่นออกไปให้หมด เหลือนานะไว้บริการแค่คนเดียวก็พอแล้ว" โรมเดินไปนั่งประจำตำแหน่งหัวโต๊ะ พลางปรายตาหันมองนานะตั้งแต่หัวจรดเท้านั่งลงที่โต๊ะอาหารเป็นคนแรก"ไม่ได

บรรยากาศภายในห้องอาหารมีเพียงเสียงดูดดื่มจากริมฝีปาก เสียงร่างกายที่ถาโถมเข้าหากันและเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันอย่างหนักหน่วง แสงไฟสีนวลจากโคมระย้าเหนือโต๊ะอาหารสาดส่องลงมากระทบเงาร่างของหญิงสาว"นะ..นายท่าน" เสียงหวานหลุดรอดออกมาจากลำคอระหง แผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบในความฝัน เมื่อร่างสูงรวบเอวบางของ นานะ ขึ้นไปนั่งบนขอบโต๊ะอาหารหรูหรา ปัดป่ายจานชามและแก้วไวน์ให้พ้นทางอย่างไม่ไยดี เสียงเครื่องแก้วกระทบกันดังกริ๊งกังวานแผ่นหลังบางสัมผัสกับความเย็นเฉียบของพื้นโต๊ะหินอ่อน ตัดกับความร้อนรุ่มจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปตามโครงหน้าสวยหวาน นานะรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง สติสัมปชัญญะของเธอค่อยๆ เลือนหายไป เหลือไว้เพียงสัญชาตญาณและความต้องการที่ถูกจุดติดขึ้นมาดวงตากลมโตของหญิงสาวทอดมองเหม่อลอยขึ้นไปบนเพดาน ดวงดาวระยิบระยับจากโคมไฟดูพร่ามัวไปหมดในสายตาของเธอ ร่างกายเบาหวิวราวกับปุยนุ่นที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศ ความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กายในจังหวะที่หัวบานของแท่งรักร้อนค่อย ๆ ถูไถ่ไปตามรอยแยกก่อนจะแซะและสอดเข้าไปอย่างช้า ๆ ทีเดียวมิดทั้งด้าม..สะสวบ..ปึก..แท่งรักร้อนของแฟรงเฟิร์ตกด