Lahat ng Kabanata ng SEXAHOLIC ผู้หญิงขาดเซ็กส์ไม่ได้: Kabanata 131 - Kabanata 140

อาหารมื้อเช้ากินยาวมาเกือบเที่ยงวัน นานะอยู่ในสภาพหมดเรี่ยวแรงเนื่องจากเสร็จสมไปหลายรอบแม้ว่า สติของเธอดับวูบไป ทว่าความรู้สึกทางร่างกายยังคงชัดเจนทุกอณูความเสียวสะท้านที่เจ็บปวดชร่างบางที่อยู่ในสภาพกึ่งเปลือยถูกทิ้งให้อยู่กลางห้องรับประทานอาหาร แฟรงก์เฟิร์ตและมอสโกเดินออกไปแล้ว ขณะที่โรมกำลังจะลุกเดินออกไป มือบางก็คว้าจับมือของชายหนุ่มเอาไว้ พลางช้อนสายตาขึ้นมอง"นายท่าน..."เธอหันไปมองขอความเมตตาจากเขา เพราะเธอละอายเหลือเกินที่นอนเปลือยกายอาบน้ำราคะแบบนี้อยู่ใจกลางห้องอาหาร ที่กำลังจะมีพวกคนใช้คนอื่น ๆ เดินเข้ามาเก็บโต๊ะอาหาร หรือทำความสะอาด"ได้โปรด..." เธอขอร้องด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แค่เพียงแววตาและฝ่ามือเล็ก ๆ บีบที่ต้นแขนโรมันเองก็อ่านสายตาของเธอได้อย่างเข้าใจร่างสูงค่อย ๆ ถอนหายใจและย่อตัวลงนั่งมองนานะที่นอนแหมะอยู่ที่พื้น เอ่ยถามออกมาสั้น ๆ ก่อนจะกระชากตัวนานะขึ้นอุ้มพาดบ่า พาเดินขึ้นไปบนห้องนอนของเขา พร้อมกับดึงผ้าปูโต๊ะสีขาวสะอาดมาคลุมร่างกายให้เธอที่บอบช้ำของเธอ ก่อนจะพาอีกฝ่ายเดินกลับมาท่ีชั้นส่วนตัวของเขาทันทีที่เข้ามาในห้อง โรมก็พาตัวนานะเดินตรงไปที่อ่างอาบน้ำภายในห้องหรู

หลังจากที่เธอได้นั่งพักไม่นานหนักปัง ๆ ๆๆ เสียงเคาะประตูทำเอาหญิงสาวถึงกับสะดุ้งสุดตัว เธอรีบเดินไปเปิดประตูห้องในทันที"นี่เธอ มาเป็นคนรับใช้นะ ไม่ใช่คุณนายของบ้าน" แม่บ้านสาวอีกคนพูดใส่หน้าเธออย่างไม่สบอารมณ์"ใจกะจะนอนแหกขา ทั้งวันทั้งคืน ไม่มาช่วยงานในครัว งานทำความสะอาดเลยรึไง?" เธอพูดพร้อมกับโยนชุดคลุมกันเปื้อนใส่หน้าของนานะไปอย่างเต็มแรง"ไปห้องของหวานและเตรียมขนมหวานและก็ afternoon tea เดี๋ยวนี้เลย" หญิงสาวออกคำสั่งใส่เธอก่อนจะเดินหันหลังกลับไปอย่างไม่อธิบายอะไรต่ออีกเลยนานะเดินตรงเข้ามาที่ห้องครัวของคฤหาสน์อีกครั้งแม่บ้านที่ยืนกันอยู่ยกอุปกรณ์ทั้งหมด ที่เตรียมจะทำมาวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะวางเมนูของหวานสำหรับวันนี้ไว้ชข้าง ๆ กัน"ในเมื่อเธอไม่ลุกขึ้นมาช่วยทำอาหารมื้อเช้า ...งั้นเธอก็รับผิดชอบ เซต afternoon tea นี้ไปคนเดียวแล้วกันนะ" หญิงสาวคนที่ไปเรียกเธอเดินตามมาพูดใส่แผ่นหลังของเธอพร้อมกับใช้ใบออเดอร์ของหวาน ฟาดใส่ใบหน้าของเธออีกครั้ง ก่อนที่จะส่งสายตาให้แม่บ้านอีกสามถึงสี่คนเดินสวนออกไปทั้งหมด ราวกับจงใจทิ้งงานหนักเอาไว้ให้เธอทำเพียงคนเดียว"เดี๋ยวสิ..แต่ฉันทำคนเดียวไม่น่าจะเสร็จทัน"

หมับ..ร่างสูงเอื้อมมือไปหยิบขนมถาดที่วางอยู่ไม่ไกล เขากัดชิมมันเล็กน้อยพร้อมกับกลืนลงไปด้วยใบหน้าที่พึ่งพอใจในรสชาติของมัน ...ก่อนที่เขาจะเอาปลายนิ้วล้วงเข้าไปเอาน้ำกามของเขาในร่องรักของเธอออกมานิ้วป้ายลงบนเศษขนมอีกครึ่งในมือของเขา และยื่นไปที่ใบหน้าสวยของเธอ"กินสิ..ขนมแสนอร่อยของเราไง"นานะมีท่าทีจะเมินขนมในมือของชายตรงหน้า แต่เขาก็ดันขนมมาชนที่ปากของเธอ เหมือนขู่บังคับ"ทำไมไม่กิน..หรือเธอใส่ยาพิษลงไปในขนมที่ทำให้ฉัน?" แฟรงก์เฟิร์ตเอ่ยถามไปทั้งที่เขารู้ดีแก่ใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางกล้าทำแบบนั้นแน่คนตัวเล็กจำใจกลืนขนมที่เธอเพิ่งอบใหม่ แต่มันถูกป้ายลงด้วยคราบน้ำราคะของเธอและเขาที่ขาวข้นราดอยู่บนเนื้อของขนมนุ่ม ๆ ความหวานตัดกลิ่นคาวออกไปได้ทั้งหมด แต่ความรู้สึกมันไม่ได้ดีขึ้นเลยจริง ๆร่างสูงยังคงจับเรียวขาของเธอถ่างออก พร้อมกับใช้มือหนาบีบเคล้นเอาน้ำสีขาวขุ่นข้นเจือสีแดงจาง ๆ ของเลือดให้ไหลย้อนออกมาจากรูร่องของเธอทั้งหมดแฟรงก์เฟิร์ตยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายใบหน้าของนานะที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ เต็มกรอบหน้า เขาโน้มใบหน้าเข้าไปหาเธอพร้อมกับเลียคราบเหงื่อบนใบหน้าที่ดูหอบเหนื่อย และสภาพเสื้อผ้าที่ไม่

ณ สนามกอล์ฟแห่งหนึ่งแสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มทอแสงสีส้มสาดส่องไปทั่วผืนหญ้าสีเขียวขจี บรรยากาศเงียบสงบและเป็นส่วนตัวอย่างที่สุด รถกอล์ฟคันหรูแล่นไปตามทางลาดชัน โดยมีสองหนุ่มพี่น้องนั่งเอกเขนกอยู่ด้านบน ส่วนนานะ... ต้องวิ่งเหยาะๆ ตามหลังรถไปในชุดที่น่าอับอายที่สุดชุดที่หัวหน้าแม่บ้านนำมาให้ ไม่ใช่ชุดกอล์ฟที่ทะมัดทะแมง แต่มันคือชุดคอสเพลย์กระโปรงพลีทสีขาวที่สั้นกุดจนแทบจะปิดแก้มก้นไม่มิด เสื้อโปโลตัวจิ๋วที่รัดรึงหน้าอกอวบอิ่มจนกระดุมแทบปริและที่สำคัญ... ภายใต้กระโปรงตัวจิ๋วนั้นว่างเปล่า เพราะกางเกงในของเธอถูกแฟรงก์เฟิร์ตกระชากขาดไปตั้งแต่ระหว่างทางที่นั่งรถมาด้วยกัน พอมาถึงทั้งสามคนก็นั่งรถกอล์ฟไปออกรอบด้วยกัน โดยไม่มีบอดี้การ์ดใด ๆ ติดตามทั้งสามคนมาแต่อย่างใดผัวะ! เสียงไม้กระทบลูกดังสนั่นอีกครั้่งหลังจากที่แฟรงก์เฟิร์ตเป็นคนตีคนแรก และตามมาติด ๆ ด้วยมอสโกที่เขาจงใจตีลูกกอล์ฟให้พุ่งตกลงไปในบ่อทรายลึก"ของกูสินะ..ที่ได้ลงหลุม" มอสโกหันไปบอกกับแฟรงก์เฟิร์ตด้วยน้ำเสียงราวกับผู้ชนะ เพราะลูกกอลฟ์ของเขาไปได้ไกลและลงหลุมแต่ของแฟรงก์กับเฉียดไปเล็กน้อยในตอนที่ทั้งสองคนยืนคุยกันตัวนานะเองเธอที่ไม่รู้

วันต่อมานานะที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็เดินเข้ามาในคฤหาสน์เพื่อเตรียมทำงานของตัวเอง ทว่าพอเธอเดินเข้ามาในถึงภายในห้องครัว เพื่อจะช่วยคนอื่น ๆ เตรียมอาหารมื้อดเช้า จู่ ๆ หัวหน้าแม่บ้านก็เดินตรงเข้ามาหาเธอพร้อมกับยื่นกุญแจให้เธอพวงใหญ่"เดี๋ยววันนี้เธอไม่ต้องลงมาช่วยงานข้างล่างน่ะ แต่ขึ้นไปทำความสะอาดชั้นสี่ทั้งชั้น ทุกห้อง ให้สะอาด""ทำให้เสร็จก่อนสามทุ่มตรงล่ะ เข้าใจไหม?" หัวหน้าแม่บ้านพูดทิ้งท้ายเพียงแค่นั้น ก่อนจะเดินไปคุ้มงานภายในครัวต่อ"ชั้นสี่นี่..ชั้นของใครเหรอคะ?" นานะอดที่จะเอ่ยถามไล่หลังไปไม่ได้ เพราะเธอเคยไปทำความสะอาดมาแล้วทุกชั้น ยกเว้นชั้นนี้ ซึ่งมันเหมือนไม่มีคนอยู่มานานแล้ว"คุณลอนดอน" หัวหน้าแม่บ้านหันมาตอบเธอด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ"คุณลอนดอน?" นานะทวนชื่อนั้นเบา ๆ"และขอบอกไว้ก่อนนะ คุณลอนดอนเป็นคนเจ้าระเบียบ รักความสะอาด และไม่ชอบของสกปรก""อย่าง..ร่างกายของเธอน่ะ..เขาก็ไม่ชอบ" เป็นเสียงของคนใช้อีกคนที่แย่งหัวหน้าแม่บ้านตอบขึ้นมาแทนนานะพยักหน้าก่อนจะเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาด แล้วขึ้นไปยังชั้นที่เธอไม่เคยได้เข้าไปมาก่อนโดยที่เธอก็เริ่มต้นทำความสะอาดโดยรอบ ๆ และเข้าไปจนถึงห้องนอ