กลมังกร พ่ายกลอนบุปผา의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

เมื่อเห็นว่าพญามังกรสยบยอมแทบเท้าปีศาจจิ้งจอกอย่างสมบูรณ์ ฮวาหลิงจึงขยับยิ้มอย่างสะใจ นางยอมถอนนิ้วที่สะกดจุดออก แล้วกดสะโพกกระแทกเน้นย้ำลงไปลึกที่สุดเป็นจังหวะสุดท้าย ร่างกายของนางบีบรัดตัวตนของพระองค์อย่างรุนแรงประหนึ่งจะรีดเอาทุกหยาดหยดของพลังชีวิตออกมา“อ่าาาาาาาา!”เจ้าเสวียนจินกระตุกเกร็ง หลั่งรินหยาดน้ำมังกรจำนวนมหาศาลออกมาจนท่วมท้นรังรัก พระองค์สิ้นฤทธิ์ลงนอนหอบพร่าประหนึ่งคนไร้สติ ฮวาหลิงโน้มลงไปประทับจูบที่ริมพระโอษฐ์อย่างผู้ชนะ สูดดมกลิ่นอายแห่งความพ่ายแพ้ที่หอมหวานที่สุดในคืนนี้ ท่ามกลางกองฎีกาที่พังพินาศและราชบัลลังก์ที่กำลังสั่นคลอนด้วยกามารมณ์ที่นางเป็นผู้บัญชาการหยาดเหงื่อสีใสไหลซึมตามร่องอก มังกรคลั่งบัดนี้ดูเหมือนพยัคฆ์สิ้นลาย พระองค์ทรงวาดกรพระหัตถ์มาโอบไหล่บางของนางไว้ด้วยความเอ็นดูอย่างท่วมท้นแบบที่ไม่เคยทรงเป็นกับสตรีใดในวังหลังฮวาหลิงเอนซบหน้าลงกับพระอุระแกร่ง ปลายนิ้วเรียวสวยกรีดกรายไปตามลวดลายมังกรที่ปักอยู่บนฉลองพระองค์ที่ถูกฉีกทึ้ง นางแสร้งทำเป็นถอนหายใจ ประหนึ่งมีเรื่องกังวลใจติดค้างอยู่“ฝ่าบาทเพคะ...” นางเอ่ยขึ้นด้วยเสียงออดอ้อน“เมื่อกลางวัน ยามหม่อมฉั

จากนั้นเซี่ยอวิ๋นก็อุ้มร่างของฮวาหลิงขึ้นวางบนโต๊ะตำรา แรงสั่นสะเทือนทำให้ม้วนคัมภีร์บางส่วนร่วงหล่นสู่พื้น ทว่าสายตาของทั้งคู่กลับจดจ้องเพียงกันและกัน บนโต๊ะกว้างมีกระดานหมากล้อมหยกคั่นกลาง เม็ดหมากสีดำและขาวกระจายตัวอยู่ เซี่ยอวิ๋นจดจ้องดวงตาของนาง แววตาของเขาหาใช่บัณฑิตผู้ถ่อมตนที่ฮ่องเต้ทรงเห็นไม่ แต่คือชายชู้ผู้กระหายจะช่วงชิงทุกสิ่งมาจากโอรสสวรรค์เขาแยกเรียวขาของฮวาหลิงออกกว้างให้โอบรัดเอวสอบไว้ ขณะที่นางก็รั้งคอเขาลงมาบดจูบอย่างดุดัน เซี่ยอวิ๋นจ่อแก่นกายมังกรแกร่งเข้าสู่ถ้ำวารีที่ยังชุ่มโชก“อึก...!”ฮวาหลิงเบิกตากว้าง ความยิ่งใหญ่รุกล้ำเข้ามาจนมิดโคนจนนางเกือบหลุดเสียงคราง ทว่าเซี่ยอวิ๋นกลับหยิบหมากดำขึ้นมาเม็ดหนึ่งแล้วตบลงบนกระดานหยกเพื่อกลบเสียงเนื้อกระทบกัน“ระวังหน่อย... พระสนม” เซี่ยอวิ๋นกระซิบเสียงพร่า “การเดินหมากผิดเพียงก้าวเดียว... อาจทำให้เราทั้งคู่มอดไหม้”เซี่ยอวิ๋นเริ่มขยับกาย ทุกครั้งที่เขากระแทกกายเข้าหาอย่างหนักหน่วง เขาจะหยิบเม็ดหมากสีดำขึ้นมาวางลงบนกระดาน เสียงหมากกระทบหยกช่วยตบตานางกำนัลที่อยู่ภายนอกได้อย่างแนบเนียน“หมากตานี้ของเจ้า... ช่างรัดตรึงข้านัก” เ

นางใช้น้ำมันหอมสูตรพิเศษที่เหลืออยู่บนฝ่ามือลูบไล้ไปตามยอดถันและหน้าพระนาภี (หน้าท้อง) ของพระองค์ สัมผัสที่ลื่นไหลทำเอาฮ่องเต้ทรงครางหอบออกมาอย่างหมดท่า แววตาที่พระองค์มองนางในยามนี้เต็มไปด้วยความบูชา ประหนึ่งนางคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ต้องกราบกรานเพื่อขอเศษเสี้ยวแห่งความสุขสม“เจ้ามันนางแม่มด... หลิงเอ๋อร์...”“หากหม่อมฉันเป็นแม่มด... พระองค์ก็คือเชลยที่หม่อมฉันจะกักขังไว้ในมนต์ขลังนี้ตลอดกาลเพคะ”ฮวาหลิงใช้ร่างกายส่วนล่างบดเบียดลงบนจุดกึ่งกลางของพระองค์อย่างจงใจ นางกดสะโพกสวมทับความยิ่งใหญ่ที่แข็งขืนแทรกซอนเข้าสู่กลีบกุหลาบที่แดงระเรื่อ นางจงใจหยุดค้างไว้ครู่หนึ่งเพื่อให้พระองค์สัมผัสถึงความคับแน่นที่ปากทางเข้าที่แสนเย้ายวน เมื่อนางทิ้งน้ำหนักตัวลงจนสุด ตัวตนของพระองค์ก็เข้าลึกถึงจุดที่รัญจวนใจที่สุดทุกครั้งที่ฮวาหลิงขยับโยกสะโพกขึ้นลง กลีบกุหลาบสีสดจะเผยอออกและโอบหุ้มลำมังกรไว้จนมิดชิด ผิวเนื้อที่เนียนละเอียดและนุ่มลื่นขยับรูดรั้งไปตามความยาวที่เส้นเลือดปูดโปน ประหนึ่งดอกไม้กระหายน้ำที่กำลังกลืนกินหยาดน้ำค้างอย่างตะกรุมตะกรามภาพของกลีบเนื้อที่ขยายและโอบรัดความแกร่งกร้าวไว้อย

“อึก... หลิงเอ๋อร์...” เจ้าเสวียนจินคำรามแผ่วในลำพระศอ เมื่อความร้อนระอุภายในรังรักของนางโอบรัดตัวตนของพระองค์ไว้ประหนึ่งถูกกลืนกินลงสู่มหาสมุทรที่คับแน่นฮวาหลิงมิได้ขยับกายอย่างรวดเร็วเหมือนคราก่อนๆ ทว่านางกลับใช้ความอ่อนตัวที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงในหอคณิกา มารังสรรค์บทกวีแห่งกามารมณ์ที่วิจิตรยิ่งกว่าเดิมนางโน้มตัวไปข้างหน้าจนแผ่นหลังโค้งมนประหนึ่งคันศร ปล่อยให้ทรวงอกอิ่มบดเบียดแนบชิดไปกับพระอุระ ขณะที่ช่วงล่างยังคงบีบรัดเน้นย้ำทุกจังหวะการหายใจพระสนมรูปงามขยับสะโพกเป็นจังหวะที่เชื่องช้า ใช้เข่าทั้งสองข้างยันฟูกหนาไว้มั่น ก่อนจะแอ่นสะโพกขึ้นสูงจนแก่นกายแกร่งเกือบจะหลุดพ้นจากปากทางรัก แล้วจึงทิ้งน้ำหนักกระแทกลงไปใหม่รวดเดียว จังหวะที่ต่อเนื่องและสอดประสานกันอย่างมิขาดสายทำให้เจ้าเสวียนจินทรงรู้สึกประหนึ่งถูกมนตราสะกดให้ล่องลอยอยู่ในพายุพระหัตถ์แกร่งที่เคยถือดาบสังหารคน บัดนี้กลับทำได้เพียงยึดสะโพกนางไว้แน่นด้วยความรัญจวนฮวาหลิงพลิกเปลี่ยนท่วงท่าอย่างแนบเนียน นางเอนกายไปด้านหลังจนเส้นผมยาวสลวยกวาดผ่านแข้งของพญามังกร สองมือค้ำยันลงบนฟูกนุ่มข้างกายของเขา ท่าทางที่เปิดเปลือยทุ

เซี่ยอวิ๋นประคองเรียวขาขาวผ่องของฮวาหลิงให้แยกออกกว้างยิ่งขึ้น แล้วสอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปอย่างแช่มช้า เขาจงใจแทรกซอนเข้าไปทีละน้อยเพื่อให้ฮวาหลิงซึมซับความหฤหรรษ์"ดูสิ... รังรักของภรรยาข้าช่างน่าอภิรมย์ยิ่งนัก แม้เพียงปลายนิ้วยังต้อนรับข้าด้วยความอบอุ่นถึงเพียงนี้"เขาโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้กลางกายสาวอีกครั้ง ดูดกลีบเนื้อสีหวานทั้งสองข้างอย่างหนักหน่วง สลับกับการใช้ริมฝีปากรวบเอาความอ่อนนุ่มนั้นไว้แล้วออกแรงดึงทึ้งเบาๆ เพื่อเร่งเร้าให้นางทะยานสู่ขอบสวรรค์บนบัลลังก์แห่งอำนาจนี้มือหนาแหวกกลีบบุปผาที่บวมเป่งออกจนเผยให้เห็นเนื้อนุ่มระเรื่อที่สั่นระริกอวดโฉม เซี่ยอวิ๋นใช้เรียวลิ้นสากปาดเลียซ้ำๆ ลงบนจุดไวสัมผัสที่สุดอย่างถี่รัว ลิ้นร้อนตวัดผ่านเนื้อนุ่มที่เต้นตุบตามชีพจร ทำให้ฮวาหลิงแอ่นสะโพกเข้าหาการรุกรานนั้น นางรั้งศีรษะของเขาไว้มั่น เกรงว่าเขาจะหยุดหย่อนการปรนนิบัติที่แสนรัญจวนนี้“ร่องรักของข้าปลิ้นออกมาสู้ลิ้นท่านถึงเพียงนี้แล้ว... ใต้เท้า... ได้โปรดอย่าหยุดนะเจ้าคะ”ฮวาหลิงมิได้เพียงแต่นอนนิ่งเป็นหงส์ในกรงทอง ทว่านางกลับแอ่นสะโพกมนให้ลอยเด่นขึ้นเหนืออาสน์มังกร จงใจจ่อจุดยุทธศาสตร์ที่กำ