ณ ศาลาอุทยาน พายุในใจมังกร"ฝ่าบาท..." ลู่เอ๋อเอ่ยน้ำเสียงแผ่วเบาพลางยื่นนกกระดาษที่พับเสร็จแล้วถวาย "หม่อมฉันเห็นพระองค์ทรงขมวดพระขนองอยู่ครู่ใหญ่ จึงหวังว่านกตัวน้อยนี้จะช่วยนำพาความกังวลของพระองค์ให้บินหายไปกับสายลมบ้างเพคะ"ตงฟางเย่รับนกตัวนั้นมา ปลายนิ้วสัมผัสกับมือนุ่มของนาง พระองค์รู้สึกใจสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมานาน "เจ้าช่างเหมือน... เหมือนนางเหลือเกิน ลู่เอ๋อร์ ทั้งนิสัยใจคอและการพูดจา เจ้าทำให้ข้านึกถึงวันที่ข้ายังเป็นเพียงองค์ชายที่ไม่มีภาระใดๆ และนางก็เป็นเพียงบุตรีแม่ทัพที่ร่าเริงที่สุดในใต้หล้า"ลู่เอ๋อร์ช้อนสายตาขึ้นมองด้วยแววตาใสซื่อประดุจลูกกวาง "ฮองเฮาทรงเก่งกาจและน่านับถือนักเพคะ หม่อมฉันมิอาจบังอาจไปเทียบเคียงพระนางได้ เพียงแต่... บางครั้งหม่อมฉันก็แอบคิดว่า พระนางที่ทรงกุมดาบปกป้องแผ่นดินอย่างเคร่งครัดนั้น คงจะหลงลืมวิธี 'พับนก' เช่นนี้ไปเสียแล้วกระมังเพคะ"คำพูดนั้นเรียบง่ายทว่าปักลงกลางใจ ตงฟางเย่ทรงถอนปัสสาวะยาว "นางเปลี่ยนไปมาก ลู่เอ๋อร์... ยามข้ามองหน้านางในท้องพระโรง ข้าเห็นเพียง
Last Updated : 2026-03-13 Read more