Semua Bab ไม่ได้ร่านนะคะ แค่รักมันห่วย: Bab 11 - Bab 20

“ผมขอฝากรอยรักเอาไว้นะครับ... เผื่อว่าคุณจะคิดถึงผมบ้าง” เขาพึมพำเสียงพร่าชิดผิวเนื้อที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีกุหลาบ“อื้ออ! คุณบัณฑูรย์... ตรงคอไม่ได้นะคะ!” เสียงอ่อนระทวยครางอ้อนวอนชายหนุ่ม พลางเบี่ยงลำคอระหงหลบพัลวันด้วยแรงที่เหลืออันน้อยนิด ความเสียวซ่านทำให้เรี่ยวแรงของเธอมลายหายไปจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่“พรุ่งนี้ฉันต้องไปซ้อมรับปริญญาแล้วนะคะ... ช่างแต่งหน้าต้องรู้แน่ ๆ ว่าฉันไปทำอะไรมา”“โทษทีครับ... ผมลืมตัวไปหน่อย ก็คุณมันน่ากินไปทั้งตัวเลยนี่ครับ” บัณฑูรย์เงยหน้าขึ้นมายิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ได้แสดงความเป็นเจ้าของบนเรือนร่างของเธอ“ดู... ดูดที่อื่นแทนได้ไหมคะ!!!...” หญิงสาวกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ใบหน้าแดงซ่านลามไปถึงใบหูด้วยความเขินอายสุดระงับกับคำขออันน่าใจหายของตัวเอง“คุณจะทำตรงไหนก็ได้ค่ะ... ยกเว้นที่คอ ฉันอายช่างแต่งหน้า” บัณฑูรย์เลิกคิ้วมองท่าทางขัดเขินนั้นด้วยความเอ็นดู ก่อนจะก้มลงไปกระซิบชิดใบหูจนเธอขนลุกซู่“ตรงไหนก็ได้... งั้นเหรอครับ?” คำถามนั้นมาพร้อมกับสายตาที่กวาดมองลงไปยังปทุมถันอวบอัดและหน้าท้องแบนราบ มือหนาเริ่มลูบไล้ต่ำลงไปใต้ร่มผ้าอย่างมี

พายุสวาทที่เพิ่งมอดดับลงไป ทิ้งร่องรอยความอ่อนระทวยให้คนบนร่าง ศรัญพัชญ์ฟุบหน้าลงราวกับคนหมดแรง ลมหายใจหอบถี่ แผ่นหลังเนียนชุ่มไปหยาดเหงื่อ บัณฑูรย์จ้องมองตั้งแต่สะโพกอวบกลมกลึงขึ้นไปจนถึงแผ่นหลังของเธอด้วยความพึงพอใจ ก่อนที่ความเป็นชายจะขยายใหญ่อีกครั้งเขารีบช้อนร่างที่นอนหมดแรงขึ้น ก่อนจะพลิกกายของเธอให้นอนราบไปบนโซฟาตัวกว้าง สัมผัสเย็นเฉียบของเนื้อโซฟาที่ตัดกับผิวร้อนผ่าวทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวและรีบท้วงด้วยเสียงที่สั่นพร่า“แต่เมื่อกี้รัญเพิ่งจะ... ทำให้คุณเสร็จไปเองนะคะ” เธอทักท้วงเสียงแผ่ว พลางนึกถึงรสสัมผัสร้อนแรงที่ยังติดอยู่ปลายลิ้น“ขอผมอีกครั้งเถอะ...รัญจ๋า ดูสิมันแข็งจนปวดไปหมดแล้ว” บัณฑูรย์กระซิบเสียงพร่า ก่อนจะคว้ามือเรียวเล็กให้เลื่อนลงไปสัมผัสกับความแข็งขืนที่ตั้งตระหง่านอีกครั้ง ความร้อนระอุจากแท่งรักที่บดเบียดเข้ากับฝ่ามือนุ่มทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว“นี่คุณไปอดอยากมาจากไหนกันเนี่ย...หึ!!” เธอเอ่ยตัดพ้อเสียงสั่น แววตาคู่สวยปรือปรอยอย่างคนเหนื่อยล้าเต็มที แต่ลึกๆ ร่างกายของเธอกลับเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อความต้องการที่ร้อนแรงของเขาอย่างน่าละอายแม้ศรัญพัชญ์จะพยา

ความยิ่งใหญ่ที่สอดแทรกเข้ามาทำให้เธอรู้สึกตึงแน่นจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึก ขณะที่บัณฑูรย์ครางต่ำในลำคอด้วยความซ่านสยิวไฮโซหนุ่มขยับกายลุกขึ้น มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมไปบีบเฟ้นสะโพกมนและช่วยประคองจังหวะให้เธออย่างรู้ใจในที่สุดเธอก็กลืนกินของเขาจนสุดทาง ร่างระหงหอบหายใจกระเส่าพิงซบลงที่อกกว้าง ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงตามสัญชาตญาณที่ถูกเพลิงสวาทชักนำ“อย่างนั้นแหละครับ... ดีเลยที่รัก เสียวจัง” บัณฑูรย์เอ่ยชมเสียงพร่า ขณะที่เขามองดูเรือนร่างขาวผ่องที่กำลังเคลื่อนไหวโยกคลึงอยู่บนตัวเขาอย่างเย้ายวน จากจังหวะที่นุ่มนวลเริ่มทวีความรุนแรงและรวดเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูง จนห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยเสียงหอบหายใจและบทเพลงรักที่สอดประสานกันอย่างเร่าร้อน“คุณเสียวเหมือนผมมั้ย”“เสียวสิคะ ถามได้” ศรัญพัชญ์ครางตอบเสียงแผ่ว พลางบดเบียดสะโพกอวบลงมาดูดกลืนความเป็นชายของเขาอย่างเป็นจังหวะ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสูงด้วยความซ่านสยิวที่จู่โจมทุกลมหายใจศรัญพัชญ์บดเบียดสะโพกลงมาดูดกลืนความเป็นชายของเขาอย่างเป็นจังหวะ เธอเชิดหน้าขึ้นสูงด้วยความซ่านสยิวที่จู่โจมทุกลมหายใจ“ที่รักขา!!!... ดูดนมให้รัญหน่อยสิคะ” เสียง

บัณฑูรย์กดกระแทกท่อนเนื้อร้อนระอุเข้าใส่ร่องสวาทอย่างแรงจนสุดทางรัก ส่วนปลายกระทบเข้ากับจุดลึกสุดในกายสาวจนเกิดเสียงดังภายใน ทำให้เธอถึงกับสะดุ้งเฮือกเชิดหน้าขึ้นด้วยความเจ็บจุกเหนือพรรณนา“แอ่นก้นขึ้นอีกหน่อยซิจ๊ะ... อื้มมม...อย่างนั้นแหละ” บัณฑูรย์สั่งเสียงพร่าพลางโน้มตัวลงมาหา“เดี๋ยวผัวคนนี้จะทำให้เมียไปถึงสวรรค์เอง!!!” เขาผละมือจากบั้นท้ายงามงอน ก่อนจะมาจับเรียวขาคู่สวยให้กางออกกว้างขึ้นมือหนาขยำสะโพกอวบแล้วออกแรงกดให้หน้าท้องของเธอแนบชิดกับหมอนที่รองเอาไว้ ส่งผลให้บั้นท้ายงามงอนเชิดขึ้นท้าทายสายตาและการรุกรานจากเขาในจังหวะสุดท้ายที่กำลังจะเริ่มขึ้นอย่างเร่าร้อนกลีบเนื้ออวบอูมทั้งสองข้างที่บัดนี้ลอยเด่น ภายในสีแดงระเรื่อตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ก่อนจะขยายตัวอ้ารับ การบุกทะลวงของท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจบัณฑูรย์จ้องมองภาพนั้นด้วยความลุ่มหลงจนนัยน์ตาพร่ามัว เขาใช้มือหนาทั้งสองข้างขยำลงบนแก้มก้นนวลเนียน ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นแล้วฟาดลงไปบนความขาวอวบนั้นอย่างเต็มแรงเพี๊ยะ!เสียงฝ่ามือกระทบเนื้อก้นงอน ๆ ดังสนั่นหวั่นไหว ทิ้งรอยฝ่ามือสีแดงระเรื่อไว้บนผิวขาวจัด ศ

บัณฑูรย์จ้องมองร่างระหงที่หยิบเสื้อผ้าอาภรณ์ขึ้นมาทีละชิ้นและกำลังจะสวมใส่ เขาลุกขึ้นตรงไปคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ ก่อนจะรวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนก้นอวบอัดแนบชิดกับแท่งรักที่ยังคงร้อนผ่าว“อย่าค่ะ!...คุณบัณฑูรย์ รัญไปต้องแล้ว ไม่งั้นเกิดเรื่องใหญ่แน่” เธออ้อนวอน พยายามแกะมือของเขาออกจากเอวบางคอดกิ่ว แต่แรงอันน้อยนิดของเธอกลับทำอะไรเขาไม่ได้เลย บัณฑูรย์ยืนแข็งทื่อราวกับหินผา“คุณเป็นอิสระจากเขาแล้ว...จะไปแคร์ทำไม สัญญาผมก็เซ็นให้คุณแล้วนี่” บัณฑูรย์กระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนเธอขนลุกซู่ขึ้นมา“แต่ข้อตกลงนั่น รัญต้องให้คุณพ่อเป็นคนบอกเขาค่ะ ไม่ใช่ให้เขามาเจอรัญในสภาพแบบนี้”“คุณเป็นของผมแล้ว...ที่รัก เพราะฉะนั้นอย่าหวังว่าผมจะปล่อยคุณไปง่าย ๆ”“คุณรีบโทรหาคุณพ่อของคุณเดี๋ยวนี้เลย แล้วให้ท่านมาจัดการไอ้หมาบ้าที่อยู่ข้างล่างนั่นซะ”“ยังไงคุณก็จะไม่ให้รัญออกไปหาเขาใช่มั้ยคะ”“แน่นอนสิ! ก็คุณเป็นเมียผมแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนเอาตัวคุณไปได้แน่ ถ้าผมไม่อนุญาต!” บัณฑูรย์ประกาศกร้าว ศรัญพัชญ์ไม่มีทางเลือก เธอรีบกดโทรศัพท์ด้วยมือที่สั่นเทา แต่แล้วปลายสายก็ไม่มีการตอบรับ“เบอร์คุณพ่อสายไม่ว่าง