พลิกชะตาแค้นสามี のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

กู้เยว่ฉียิ้มน้อยๆ นึกถึงใบหน้าหล่อเหลาของบุรุษผู้นั้น “หากเขาต้องการสิ่งใดก็ให้เขาเอ่ยมาก่อนก็แล้วกัน” “แล้วนี่คุณชายสามมู่ไปไหนเสียเล่า” ใต้เท้ากู้รู้สึกกังวล “เขาไปพบผู้ตรวจการหงแล้วเจ้าค่ะ ข้าเกรงว่าหากจวนอ๋องคิดจะก่อกบฏจริง คนแรกที่พวกเขาต้องกำจัดก็คือผู้ตรวจการหง” “เมืองหรงเฉินแห่งนี้ สกุลหลิงดูแลมาสองชั่วอายุคนแล้ว ยามนี้สกุลหลิงยังอยู่ใต้อำนาจของวังหลวง แต่หากประกาศตนเป็นกบฏเมื่อใด เกรงว่าทั้งผู้ตรวจการหงและพวกเรา ต่อให้มีปีกก็คงจะหนีเงื้อมมือของหลิงอ๋องไม่พ้น” “ท่านพ่ออย่าเพิ่งวิตกให้มากนักเลยเจ้าค่ะ ข้าเชื่อว่าคุณชายสามมู่จะต้องหาหนทางช่วยเราจนได้” กู้เฉินมองพี่สาวอย่างมีความหวัง “พี่หญิง แล้วท่านเล่ามีแผนใดอยู่บ้าง” “ข้าเพิ่งรู้เรื่องเมื่อครู่ยังมิได้เตรียมแผนรับมือใดๆ เอาไว้เลย แต่หากข้าออกไปข้างนอกตอนนี้ เกรงว่าจะไม่เหมาะ เห็นทีคงต้องพึ่งพาเจ้าเสียแล้วล่ะ เสี่ยวเฉิน” “ได้ขอรับ ข้าจะไม่ทำให้พี่หญิงผิดหวังอย่างแน่นอน” เมื่อบุตรชายได้รับภารกิจจากบุตรสาวแล้วออกจากจวนไป ใต้เท้ากู้ถอนหายใจอย่างหนัก

มู่โจวได้รายงานข่าวว่าจะมีงานบรรเลงพิณที่หอม่านฟ้าก็หน้าตึง งานนี้ กู้เยว่ฉีได้รับเทียบเชิญจากซื่อจื่อให้เข้าร่วมงานด้วย เขามัวแต่วุ่นวายจัดแจงเรื่องสืบความเคลื่อนไหวของจวนอ๋องอยู่หลายวันจึงมิได้ไปพูดคุยกับนาง “หัวหน้า ระยะนี้ซื่อจื่อจัดงานรื่นเริงสังสรรค์อยู่บ่อยครั้งนะขอรับ” “เขาแค่ทำกลบเกลื่อนเพื่อมิให้ผู้คนสนใจในความเคลื่อนไหวที่พวกเขากำลังทำต่างหาก ระยะนี้ทั้งเพิ่มจำนวนมือปราบในเมือง และมีคนเข้าเมืองจำนวนมาก” มู่โจวขมวดคิ้ว คนของเขาสังเกตเห็นบุรุษมากมายเข้ามาในเมือง เดิมทีจวนอ๋องมีกำลังทหารป้องกันเมืองได้เพียงสองพันคนและจำนวนมือปราบดูแลความเรียบร้อยภายในเมืองอีกไม่กี่ร้อย หากคิดจะปิดเมืองย่อมต้องถูกกองกำลังของแม่ทัพมู่บุกเข้ามาปราบได้โดยง่าย แต่ยามนี้ดูเหมือนกองกำลังแฝงจะเข้ามาอีกนับพันคน “ท่านทำสีหน้าเช่นนี้ เกรงจะเกิดเหตุกับคุณหนูใหญ่กู้หรือขอรับ” “ใกล้เวลาที่จวนอ๋องจะลงมือก่อกบฏแล้ว กู้เยว่ฉีเป็นเป้าหมายที่ซื่อจื่อวางไม่ลง บางทีงานนี้ซื่อจื่ออาจเลือกลงมือกับนางก่อน เหล่าเซียว เจ้าไปเตรียมคนของเราไว้ในหอม่านฟ้าให้มากสักหน่อย

กู้เยว่ฉีถูกประคองเข้าไปในห้องนั้น นางถูกปล่อยให้นอนอยู่บนเตียงพักหนึ่ง ฝานกั๋วก็เข้ามา เหมาไฉ่หงรีบหันไปรายงาน “องครักษ์ฝาน ส่วนของข้า เรียบร้อยแล้ว ถือว่าท่านรับงานต่อแล้วนะ” “ขอบคุณเถ้าแก่เนี้ย ข้าจะให้คนเฝ้านางไว้เอง รอซื่อจื่อกับชายารองกลับก่อนจึงจะพานางออกไปได้” เหมาไฉ่หงออกจากกักขังกู้เยว่ฉีก็รีบเข้าไปอีกห้อง เขียนข้อความใส่กระดาษแล้วพับให้เล็กที่สุดยัดใส่มือคนสนิทของตน“เอาไปส่งให้คนของคุณชายมู่ที่อยู่ด้านล่าง อย่าให้คนจวนอ๋องเห็น”นางไม่อาจจะขัดคำสั่งของซื่อจื่อได้ หอม่านฟ้าแห่งนี้ยังต้องอาศัยการพึ่งพิงผู้มีอำนาจในเมืองหรงเฉิน ได้แต่หวังให้มู่โจวช่วยกู้เยว่ฉีได้สำเร็จด้วยตนเองแล้วกู้เยว่ฉีค่อยเหลือบตาขึ้น ในห้องเหลือนางเพียงคนเดียว ประตูหน้าต่างถูกปิดสนิท หน้าต่างถูกนำไม้มาปิดตายหมดทุกบาน พอไปแอบดูหน้าประตูก็พบว่ามีองครักษ์จวนอ๋องเฝ้าอยู่หลายคน พวกเขาถืออาวุธครบมือ นางจึงไม่อยากจะเสี่ยงบุกออกไป‘ห้องนี้น่าจะเป็นห้องที่เสี่ยวเฉินบอกว่าเป็นที่นัดพบของมู่โจวกับเจ้าของหอผู้นั้น แต่เขาเข้ามาทางหน้าต่างไม่ได้อีกแล้ว นางควรทำเช่นไร’เซียวเกิงยังม

จิวเยว่กับสามีกลับมานั่งที่โต๊ะก็รีบเล่าถึงการหมั้นหมายระหว่างกู้เยว่ฉีกับมู่โจวให้สหายที่นั่งใกล้ๆ ฟังด้วยความตื่นเต้น ชื่อของกู้เยว่ฉีเพิ่งถูกคนทั้งเมืองเอ่ยถึงว่านางเป็นบุตรีกตัญญูที่ช่วยหาหลักฐานมาแก้ต่างบิดาในคดีกบฏได้สำเร็จ คุณหนูใหญ่ผู้งดงามและเปี่ยมด้วยความสามารถ บัดนี้มีคุณชายจากจวนแม่ทัพใหญ่แห่งค่ายแดนเหนือเป็นคู่หมั้น กลายเป็นหัวข้อสนทนาเร็วยิ่งกว่า ไฟลามทุ่ง “หากมิใช่บุตรชายแม่ทัพมู่ ผู้ใดจะกล้าหมั้นกับนางเล่า” คุณชายผู้หนึ่งทำหน้าหวาดกลัว “ข้าได้ยินว่าเมื่อวันก่อนซื่อจื่อยังตามไปหานางถึงจวนอยู่เลย นี่มิใช่ว่าซื่อจื่อยังหวังแต่งนางเป็นชายารองอีกหรือ” “คงมีแต่คุณชายจากจวนแม่ทัพเท่านั้นที่คู่ควร สกุลอื่นคงไม่กล้าปกป้องนางแล้ว” เรื่องซุบซิบในหมู่ชาวบ้านแม้จะมีเรื่องไม่จริงและใส่สีตีไข่อยู่บ้าง แต่ก็มีบางคนที่พอจะดูออกว่าจวนอ๋องหวังจะฮุบสมบัติสกุลกู้ แม้พวกเขาจะอยากได้ กู้เยว่ฉีเป็นลูกสะใภ้แต่จะให้เป็นอริกับจวนอ๋องย่อมได้ไม่คุ้มเสีย เมื่อได้ยินว่านางมีคู่หมั้นเป็นคุณชายสามสกุลมู่ หลายคนก็รู้สึกสบายใจแทนคนสกุลกู้ รวมทั้งสองสามีภรรยาแ

ข่าวลือเรื่องการหมั้นหมายระหว่างบุตรชายคนที่สามของแม่ทัพมู่เต๋อกับคุณหนูใหญ่สกุลกู้กลายเป็นข่าวดังไปทั่วเมืองหรงเฉิน ผู้คนต่างอยากจะเห็นคุณชายสามสกุลมู่ว่ามีความเหมาะสมกับกู้เยว่ฉีมากน้อยเพียงใด แต่มีเพียงคนผู้เดียวที่ดูเหมือนจะแค้นเคืองจนขว้างกาน้ำชาแตกไปหลายใบ “ข้าคิดแล้วเชียว เจ้าคนแซ่มู่นั่นจะต้องวางแผนเข้ามาใกล้ชิดกับนาง” หลิงจางเหว่ยได้ยินองครักษ์ของตนรายงานข่าวสำคัญพลันโทสะก็สูงเทียมฟ้า หลิงคุนมองดูสาวใช้ที่เก็บกวาดกาน้ำชาแล้วหันไปมองพี่ชาย “ท่านเกิดหึงนางจนหน้ามืดหรือว่าเสียดายทองคำกันแน่ขอรับ” “หึ” หลิงจางเหว่ยนั่งลงที่เก้าอี้ “ไม่ว่าสิ่งใดก็ไม่ควรหลุดมือข้าไปทั้งนั้น นี่เป็นเพราะข้าชะล่าใจแท้ๆ” “ตอนที่ท่านพี่ลงมือกับนางในหอม่านฟ้าข้าก็คิดว่าน่าจะสำเร็จแล้วนะขอรับ แต่เหตุใดจึงพลาดไปได้” “หากว่ามู่โจวไม่เข้ามาขัดขวาง ป่านนี้นางก็คงตกเป็นของข้าไปแล้ว” สายตาของหลิงจางเหว่ยเต็มไปด้วยความเจ็บใจ “คนที่ท่านส่งออกไปตามหาทองคำพวกนั้นล่ะขอรับ” คนเป็นพี่ชายได้แต่ส่ายหน้า “เตาเฒ่ากู้ซิงเยว่นั่นหายตัวไป บ้านเชิงเขาของสก