ปราบพยศนายมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“หนูหมดธุระแล้ว คุณหญิงจะกลับเลยมั้ยคะ เดี๋ยวหนูเดินไปส่ง” “อืม ก็ได้จ้ะ” ท่านถอนหายใจนิดหน่อย ยอมจำนนล่าถอยไปก่อนเมื่อเห็นว่าฉันหนักแน่นในคำพูดตัวเองมากแค่ไหน ฉันเดินมาส่งคุณหญิงปัทมาที่รถ หากแต่ก่อนท่านจะได้กลับไป คุณหญิงยังเรียกรั้งฉันไว้ด้วยประโยคที่ทำเอาแข็งชาไปทั้งตัว “ถ้าจะไม่แต่งเข้าเป็นสะใภ้ฉันจริงๆ งั้นแต่งเพราะฉันจ้างหนูได้ไหม ฉันรู้นะว่าหนูเดือดร้อนเรื่องเงิน”“…”แม้รถหรูจะขับทิ้งห่างออกไปจนไม่เหลือแม้แต่ฝุ่น คำพูดของคุณหญิงเหมือนไม่ได้หายไปไหน ก้องชัดอยู่ในโสตประสาทของฉันราวกับทดสอบความแข็งแกร่งของจิตใจ หลายวันผ่านไปฉันกลับมาตั้งหน้าตั้งตาทำงานตามเดิม โชคดีหน่อยที่ช่วงนี้พอจะมีเวลาพัก ไม่ต้องเสิร์ฟอาหารร้านพี่ฝ้ายแต่ยังได้เงินเต็มจำนวนเหมือนไปทำงาน เวลาตรงนั้นฉันจึงเอาไว้แพ็คของส่งลูกค้า ดึกดื่นหลังเลิกงานกลับจากคลับเลยได้พักผ่อนบ้างค่ำคืนนี้ที่คลับครึกครื้นไปด้วยลูกค้ากระเป๋าหนัก มีตั้งแต่วัยทำงาน วัยเรียนจวบจนลูกค้าชาวต่างชาติ หากเป็นเมื่อก่อนตอนที่เจ้มุกดายังทำงานที่นี่ ต่อให้ฉันมีเรื่องเครียดหรือไม่สบายใจก็ตาม อย่างน้อยการได้คุยกับเจ้ก็พอบรรเทาความหนักอ

คอนโดหรูใจกลางกรุงใกล้มหาลัยชื่อดังเป็นอีกหนึ่งในโครงการของอนันตวรากุลที่เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อต้นปีที่แล้ว แม้แต่ล่ะห้องจะมีราคาสูงเอาเรื่องก็ตาม แต่เพราะเป็นคอนโดที่ทันสมัยและตอบโจทย์คนเมืองทั้งเรื่องความสะดวกสบายและติดรถไฟฟ้า ทำเลคุณภาพที่ใครๆ ก็พร้อมทุ่มเงินให้ได้มาครอบครองมาร์ตินไม่ได้พักอยู่ที่คอนโดแห่งนี้ เขาแค่มาส่งลูกสาวของเพื่อนร่วมงานหรือก็คือน้องนาโน เด็กสาวหน้าตาน่ารักและมีรอยยิ้มสดใสเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว “เฮียถอดเบลท์ให้นะ” ร่างสูงเอื้อมตัวเข้าใกล้เด็กสาว ใบหน้าซึ่งอยู่ห่างกันแค่นิดเดียวทำให้บรรยากาศในรถเป็นไปในรูปแบบที่เรียกว่าชวนใจสั่น นาโนเผลอกำมือแน่น ตัวเกร็งให้กับความใกล้ชิดที่สัมผัสได้ถึงลมหายใจกรุ่นร้อนจากร่างสูง ในโพรงอกซ้ายกระหน่ำเต้นเป็นจังหวะรัวเร็วจนกลัวว่าเขาจะได้ยินเสียงของมันด้วยมาร์ตินเห็นคนตัวเล็กหลับตาปี๋แน่นสนิท นั่งเกร็งจนตัวแข็งไปหมด เขาหยุดชะงัก จากคิดจะจูบเมื่อกี้ก็ทำไม่ลง ไม่ใช่เพราะเห็นเด็กมันไร้เดียงสาแต่เพราะมีหน้าของใครบางคนลอยซ้อนทับมากกว่า“ขึ้นห้องดีๆ” ร่างสูงขยับถอยนั่งที่เดิม มือสากลูบหัวคนตัวเล็ก ทำแค่ถอดเบลท์ให้ไม่มี

ระหว่างทางกลับมาส่งซาร่าห์ หลังฟาดฟันฝีปากกันไปมา มาร์ตินนั่งกอดอกเชิดหน้ามองวิวสองข้างทางไม่คิดสนทนาพาทีกับคนตัวเล็กอีก พอๆ กับเธอที่ทำแบบเดียวกันกับเขา ต่างฝ่ายต่างนั่งหันหลังให้กันจนบรรยากาศในรถไม่ต่างอะไรไปจากป่าช้าเคลื่อนที่เงียบกริ๊บ!มาถึงบ้านไม่มีคำร่ำลา ไม่มีคำขอบคุณ ไม่มีอะไรทั้งนั้น ซาร่าห์ลงรถเสร็จก็เดินเชิดเข้าบ้าน มาร์ตินซึ่งมองอากัปกิริยาอีกฝ่ายนึกแช่งอยู่ในใจ ขอให้สะดุดขาตัวเองล้มลงไปนอนหน้าหงายทีเถอะ รถหรูขับฉิวออกไปในเวลาต่อมา ซาร่าห์กลับไปแพ็คของตามเดิม อาจมีบ้างที่เรื่องราวของเธอและมาร์ตินรวมไปถึงคำพูดของคุณหญิงปัทมาเข้ามารบกวนใจให้วอกแวก ได้แต่หวังว่าหลังจากนี้สิ่งที่เคยเกิดขึ้น เรื่องราวที่พลาดไปแล้วมันจะจบสิ้นลงสักที เพราะเธอไม่อยากมีผัวชื่อมาร์ติน!ซาร่าห์อยู่บ้านคนเดียวค่อนข้างสบายใจ ไม่ต้องคอยระแวงผัวของอา ป่านนี้มันก็คงออกไปขับรถแว้นกับแก๊งเพื่อนเหมือนเดิม ส่วนอาพิณหน้าหายช้ำหลายวันแล้ว เป้าหมายของแกถ้าไม่ใช่บ่อนก็คงวงไพ่สักวงที่บ้านใครสักหลังในละแวกนี้ ซาร่าห์แพคของจนเสร็จ รุ่งเช้าถึงจะมีรถขนส่งมารับ เธอนั่งหลังขดหลังแข็งมาทั้งวัน พอว่างไม่มีอะไรใ

“หนูขอเก็บไปคิด..”“ฉันว่าหนูไม่ควรคิดอะไรอีก หนูฟังนี่นะ”คุณหญิงกระดิกนิ้วเรียกบอดี้การ์ดคนหนึ่งก่อนอีกฝ่ายจะส่งโทรศัพท์มือถือให้ ทำการคลิกเข้าแอปพลิเคชันบางอย่างสองสามครั้งก่อนที่ต่อมาจะปรากฏเสียงคนคุยกันเป็นเสียงที่คุ้นหูมาก..(กูไม่ปล่อยให้มันรอดแน่ ทำแสบนักมันก็ต้องเจอกูเอาคืนซะบ้าง)(เออจริง แม่งโคตรแสบ เราจะจัดการยังไงดี)โทรศัพท์มือถือเชื่อมต่อกับเครื่องดักฟังที่ลูกน้องคุณหญิงแอบติดตั้งไว้รอบบ้านเธอ ซึ่งหากไม่มีมัน ซาร่าห์ก็คงไม่มีทางรู้ว่าพวกของเจตน์ยังมีความคิดเอาคืนเธอ ไม่เลิกตามจองเวรจองกรรมแน่ๆ จนกว่าจะได้สะสางแค้นซาร่าห์ตัดสินใจได้ในทันที เธอยังรักตัวเอง ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ ไม่ใช่กลายเป็นร่างไร้ลมหายใจในวันใดวันหนึ่งเมื่อเจอกับมรสุมชีวิตที่ไม่อาจก้าวผ่านไปตัวคนเดียวได้ “ถ้าหนูตอบตกลง หนูขอมีสัญญาเป็นของตัวเองด้วยได้มั้ยคะ” แต่หลังจากนี้เธอกำลังจะมีเรือใหญ่ที่เปรียบเสมือนบ้านอีกหลัง พร้อมปกป้องเธอจากพายุข้างนอกและอาจจะพาเธอฝ่าฟันไปถึงฝั่งได้อย่างปลอดภัยโรงพยาบาลสัตว์ Pet BRตึกสีขาวทันสมัยมีเจ้าของเป็นสัตวแพทย์หน้าตาหล่อเหลา แถมยังครองตัวเป็นโสดให้สาวๆ ว

ในห้องของมาร์ตินตอนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่เมฆลูกน้องคนสนิทอีกต่อไป ยังมีแก๊งเพื่อนหลายคนที่อุตส่าห์ถ่อมาดูใจคนใกล้ตาย หลังจากมาร์คัสส่งสารเข้าแชตกลุ่มถึงเรื่องที่มาร์ตินกำลังจะแต่งงาน ยิ่งรู้ว่าเจ้าสาวเป็นใครก็ยิ่งว้าว ไม่แปลกใจเลยที่สภาพของไอ้แฝดน้องอย่างกับคนซังกะตายเข้าไปทุกที ในหนึ่งวันมาร์ตินทำอยู่แค่สองอย่างคือเข้าบริษัทกับร้านเหล้า เมาหมดสภาพก็เป็นเมฆที่แบกเจ้านายกลับห้อง ใช้ชีวิตแบบนี้มาสามสี่วันแล้ว “แดกเข้าไป แดกให้เยอะๆ อีกนิดกูจะให้คนมาเก็บขวดไปขาย แล้วก็เก็บมึงไปด้วยเลย อยู่ไปก็ทำตัวไม่ต่างจากขยะ” มาร์คัสบ่นเสียงดุ แววตาคมกริบของเจ้าตัวแสดงออกชัดเจนว่าเอือมระอาน้องชายเต็มที วันนี้มันก็ไม่เข้าบริษัท ให้เมฆเอางานมาทำที่ห้อง แต่สุดท้ายมันปล่อยงานทิ้งไว้ มานั่งดื่มเหล้าตั้งแต่หัววันเป็นไอ้ขี้เมาหมดสภาพผู้บริหารหนุ่มไฟแรง“มึงควรทำใจยอมรับได้แล้วนะไอ้ติน เอาเวลาเศร้าไปฟิตร่างกายคืนเข้าหอไม่ดีกว่าเหรอ” คำแนะนำของพายัพไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้น กลับกันเขานึกอยากเอาอะไรแข็งๆ ปาใส่หัวมันสักที เพียงแต่ตอนนี้เรี่ยวแรงจะหยิบจับอะไรไม่มีเลย“น้องซาร่าห์ก็ไม่ได้แย่ปะวะ น้องท