ปราบพยศนายมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

“มีความสุขหน้าตาระรื่นขนาดนี้ยังมาบอกไม่อยากได้ฉันเป็นผัวอีก ทำไมไม่เลื่อนงานแต่งมาเป็นพรุ่งนี้เลยล่ะ” เขาพูดจาถากถางอีกฝ่ายเสร็จไม่รอให้โดนสวนกลับ จูงมือน้องนาโนให้เดินตามมาด้วยกัน เด็กสาวที่ไม่รู้อะไรก็งงกับบทพูดของพวกเขา “เจ้ก็ดูเอาเถอะ เขาปากร้ายขนาดนั้นหนูจะอยู่ครบถึงสัญญาไหม” “เอาน่า เฮียตินปากร้ายมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เจ้ว่าอย่าไปเก็บคำพูดเขามาใส่ใจเลย ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด เรารู้ดีแก่ใจว่าอะไรเป็นอะไร” มุกดาตบไหล่เพื่อนรุ่นน้องเบาๆ อย่างให้กำลังใจ ในเมื่อเลือกทางนี้แล้วก็ต้องทำใจยอมรับให้ได้ ฝ่ายมาร์ติน…ชายหนุ่มนั่งหน้าบึ้งเหมือนหมีกินผึ้งมาตั้งแต่ออกจากห้องเสื้อ ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาโดนเด็กสาวข้างกายลอบสังเกตพฤติกรรมมาตลอดจนแน่ใจว่าเขาเริ่มเย็นลงบ้าง เธอถึงกล้าเอ่ยปากถามในสิ่งที่คาใจ“หนูยังไม่ถามเฮียเลย เฮียมาลองชุดไปงานไหนคะ จะใช่งานเดียวกับหนูมั้ยนะ ป๊าบอกหนูว่าคนรู้จักคนสนิทจะแต่งงานอีกสองวันที่จะถึงนี่เองค่ะ” แต่ป๊าไม่อธิบายลงลึกว่าเป็นงานแต่งใครกับใคร“งานเดียวกัน” มาร์ตินตอบเสียงเรียบ“งั้นเฮียก็น่าจะรู้น่ะสิว่างานแต่งใคร” ยิ้มถามตาใส“งานแต่งเฮียเอง”

ซาร่าห์เบ้ปากใส่และพยักหน้ารับเหมือนเข้าใจ พลางคิดว่าวิธีของคุณหญิงมันได้ผลทันตาเห็นจริงๆมาร์ตินตัดสินใจอยู่ที่นี่เขาจึงต้องโทรเรียกเมฆที่รออยู่ให้มาเอาเอกสารไปส่งเลขาที่บริษัท เมฆงง เมฆไม่เข้าใจ ทำไมนายไม่ให้เมฆเข้ามาเอาตั้งแต่แรก นายจะเข้าไปเอาเองทำไม แล้วที่บอกคืนนี้จะไปผับ เห็นทีคงไม่ไปแล้วกระมัง เพราะคนที่อยู่ข้างในกับนายสองต่อสองน่าสนใจกว่าสาวๆ ที่ผับกว่าเยอะ เมื่อเอาเอกสารให้เมฆเรียบร้อยแล้ว มาร์ตินมองคนตัวเล็กที่ยังนั่งรัวนิ้วใส่แป้นพิมพ์โน้ตบุ๊ก ทำตัวสุดชิวประหนึ่งนี่คือบ้านตัวเองหึ! อยากอยู่มากใช่ไหม เขานี่แหละจะทำให้เธออยู่ไม่ได้จนต้องหนีร้องไห้กระซิกๆ กลับบ้าน ส่วนคำพูดแม่ที่เคยเตือนนักหนาห้ามไม่ให้รังแกลูกสะใภ้ของท่านก็จะลืมๆ มันไปซะเหมือนไม่เคยได้ยินมาก่อน“เฮอะๆๆ ฮะๆๆ” เสียงหัวเราะราวกับมีแผนชั่วร้ายในหัวดึงความสนใจหญิงสาวให้หันมอง ซาร่าห์ขมวดคิ้วชนกัน นึกสงสัยว่าเขาเป็นบ้าอะไรอีกถึงได้ยืนหัวเราะเหมือนคนเสียเส้น แล้วไม่นานเธอก็ได้รู้คำตอบ เมื่อหันมาโฟกัสกับการตอบแชตลูกค้าแต่หางตาไม่รักดีดันมองเห็นอะไรแว๊บๆ“เชี่ย! อุจาดตา” หันหน้าหนีเกือบไม่ทันเมื่อเจอสภาพม

กึด!“โอ้ยยยย! แม่ง..” มาร์ตินผลักร่างเล็กออกห่างเมื่อลิ้นของเขาโดนยัยหมาบ้าซาร่าก์กัดเข้าเต็มแรง ตั้งท่าจะดุด่าว่าเธอ แต่เมื่อมองเห็นใบหน้าโกรธเกรี้ยวจนแดงก่ำ ขอบตาร้อนผ่าวคล้ายจะระเบิดน้ำตาออกมา ไหนจะปากอวบอิ่มที่บัดนี้มีเลือดไหลซึมเขาทำรุนแรงไปเหรอวะ?แต่ก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ“เธอ..”“หนูเกลียดเฮีย!”อุตส่าห์เกร็งหน้ารอเพราะคิดว่าอาจโดนตบแล้วแท้ๆ แต่ซาร่าห์กลับทำแค่พูดประโยคนั้นออกมา ไม่มีการลงไม้ลงมือให้เจ็บตัวมาร์ตินนิ่งชะงักราวกับคนเพิ่งรู้ว่าเขาทำเกินกว่าเหตุ กระนั้นทิฐิที่มันสูงค้ำฟ้ายังคงทำให้เขาปั้นหน้าขึงขังจ้องหญิงสาวกลับ“คิดว่าเกลียดเป็นคนเดียวเหรอ ฉันก็เกลียดเธอเหมือนกันรู้เอาไว้ซะ” และเมื่อเขาพูดจบกลับกลายเป็นว่าความอดทนของซาร่าห์ขาดผึงในทันทีหญิงสาวจะเปิดประตูรถลงไป แต่ความไวราวปีศาจกดปุ่มล็อกได้สำเร็จ นั่งตีหน้ามึนไม่คิดสะท้านด้านอายกับสายตาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ“ปล่อยหนูลงเดี๋ยวนี้ หนูจะกลับเอง” คำพูดของเธอไม่มีผลอะไรสำหรับเขาอยู่แล้ว มาร์ตินทำตรงกันข้าม เขาเร่งเครื่องขับออกไปในทันที นั่นยิ่งสร้างความไม่พอใจให้คนตัวเล็กเป็นอย่างมาก“หูหนวกเหรอวะ! บอกให้ปล่

ตั้งแต่วันที่เจ้านายอกหักจากคุณมุกดา เมฆไม่เคยเห็นเจ้านายคิดจะสนใจผู้หญิงคนไหนอีกเลย อาจมีบ้างที่แวะขายขนมจีบไปทั่ว แต่ก็แค่คุยพอแก้เหงาไม่เคยมีใครได้เป็นตัวจริงสักคน ชีวิตแต่ละวันของนายทุ่มเทให้กับหน้าที่การงานจนไม่เหลือเผื่อพื้นที่ว่างในใจให้ใคร หากแต่เมื่อนายแต่งงานกับคุณซาร่าห์ ผู้หญิงแสนธรรมดาที่ถูกตาต้องใจคุณแม่ของนาย พฤติกรรมบางอย่างของนายก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนไป วันนี้นายดูกระตือรือร้นอยากกลับที่พักเร็วกว่าปกติ ที่พักซึ่งไม่ใช่มีแค่นายแต่ยังมีภรรยาในนามอย่างคุณซาร่าห์ คนที่นายพูดย้ำนักย้ำหนาว่าเกลียดอย่างนั้นอย่างนี้ กลับไปแล้วก็ไม่รู้จะมีปากมีเสียงกันอีกหรือเปล่า แต่ทว่าทำไมนายถึงได้ดูมีสีหน้าอารมณ์ดีนัก “ยิ้มอะไรของมึงไอ้เมฆ” ตาคมหรี่ถามเมื่อเห็นลูกน้องคนสนิทเอาแต่คอยลอบมองเขาผ่านกระจกรถมองหลัง มันเมาควันขายไก่ย่างริมทางหรือไง “ก็มองนายนั่นแหละครับ นายยิ้มคนเดียวทำไมก่อน” “กูยิ้มตอนไหน” มาร์ตินมุ่นคิ้วหนาด้วยความไม่พอใจ เขาไม่ชอบสายตาสอดรู้สอดเห็นที่ลูกน้องมองตัวเอง อย่างกับมันรู้ว่าเขาเป็นอะไร “นายยิ้มบ่อยนะครับ ไม่รู้ตัวเลยเหรอ” “แล้วมึงจะมาเสือกกับยิ้มกูทำไม กู

ซาร่าห์ทำเพียงอมยิ้มกริ่ม กดปิดหนังที่ดูค้างไว้อย่างไม่คิดสนใจอีก เธอตลบผ้าห่มออกจากร่างตัวเองและคนตัวสูง ทุกการขยับตัวกำลังทำให้มาร์ตินตื่นเต้นตามไปด้วย “เฮียลองถอดกางเกงดูซิ” ตากลมสวยส่งสัญญาณให้เขาทำตาม ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนออกคำสั่งแบบนี้กับเขามาก่อน มีแต่เขาที่จะต้องเป็นคนเอ่ยคำนั้นออกไป แต่พอเป็นซาร่าห์ เขากระตือรือร้นทำตาม มันท้าทายดีไปอีกแบบ…“เห็นแล้วอย่าตกใจล่ะ” เลือดลมสูบฉีด คึกคักดีจริงๆ มาร์ตินเร่งถอดกางเกงด้วยท่าทีรีบร้อน เมื่อไร้อาภรณ์ปกปิด ท่อนเนื้อแข็งขึงผงาดง้ำอวดสายตาหญิงสาวที่จ้องมองตาเป็นประกายวาววับอย่างสนอกสนใจ ขนาดของมันไม่ได้ธรรมดาเลยด้วยซ้ำ ออกจะอลังการงานสร้างขนาดนี้ ทำไมมันถึงเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้นะ… จู่ๆ ก็เสียววูบท้องน้อย ซาร่าห์ไม่เคยเห็นของจริงของผู้ชายคนไหนมาก่อน มีแต่ศึกษาหาดูจากหนังผู้ใหญ่และสื่อลามกทั่วไป จะเรียกว่าเธออ่อนประสบการณ์เรื่องนี้ก็ว่าได้ “ตาค้างไปเลยดิ บอกแล้วของฉันมันไม่ธรรมดา” เขายิ้มอวด ดูจะภูมิใจกับขนาดของตัวเองเอามากๆ “หนูลองจับหน่อยได้มั้ย” ซ่าร่าห์กัดปากถาม แววตาเต็มไปด้วยความซุกซนอยากรู้อยากลอง “เอาสิ แต่ระวังหน่อยล