“ไม่เอาหน่อยเหรอ อร่อยนะ” มาร์ตินถามซาร่าห์เสียงเบา เขาเห็นเธอมองกล่องคุกกี้ของนาโนอยู่นานด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่รู้กำลังเปรียบเทียบกับของตัวเองที่ทำออกมาได้ไม่ดีอยู่หรือเปล่า ซาร่าห์หยิบมาลองชิ้นหนึ่ง คุกกี้ชาไทยกลิ่นหอมเตะจมูก กัดชิมไปแค่คำเดียว รสหวานเข้มข้นของชาไทยผสมเนยซาบซ่านละลายทั่วโพรงปาก อร่อยจัง อร่อยมากเลยอะ ถ้าทำขายต้องขายดีแน่ๆ “เป็นไงคะพี่ซาร่าห์ ฝีมือหนูพอจะใช้ได้ไหม” น้องถามอย่างถ่อมตัว ฝีมือขั้นนี้ให้เธอเรียกว่าเชฟก็ยังได้ “อร่อยมากเลยค่ะ เก่งนะเนี่ย” บุคลิกน้องนาโนก็ดูหว๊านหวาน แล้วยังทำขนมเก่งอีก ตรงตามสูตรเป๊ะ ตัดภาพมาดูตัวเอง…คนใจร้อน ห่างไกลจากคำว่าค่อยเป็นค่อยไป ความประณีตใจเย็นไม่มี หรือบุคลิกเธอมันเหมาะกับชงเหล้าดีอยู่แล้ว เรื่องทำขนมไม่เห็นจะเข้ามือสักนิด “นาโนทำขนมอร่อยแบบนี้ไม่สนใจเปิดคอร์สสอนบ้างล่ะ” “แหม เฮียก็ชมกันเกินไปแล้ว ถ้าหนูเปิดใครจะมาเรียนคะ” “ก็เมียเฮียไง” มาร์ตินตอบอย่างไม่เสียเวลาคิด คนที่ฟังหูผึ่งไปตามๆ กัน “อะไรของเฮียเนี่ย พูดแบบนั้นเดี๋ยวน้องก็หนักใจกันพอดี” เขาอ่านความคิดเธอออกเหรอถึงได้รู้ดีไปหมด แล้วพูดกับน้องนาโนแบบน
最終更新日 : 2026-01-28
