All Chapters of ท้ารักนายหัวมาเฟีย : Chapter 41 - Chapter 50

“ม่านไหมก็รู้ใช่ไหมบ้านพี่เป็นคนจีน เวลาพี่นั่งดูละครพร้อมพวกเขา ถ้ามีฉากไหนที่มีตัวละครเป็นเก้งเป็นกะเทย ไม่เตี่ยก็ม๊าจะทำหน้าอี๋ๆ เหมือนรังเกียจ ต่อให้ไม่พูดแต่พี่รู้สึกได้ว่าเขาแอนตี้คนที่เป็นแบบนี้ แล้วถ้าวันนึงเขารู้ว่าลูกชายเป็นคนแบบที่พวกเขาเกลียดล่ะ เขาจะรู้สึกยังไง จะรังเกียจพี่ไหม พี่ถึงไม่อยากให้ใครรู้เลยต้องแอ๊บ แมนอยู่อย่างนี้ไง” คล้ายว่าในดวงตาดำสนิทคู่นั้นแวววาวไปด้วยหยาดน้ำ “พี่ไม่อยากทำให้พวกท่านผิดหวัง ไม่อยากให้พวกท่านรู้แล้วเกิดความคิดที่ว่า คลอดพี่ออกมาเป็นผู้ชายดีๆ แต่ทำไมโตมาดันกลายเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ ฮึก…พี่ พี่ไม่กล้าบอกใครหรอกครับ” ก้อนความเสียใจถาโถมกลางอกปกรณ์เหมือนคลื่นลูกใหญ่จนเขาร้องไห้ออกมา ม่านไหมแทบจะร้องไห้ตาม เธอรับรู้ถึงความอึดอัดท่วมท้นของปกรณ์ ต่อให้คนทั้งโลกยอมรับแต่คนในครอบครัวส่ายหน้ารังเกียจมันก็ไม่มีประโยชน์ “ไม่ร้องนะพี่ ไม่ต้องร้อง พี่เก่งที่สุดแล้ว แค่นี้ก็เก่งมากๆ แล้ว” ม่านไหมขยับตัวนั่งชิดปกรณ์ที่ยังคงร้องไห้ออกมา เธอวาดวงแขนกอดคอเขาไว้หลวมๆ พลางตบบ่าเบาๆ อย่างปลอบโยนและให้กำลังใจ กว่าปกรณ์จะหยุดร้องไห้ หมึกย่างก็เย็นชืดแถมยำว

“หยุดพูดทุเรศๆ สักที อ๊ะ!” “รับไม่ได้หรือไงที่ฉันพูดความจริง” ความจริงกับผีน่ะสิ! ม่านไหมถลึงตาใส่เขาทั้งที่ตัวเองโดนปลุกเร้าจนร้อนรุ่มไปหมด แต่เธอก็ยังจะต่อต้านทะเลให้ได้ มือสากนวดเคล้นทรวงอกอวบอิ่มที่เต็มล้นฝ่ามือราวกับจะควักมันออกมาจากเกาะอก คนที่ไวต่อสัมผัสอย่างเธอเกิดอาการอ่อนระทวยจนลืมคิดคำด่าไปชั่วขณะ “หน้าโคตรเสียว เมื่อคืนมันทำให้เธอไม่ถึงใจเหรอ” “ยะ…หยุดพูดมากสักที! แล้วก็เลิกบีบนมฉันด้วย” กัดปากกลั้นเสียงครางไว้แน่น ถ้าเผลอหลุดออกไปสักนิดล่ะก็ทะเลต้องยิ้มเยาะเธอแน่ “ทำไม? ฉันบีบนมแบบนี้แล้วมีอารมณ์งั้นเหรอ เมื่อคืนไอ้ปกรณ์คงทำไม่ถึงใจจริงๆ สิท่า ไอ้อ่อนเอ๊ย” โอ๊ยยย! เขาเป็นบ้าเป็นบออะไรกับพี่ปกรณ์นักหนา ม่านไหมคันปากอยากพูดจะแย่ว่าพี่ปกรณ์เป็นอะไร แต่เพราะสัญญาไว้แล้วจะไม่บอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เด็ดขาด ฉะนั้นจะผิดสัญญากับพี่ปกรณ์ไม่ได้ เธอทำไม่ได้จริงๆ “คุณเลิกหมกมุ่นกับพี่ปกรณ์สักทีเถอะ” “คงไม่ได้ ก็ใครใช้ให้เธอไปยุ่งกับมัน ไม่รู้หรือไงว่าฉันหึง!” วาจาที่เต็มไปด้วยโทสะร้อนแรงของทะเลไม่ได้ทำให้ม่านไหมหวาดกลัวเลยเมื่อคำพูดสุดท้ายนั้นหลุดออกมา “คุณว่าไงนะ” “อะ

นารีสงบจิตสงบใจจากการยั่วยุของดาหลาได้แล้ว เป้าหมายต่อไปของเธอคือม่านไหมและปกรณ์ที่นั่งทานอาหารด้วยกันอย่างสนิทสนม “ต๊ายตาย เข็มเหมยแกมาดูนี่เร็วเข้า คนหน้าไม่อายทั้งคู่ ยังกล้าออกมาใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเนาะ” เสียงแปดหลอดที่ดังขึ้นจากการเดินเข้ามาหาเรื่องถึงโต๊ะ นารีทำแบบนี้ได้เพราะคิดว่าตัวเองมีพ่อเป็นคนสนิทของทะเล อีกอย่างคนที่นี่เขารู้จักเธอกันทั้งนั้น แค่ให้เงินปิดปากไปก็ไม่มีใครกล้ามาห้ามเธอแล้ว “พี่ปกรณ์ได้ยินเสียงผีเปรตร้องขอส่วนบุญไหมคะ สารทเดือนสิบก็ผ่านไปแล้วแต่ยังมีเปรตกลับนรกไม่ทันตั้งตัวนึงแหนะ” เป็นการตอบกลับที่แรงจนอีกฝ่ายหน้าสั่นเลยทีเดียว “ปากดีไปเถอะนังม่านไหม อีกหน่อยแกก็จะไม่มีปากไว้กินข้าวแล้ว หึ! ทำเรื่องงามหน้าไว้ขนาดนั้นแกต้องดวงแข็งแค่ไหนนะพี่ทะเลถึงยอมปล่อยให้แกได้ลอยหน้าลอยตาอยู่อีก” นารียืนค้ำหัวกอดอก หน้าตาหาเรื่องจิกกัดม่านไหมแบบสุดๆ ส่วนลูกคู่ลูกขาของเธออีกสองคนก็มีสีหน้าหาเรื่องไม่แพ้ลูกพี่เลย “ม่านไหมพี่ว่าเราเช็กบิลกันเลยดีกว่า” “จะรีบไปไหนล่ะพี่ปกรณ์ อายเหรอ? ฉันไม่คิดเลยนะว่าพี่จะตาต่ำขนาดนี้ คืนนั้นพี่ต้องเมาขนาดไหนถึงไปนอนมั

“ไม่โกรธกันจริงๆ นะ ถ้าไม่โกรธมองหน้าฉันสิ” เป็นใครมาสั่ง “อืม ก็มองอยู่นี่ไง” แต่มองสักหน่อยก็ได้ เห็นใจในความพยายามของเธอหรอกนะ “ฉันขอโทษ เอาจริงๆ ฉันก็ไม่น่าหนีออกไปแบบนั้น มันไม่ผิดหรอกที่คุณจะโกรธ ขอโทษนะ…” เธอสบตาเขาเพื่อให้เห็นถึงสีหน้าสำนึกผิดจริงๆ แววตาสวยคู่นั้นทำเขาใจอ่อนยวบ “แล้วอีกอย่างฉันกับพี่ปกรณ์เราไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย ที่เคยบอกว่าชอบพี่ปกรณ์ก็ชอบนิสัยของเขา ไม่ได้ชอบแบบที่อยากจะได้มาเป็นแฟน เราคิดกันแค่พี่น้องเท่านั้นแหละ” “เหรอ ไม่เห็นอยากจะรู้” ไม่อยากรู้ก็บ้าละ…ทำไมเขาต้องรู้สึกดีใจขนาดนี้ด้วยที่ม่านไหมพยายามอธิบายให้เขาเข้าใจ มันเหมือนกับว่าเธอให้ความสำคัญกับความรู้สึกเขา “ฉันอยากบอกไว้เผื่อคุณยังหึง…” เขาตวัดสายตามองเธอราวกับม่านไหมพูดอะไรไม่เข้าหู “พี่ปกรณ์น่ะมีคนที่ชอบแล้ว ฉันเองก็มีคนที่ชอบแล้วเหมือนกัน เพราะฉะนั้นคุณก็เลิกคิดไปเลยนะว่าฉันคบกับเขา” ทะเลไม่ได้ติดใจเรื่องที่ทั้งสองคนจะคบหรือไม่คบกันอีกแล้ว เขาดันมาหูผึ่งเพราะม่านไหมพูดว่าเธอมีคนที่ชอบนี่แหละ “เธอชอบใคร” ถามออกไปด้วยใจที่ทนความอยากรู้ไม่ไหว “ฉันพูดได้เหรอ” “ทำไมจะพูดไม่ได้ บอก

“เอออร่อยดีนะ แต่ดื่มแค่คนละแก้วก็พอเดี๋ยวมันรู้ว่าเราแอบเปิดตู้ขโมยของมัน” นารีซดน้ำมะพร้าวหอมหวานหมดแก้วภายในเวลาไม่กี่นาที ต่อจากนั้นก็คือเวลาที่รอคอย เธอใส่ยาถ่ายหมดขวดลงไปในน้ำมะพร้าวและน้ำอัญชันที่แยกถังไว้เป็นอย่างดี ใบหน้าสวยยิ้มแสยะอย่างสะใจ แทบทนรอไม่ไหวที่จะได้เห็นนังม่านไหมโดนพี่ทะเลเกลียดกว่าเดิม พออกพอใจในการกระทำของตัวเอง นารีก็ออกมาเตรียมวัตถุดิบทำขนมของเธอบ้าง เห็นหน้าร้ายๆ อย่างนี้แต่ก็ทำขนมเป็นหลายอย่าง รสชาติไม่ห่วยหมาไม่แดกเหมือนนังดาหลาแน่นอน “อุ๊ย~ ขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ” “เหม็นมากเหมย ถ้าแกจะตดเหม็นขนาดนี้รีบไปขี้เถอะ” เข็มปิดจมูก โบกมือไปมาตรงหน้าเพื่อไล่กลิ่นเหม็นที่เหมยเพิ่งผายลม ปู๊ด! ทว่าต่อมากลับเป็นเข็มเสียเองที่เกิดอาการมวนท้องจนผายลมออกมาชุดใหญ่ ทั้งเสียงและกลิ่นแย่กว่าของเหมยเสียอีก “อี๋! พวกแกสองคนไปกินอะไรกันมาเนี่ย ไส้เน่าแล้วหรือเปล่า เหม็นมาก!” สีหน้าขยะแขยงของนารีและมือสวยบีบจมูกแน่นเพราะเหม็นแทบอ้วก เธอขยับถอยห่างเพื่อนทั้งคู่ในทันที “ไม่รู้สิ จู่ๆ ก็ปวดท้องขึ้นมา” “ใช่ ฉันก็ด้วย ทำไมปวดแบบนี้นะ” เข็มและเหมยต่างมองหน้ากัน หากเป