Alle Kapitel von เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia): Kapitel 71 – Kapitel 80

“ไม่คิดจะทักทายคนรักเก่าหน่อยเหรอคะ ทำอย่างกับคนไม่รู้จักกัน”คนเอ่ยก็คือ อิงฟ้า ผู้หญิงที่คิณเคยทุ่มเทความรักให้ตลอดสามปี และอยากใช้ชีวิตหลังแต่งงานด้วยกัน แต่ทว่าเธอกลับเลือกทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดี ทำให้เขาต้องนำความแค้นทั้งหมดไปลงที่พี่สาวฝาแฝดของอีกฝ่ายแทน“นัดฉันมามีเรื่องอะไร บอกความต้องการของเธอมา”มาเฟียหนุ่มเข้าเรื่องทันที ราวกับไม่อยากเสียเวลาอยู่ตรงนี้นาน เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญของภรรยา และมันก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของอิงฟ้าด้วยเช่นกันอิงฟ้าเทเหล้าใส่แก้ว แล้วหยิบน้ำแข็งใส่ก้อนหนึ่ง เลื่อนมาวางบนโต๊ะตรงหน้าอดีตคนรัก“ใจร้อนจัง เพิ่งจะได้เจอหน้ากันไม่ถึงนาทีเอง”“เข้าเรื่องสักทีเถอะ คนพวกนั้นลูกน้องเธอเหรอ”“เปล่าค่ะ”“งั้นเธอก็รู้สินะว่าพวกมันเป็นคนของใคร”“รู้ค่ะ แต่ว่าพี่คิณดื่มเป็นเพื่อนฟ้าก่อนสิคะ แล้วฟ้าจะบอก”อิงฟ้ายกยิ้มหวาน จ้องมองใบหน้าหล่อของคนคุ้นเคย มือเลื่อนไปจับแก้วเหล้ายื่นออกมารอชนกับแก้วของคิณ มาเฟียหนุ่มจำใจยกแก้วน้ำสีอำพันนั้นมาดื่มจนหมด โดยไม่สนใจจะชนแก้วกับอีกฝ่ายเขาวางแก้วลงกระแทกโต๊ะ จ้องหน้าคนที่นั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าเรียบเฉย“บอกมาสิ”“พวกมันเป็นลูกน้อ

คิณพยายามนึกย้อนถึงช่วงที่เขาหวนกลับมาเจอกับอิงฟ้า นับตั้งแต่วินาทีแรกที่มาถึงรูฟท็อปบาร์ และดื่มเหล้าไปเจ็ดแปดแก้ว เพื่อหลอกถามข้อมูลของคนที่อยู่ฮ่องกง หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นเขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย“เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมกูถึงมาอยู่ที่นี่” มาเฟียหนุ่มเอ่ยเสียงกร้าวอย่างไร้เยื่อใยถ้าอีกฝ่ายไม่ได้ยื่นข้อเสนอว่าจะบอกข้อมูลของคนที่หวังจะทำลายบริษัทของเขา แล้วใช้ชีวิตภรรยาของเขามาข่มขู่ และถ้าเขารู้ว่าคนที่นัดเจอคืออิงฟ้า เขาก็คงไม่ออกมาเจอเธอแน่“พี่คิณเมามาก ฟ้าจะลงไปส่งที่รถพี่ก็ไม่ยอม ฟ้าก็เลยพาพี่มาที่ห้อง ถ้าไม่เชื่อพี่คิณเช็กข้อความในมือถือดูก็ได้นะคะ พี่ยังส่งข้อความไปบอกลูกน้องให้กลับไปก่อนอยู่เลย”ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความฉุนเฉียวของคิณหันซ้ายแลขวามองหาโทรศัพท์มือถือ แล้วก็พบว่ามันวางอยู่ข้างหมอนที่อิงฟ้าใช้หนุนนอน จึงยื่นมือออกไปขอคืน พร้อมกับตวาดเสียงดังลั่น“เอาโทรศัพท์กูคืนมา”อิงฟ้าแสดงสีหน้าเรียบราวกับไม่สะทกสะท้าน เลื่อนมือไปหยิบโทรศัพท์ มืออีกข้างก็ดึงสายชาร์จออก ก่อนจะส่งคืนให้กั

“พะ พี่ เอ่อ…”จู่ ๆ น้ำเสียงของคิณก็ติดขัด เขาเลื่อนมือไปจับมือของเธอทั้งสองข้าง ตวัดดวงตาคมที่แฝงไปด้วยความรู้สึกผิดขึ้นมองใบหน้าของภรรยา เอ่ยกับเธอเสียงแผ่วเบา“ขอโทษนะที่เมื่อวานพี่ผิดนัด พอดีประชุมเสร็จแล้วลูกค้าชวนไปดื่มกันต่อ พี่เป็นประธานบริษัทจะปลีกตัวออกมาก่อนมันก็ดูไม่ดี พอจะส่งข้อความไปหาดาว โทรศัพท์ก็ดันแบตหมดพอดี”เขาสารภาพ แต่ก็ยังบอกไม่หมด อิงดาวฝืนเก็บงำเรื่องรูปที่น้องสาวฝาแฝดส่งมาเย้ยหยันว่า สามีของเธอนอนกกกับอีกฝ่ายตลอดทั้งคืน ก็เอ่ยถามกลับ“ลูกค้าคนนี้คงคอแข็งมากเลยนะคะ ถึงขนาดรั้งตัวพี่ไว้ได้ตลอดทั้งคืน”“อืม พี่ขอโทษนะที่ไม่ได้ไปฉลองวันเกิดให้ดาว ดาวคงไม่ได้นั่งรอพี่จนร้านปิดใช่ไหม”“ใครจะรอพี่ได้ขนาดนั้นล่ะคะ หลังจากส่งข้อความไปแล้วพี่ไม่ตอบกลับ ดาวนั่งรอต่ออีกสักพักก็สั่งอาหารมากิน เพราะหิวจนไส้จะกิ่ว แล้วก็กลับมาบ้านค่ะ แต่ไม่คิดเลยว่าพี่จะทิ้งให้ดาวนอนอยู่ที่นี่คนเดียว”สีหน้าของอิงดาวปรากฏความน้อยใจ คิณจึงรั้งข้อมือของเธอเข้าหาตัว แล้วโอบกอด

ตลอดสองวันที่คิณและอิงดาวหยุดอยู่บ้าน มาเฟียหนุ่มก็แทบไม่ปล่อยให้เธอลงไปชั้นล่าง ไม่ว่าจะหิวข้าวหิวน้ำ หรืออยากกินอะไร ก็สั่งให้คนนำขึ้นมาส่งถึงห้องนอน หรือบางครั้งเขาก็ลงไปจัดการด้วยตัวเอง เพราะต้องการดูแลเอาใจใส่ และชดเชยความผิดที่เขาไม่อาจลบมันออกไปจากใจได้ในช่วงบ่ายของวันอาทิตย์ อิงดาวกินมื้อเที่ยงได้สักชั่วโมงก็บ่นว่าง่วง คิณจึงให้เธอนอนพักอยู่บนเตียง ส่วนเขาก็ลงมาที่ห้องครัว แต่ยังไม่ทันได้เข้าประตู ก็ได้ยินเสียงแม่บ้านทั้งสามคนกำลังสุมหัวกันซุบซิบเรื่องบางอย่าง“ป้าว่าช่วงนี้คุณอิงดาวดูแปลก ๆ ไหม” แม่บ้านที่ชื่อหยกเป็นคนเปิดประเด็น“แปลกยังไง” ป้าอิ่มถามกลับ“ปกติคุณอิงดาวจะไม่กินของจุกจิก แต่ว่าพักหลัง ๆ ดูเธอจะหิวบ่อยผิดปกติ”หยกเอ่ยตอบ แล้วตามมาด้วยเสียงของปิ่น“จะว่าไปก็ยังมีอีกนะ ตอนฉันขึ้นไปเอาเสื้อผ้าลงมาซัก ฉันได้ยินเสียงคุณอิงดาวอ้วกในห้องน้ำ”ก่อนหน้านี้ป้าอิ่มไม่ทันได้สังเกต แต่พอแม่บ้านรุ่นลูกสองคนนี้เอ่ยถึงอาการประหลาดขึ้นมา ก็พลันทำให้นึกถึงสมัยตอนเธอสาว ๆ“หรือว่าคุณอิงดาวจะ...”แม่บ้านวัยกลางคนเอ่ยมาถึงตรงนี้ก็หยุดไป ปิ่นกับหยกก็คะยั้นคะยอถามด้วยความอยากรู้ ป้า

อิงดาวออกจากห้องตรวจและไปรับยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็ตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง ในที่สุดก็ทนเก็บความเจ็บปวดใจเอาไว้ไม่อยู่ ปลดปล่อยหยาดน้ำตาให้หลั่งรินอาบสองพวงแก้มเป็นสาย มือปิดปากร้องไห้แบบไม่มีเสียง ทว่าความรู้สึกกลับพังทลายไม่มีชิ้นดีหลายนาทีที่เธอจมดิ่งอยู่กับความรู้สึกสับสน และขุ่นเคืองใจเป็นอย่างมากกับความจริงที่ได้รับรู้ในวันนี้ เกิดคำถามกับตัวเองว่าคนที่เธอเรียกว่าสามี คนที่บอกว่าอยากมีลูกด้วยกัน อยากเริ่มต้นชีวิตครอบครัวกันใหม่ แท้จริงแล้วเขาเคยนึกถึงความรู้สึกของเธอ และเห็นเธออยู่ในสายตาบ้างหรือไม่หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้ว อิงดาวก็เดินออกจากห้องน้ำด้วยสภาพดั่งคนหมดสิ้นกำลัง แววตาของเธอเลื่อนลอยเดินชนคนไปทั่ว ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่หน้าประตูทางเข้าของโรงพยาบาลไม่รู้ว่ายืนอยู่ตรงนี้นานเท่าไร จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยแว่วเข้าหู พร้อมกับมือข้างหนึ่งที่ยื่นเข้ามาจับแขน“ดาว”อิงดาวสะดุ้งโหยง พอสติกลับมาก็พลันเห็นคนตัวสูงที่สวมชุดสูตดูดีปรากฏอยู่ตรงหน้า“พี่คิณ มาที่นี่ได้ยังไงคะ”“ประชุมเสร็จเร็ว