ยูตะขับรถออกจากคฤหาสน์ เดินทางมาถึงลานจอดรถของโรงแรมในครึ่งชั่วโมงต่อมา จากนั้นเขาก็ขึ้นไปเคาะประตูเรียกสาวรุ่นน้องที่อยู่ข้างห้อง ซึ่งนัดกันไว้ว่าจะลงไปกินมื้อเช้าประมาณแปดโมง พอกินข้าวอิ่มก็ถึงเวลาจัดการธุระต่อ ทั้งสองจึงพากันเดินออกจากห้องอาหาร แต่ทว่าพออิงดาวจะขยับเท้าไปทางด้านประตูใหญ่ของโรงแรม ก็ถูกมือหนาของอีกฝ่ายรั้งเอาไว้“มาทางนี้ครับ”อิงดาวช้อนดวงตาขึ้นมองใบหน้าหล่อที่มีรอยยิ้มละมุนอย่างงุนงง ข้อมือของเธอก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เดินตามยูตะไปที่ลานจอดรถของโรงแรม“พี่กลับไปเอารถที่บ้านมาเหรอคะ”“ครับ เวลาไปไหนมาไหนจะได้สะดวกหน่อย”ริมฝีปากของเธอมีรอยยิ้มบางเบาให้กับอีกฝ่าย แววตาที่มองหนุ่มรุ่นพี่เต็มไปด้วยความเกรงใจ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายลางานกี่วัน แต่นี่ก็เข้าวันที่สามแล้วที่ยูตะเอาแต่อยู่เคียงข้างเธอ และคอยช่วยเหลือแทบทุกเรื่องจุดหมายปลายทางที่ทั้งสองคนกำลังจะไปก็คือบ้านเช่าที่อิงดาวได้ติดต่อไว้เมื่อวานจำนวนสามหลัง แต่ละหลังตั้งอยู่ในแหล่งชุมชน มีร้านค้าเปิดให้บริการยี่สิบสี่ชั่วโมงอยู่ไม่ไกล อยู่ใกล้กับตลาด รวมไปถึงใกล้กับสถานพยาบาลขนาดเล็ก เผื่อว่าเจ็บป่วยเล็กน้อยจะได้ไม่ต้อง
Zuletzt aktualisiert : 2026-05-07 Mehr lesen