All Chapters of รสสวาทมาเฟียร้าย | NC 20+: Chapter 131 - Chapter 140

“โอเคมั้ยครับ” กองพัชร์ถามเสียงนุ่มขณะปัดไรผมชุ่มเหงื่อที่ยุ่งเหยิงปรกหน้าหญิงสาวออกให้อย่างอ่อนโยน“คุณแกล้งฉัน” เธอต่อว่าเสียงสั่น ลมหายใจยังไม่กลับมาเป็นปกติ“ไม่เอาแล้ว ‘คุณ-ฉัน’ อะไรเนี่ย ต่อไปนี้น้ำต้องเรียกพี่ว่าพี่ก้อง แล้วต้องแทนตัวเองว่าน้ำนะครับ” เขาจุ๊บที่ริมฝีปากอ่อนนุ่มอย่างอดใจไม่ไหวครั้งหนึ่งแล้วพูดต่อ “เอาไว้พี่จะสอนการบ้านทุกวันเลยนะ น้ำจะได้เก่งเร็วๆ จะได้มาช่วยพี่บ้าง”“ทุกวันเลยเหรอ” เธอร้องถามเสียงหลง หน้าตาตื่นตระหนกจน กองพัชร์อดขำไม่ได้“ไม่อยากเรียนเหรอครับ” เขาแกล้งถาม ทั้งที่ค่อนข้างมั่นใจว่าเด็กสาววัยต้นยี่สิบที่กำลังอยู่ในช่วงอยากรู้อยากลองไม่มีทางปฏิเสธเขาแน่นอน และเมื่อสักครู่นี้เขาก็ได้พิสูจน์กับตัวเองแล้วว่า เธอต้องการเขา“เปล่า” น้ำค้างตอบเสียงเบา ใบหน้าแดงซ่านกองพัชร์ยิ้มอย่างพอใจที่เขาเดาใจเธอถูก “ดีครับ พี่ชอบเด็กขยัน แล้วพี่จะติวเข้มให้น้ำได้เกรดเอ ‘ทุกท่า’ เลย แต่ถ้าสอบตกก็ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่มีสอบซ่อม”แค่คิดว่าจะต้องถูกติววิชาวาบหวิวแบบนี้ทุกวันน้ำค้างก็รู้สึกร้อนวูบวาบทั้งตัวอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมมาอยู่กับเขาตามลำพังท

“รู้สึกดีที่เห็นฉันเป็นของเล่นให้คุณแกล้งแบบนี้ใช่มั้ย” หญิงสาวถามประชดน้ำตาไหลพราก “พี่จะไม่แกล้งน้ำแบบนี้อีกแล้ว อย่าร้องไห้นะครับ” ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วปาดน้ำตาออกจากสองแก้มนวลด้วยความรู้สึกผิด เขาไม่ได้คิดเอาเปรียบเธอ และไม่เคยคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายอย่างที่เธอพูด แต่เพราะความรู้สึกดีที่เขามีต่อเธอมันมากมายจนไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้ จึงเผลอรุกเธอหนักเกินไปจนเธอตั้งตัวไม่ทัน “แน่นะ” น้ำค้างพลิกตัวอยู่ภายในอ้อมแขนแข็งแกร่งเพื่อหันมามองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยไว้ใจเท่าไรนัก “เพื่อความสบายใจของน้ำ พี่จะออกไปนอนข้างนอก น้ำแต่งตัวแล้วรีบนอนนะครับ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” กองพัชร์ผละไปหยิบหมอนแล้วรีบเดินออกไปนอกห้อง ส่วนผ้าห่มที่มีอยู่เพียงผืนเดียวนั้นเขาทิ้งไว้ให้เธอ น้ำค้างเดินตามไปปิดประตูแล้วกดล็อกทันที จากนั้นจึงเดินกลับมาทิ้งตัวลงนอนคว่ำหน้าบนเตียงอย่างสับสน กองพัชร์ไม่ได้อยู่ในห้องนี้แล้ว แต่สัมผัสของเขายังติดตรึงอยู่บนร่างกายของเธออย่างแนบแน่น ปลายยอดทรวงอกที่ถูกเขาบดขยี้เมื่อครู่นี้ยังคงหดเกร็ง ความสยิวจากปลายยอด

“ถ้าเป็นเรื่องข่าวที่น้ำกอดกับไอ้บอดี้การ์ดนั่น น้ำไม่ต้องอธิบายหรอก รูปที่พี่เห็นมันตอบทุกอย่างได้ชัดแล้ว” น้ำเสียงของภีมที่ตอบกลับมาเยียบเย็นอย่างที่น้ำค้างไม่เคยได้ยินมาก่อน และดูเหมือนเขาจะยังเมาค้างอยู่ด้วย “น้ำกับคุณก้องไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่พี่ภีมเข้าใจนะคะ เรื่องวันนั้นมันเป็นเหตุสุดวิสัย” เธอพยายามอธิบายเพื่อรักษาเกียรติและศักดิ์ศรีของตัวเอง “ช่างเถอะน้ำ ในเมื่อน้ำไม่ได้รักพี่แล้วน้ำจะมาแคร์ทำไมว่าพี่จะคิดยังไง จะรู้สึกยังไง” ภีมไม่ยอมรับฟังเหตุผลใดๆ ทั้งสิ้น “นี่พี่ภีมกำลังเมาอยู่ใช่มั้ยคะ” “พี่จะเป็นอะไรก็เรื่องของพี่ น้ำไม่ต้องสนใจ” ปลายสายตอบเสียงแข็ง “แล้วก็เลิกโกหกพี่สักทีว่าไม่ได้คิดอะไรกับไอ้บอดี้การ์ดนั่น เพราะถ้าน้ำไม่คิด น้ำจะไม่มีวันยอมไปค้างต่างจังหวัดกับมันสองคนอย่างนั้นหรอก” “พี่ภีมรู้ได้ยังไง ว่าน้ำมากับคุณก้อง” น้ำค้างแปลกใจ “คนรับใช้บอก เมื่อคืนพี่ไปหาน้ำที่บ้านมา” ภีมบอกเสียงขุ่นอย่างไม่ชอบใจนัก “ตอนนี้น้ำอยู่ไหน แล้วจะกลับเมื่อไหร่” “น้ำ

กองพัชร์พาน้ำค้างมารับประทานอาหารเช้าที่บ้านกับบิดาและมารดาของเขา ซึ่งทั้งสองได้นั่งรอพร้อมหน้าอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว “ทำไมพาน้องมากินข้าวช้านักล่ะก้อง แม่กำลังจะให้เด็กไปตามอยู่พอดี” แม่เลี้ยงดาวทักทายด้วยสีหน้าแจ่มใส “พอดีเมียงอนก็เลยต้องง้อกันนานหน่อยครับแม่” “ทำอะไรให้หนูน้ำโกรธอีกล่ะ เรานี่มันน่านักนะ” ผู้เป็นมารดาตีเพียะเข้าที่ต้นแขนของลูกชาย “มัวแต่หาเรื่องทะเลาะกับเมีย แล้วเมื่อไหร่จะมีหลานให้แม่อุ้ม” “ผัวเมียงอนๆ ง้อๆ กันอย่างนี้มีลูกหัวปีท้ายปีทุกคู่” พ่อเลี้ยงเปรมบอกภรรยาด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม แล้วหันไปพูดกับกองพัชร์ “เดี๋ยวพ่อจะสอนวิธีปั้นลูกชายให้ มันเป็นเคล็ดลับของตระกูลเราที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ตั้งแต่รุ่นทวด รุ่นปู่ มาถึงรุ่นพ่อ แล้วก็กำลังจะส่งต่อถึงรุ่นแก รับรองว่าเด็ด!” น้ำค้างที่เพิ่งตักข้าวต้มกุ้งเข้าปากสำลักพรวดทันที “ระวังหน่อยสิ ข้าวต้มมันร้อน” กองพัชร์รีบหยิบแก้วน้ำส่งให้ แล้วคว้าผ้าเช็ดปากมาเช็ดรอยเปื้อนที่มุมปากและอกเสื้อออกให้ “น้ำไม่ได้สำลักเพราะร้อนซะหน่

“พี่ก้อง...” น้ำค้างเงยหน้าขึ้นมาตั้งใจจะต่อว่าคนที่ชอบพูดจาชวนให้คิดลึกอยู่เสมอ แต่ไม่ทันได้พูดอะไรออกมา ริมฝีปากของเขาก็กดแนบลงบน ริมฝีปากของเธอโดยไม่ทันตั้งตัวเขาดูดเม้มริมฝีปากนุ่มของเธออย่างเชื่องช้า ทว่าทุกการเคลื่อนไหวหนักแน่นและช่ำชอง ในขณะที่มือข้างหนึ่งรั้งเอวบางเข้ามาแนบชิดลำตัว ส่วนอีกข้างประคองใบหน้าเธอเอาไว้เพื่อที่จะได้จูบเธอได้ล้ำลึกยิ่งขึ้น กองพัชร์เคยจูบน้ำค้างมาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่มีครั้งไหนที่เขาจริงจังเท่าครั้งนี้ เป็นเพราะเขาได้ยินชัดกับหูตัวเองแล้วว่าเธอชอบเขา ดังนั้นเขาไม่จำเป็นต้องยั้งใจตัวเองอีกต่อไป“อื้อ” หญิงสาวครวญครางน้ำเสียงสั่นสะท้าน ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือเรียวเล็กทั้งสองข้างที่ยันอยู่ที่แผงอกแกร่งในตอนแรกเปลี่ยนเป็นกำมือขยุ้มอกเสื้อเขาไว้แน่นแล้วเผยอริมฝีปากขึ้นเพื่อให้เขาแทรกปลายลิ้นเข้ามาลูบโลมบนลิ้นเรียวเล็กของเธอ พลังงานความร้อนบางอย่างแล่นวนวูบวาบอยู่ภายในช่องท้อง ปลายยอดทรวงอกหดเกร็งจนรวดร้าว แข้งขาอ่อนเปลี้ยแทบยืนไม่อยู่จนต้องเลื่อนมือไปโอบรัดต้นคอเขาเอาไว้เพื่อการทรงตัวในขณะที่ไฟรักใ