All Chapters of รสสวาทมาเฟียร้าย | NC 20+: Chapter 151 - Chapter 160

“เมียพี่นี่เร้าใจจริงๆ” ปลายลิ้นอุ่นชื้นของเขาโลมไล้ลงมาตามลำคอ ทั้งดูดทั้งขบเม้มอย่างเร่าร้อนจนน้ำค้างแทบหลอมละลาย แล้วเขาก็เลื่อนริมฝีปากมาครอบครองริมฝีปากของเธออีกครั้ง น้ำค้างจูบตอบเขาอย่างดูดดื่มพร้อมกับสอดมือเข้าไปใต้กลุ่มผมดำขลับ ทั้งขยุ้มและกดรั้งศีรษะเขาเข้าหา เธอได้ยินเสียงครางทุ้มต่ำด้วยความพอใจจากเขาอยู่เป็นระยะพร้อมกับการขยับสะโพกขึ้นลงเชื่องช้า แก่นกายแข็งแกร่งร้อนจัดของเขาเสียดสีกับเนินเนื้ออ่อนนุ่มจนเธอสัมผัสได้ถึงความชุ่มชื้นของตัวเอง หญิงสาวหยัดสะโพกเข้าหาแล้วบดเบียดใจกลางร่างกายเข้ากับความเป็นชายของเขาเพื่อวอนขอการเติมเต็ม “ใจเย็นจ๊ะเมียจ๋า” กองพัชร์กระซิบเตือนอย่างอารมณ์ดีแล้วดูดดึงริมฝีปากล่างของเธอ ปลายนิ้วแกร่งบดคลึงและดึงปลายยอดอย่างไม่เบามือนัก “แกล้งน้ำเหรอ” ร่างบางสะท้านเฮือกพลางต่อว่าเขาน้ำเสียงสั่นระริกก่อนจะขบริมฝีปากล่างเขาเบาๆ เพื่อเป็นการเอาคืน โดยหารู้ไม่ว่าการกระทำเช่นนี้ยิ่งปลุกปั่นอารมณ์ของกองพัชร์ให้ยิ่งลุกโชนและเร่าร้อนมากขึ้น ชายหนุ่มครางเสียงทุ้มต่ำในลำคอแล้วลดตัวลงไปครอบครองทรวงอกอีก

เขาครางทุ้มต่ำด้วยความพึงพอใจในความเร่าร้อนของเธอ ผู้หญิงคนนี้ตอบสนองเขาได้ทุกความต้องการ เธอต้องเป็นอัจฉริยะด้านนี้แน่นอน เพราะเพิ่งเคยร่วมรักกันแค่ครั้งเดียวแต่เธอก็สามารถเรียนรู้ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วและยอดเยี่ยมขนาดนี้ “พี่จะบุกแล้วนะ” ชายหนุ่มกระซิบเตือนด้วยลมหายใจหอบลึกก่อนจะดันตัวลุกขึ้นนั่ง สองมือรั้งสะโพกกลมกลึงเข้ามาใกล้แล้วกดส่วนปลายโค้งมนผิวเรียบลื่นสีแดงจัดเข้าไปในโพรงเนื้ออ่อนนุ่มทีละนิดจนสุดทาง กล้ามเนื้อภายในร้อนจัดโอบรัดเขาจนรู้สึกอึดอัดคับแน่น น้ำค้างนอนหายใจหอบสะท้าน ผิวกายแดงระเรื่อทั่วทั้งตัว หน้าผากและไรผมมีเหงื่อผุดขึ้นมาบางเบา มือข้างหนึ่งเกาะยึดขอบโซฟาไว้แน่น การโอบประคองความเป็นชายอันแข็งแกร่งขนาดใหญ่โตที่เสียดแทรกเข้ามานั้นถือเป็นเรื่องหนักหนาสาหัสสำหรับเธอไม่น้อยทีเดียว “น้ำโอเคมั้ย” กองพัชร์โน้มตัวกลับลงมาหาเธออีกครั้งโดยใช้แขนข้างหนึ่งยันกับโซฟาไว้ “โอเคค่ะ” เธอกัดฟันบอกแบบสู้ตายพลางขยับสะโพกหมุนวนไปมาเพราะคิดว่ามันจะช่วยบรรเทาความอึดอัดลงได้บ้าง แต่ร่างกายเธอกลับบีบรัดเขามากยิ่งขึ้น “น้ำอึดอัด”

กองพัชร์หัวเราะอย่างอารมณ์ดีให้กับประโยคสุดท้ายของน้ำค้าง “งั้นดูดในร่มผ้าก็ได้” ว่าแล้วเขาก็ก้มหน้าลงแนบริมฝีปากร้อนผ่าวลงที่เนินอกขาวสล้างแล้วดูดเม้มอย่างแรง ส่งผลให้ผิวขาวละเอียดเกิดรอยแดงระเรื่อให้เห็นทันที “พี่ก้อง...ทำไมเป็นคนแบบนี้คะเนี่ย” เธอต่อว่าเสียงแผ่วหวิว รู้สึกร้อนวูบวาบเพราะการหยอกเย้าอันวาบหวามของเขา “เขาเรียกว่าประกาศความเป็นเจ้าของ คนอื่นจะได้รู้ว่าน้ำเป็นเมียพี่ เดี๋ยวพี่จะทำให้ทั่วตัวเลย” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ระดมจูบไปทั่วใบหน้าและเรือนร่างของหญิงสาวแบบรัวๆ “พอแล้วค่ะพี่ก้อง...อย่าค่ะ...” น้ำค้างหัวเราะคิกคักเพราะจักจี้พร้อมกับดันตัวออกจากอ้อมกอดคนขี้แกล้งแล้วลุกหนีออกจากโต๊ะ กองพัชร์ลุกตามไปกอดร่างบางในชุดนอนแสนเซ็กซี่เอาไว้จากทางด้านหลัง แล้วซุกหน้าลงพูดพึมพำที่ข้างหู “กินโจ๊กด้วยกันก่อนสิ” “น้ำยังไม่ได้อาบน้ำแปรงฟันเลย จะกินได้ยังไงคะ” เธอพลิกตัวหันหน้ามา “ปล่อยน้ำไปอาบน้ำก่อนนะคะ” “งั้นก็ไปอาบพร้อมกันเลย จะได้ไม่เสียเวลา” เขาสอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงชุดนอนที่มี

“หยุดอาละวาดเดี๋ยวนี้นะแพม” เจตน์ชี้หน้าขู่ แววตาแข็งกระด้าง “ถ้าคุณยังไม่เลิกนิสัยเจ้าอารมณ์ ผมจะยกเลิกการแต่งงาน ผมพลาดผมก็รับผิดชอบการกระทำของตัวเองแล้ว แต่ถ้าจะให้ทนอยู่กับผู้หญิงนิสัยแบบนี้ไปตลอดชีวิตผมจะไม่ทน!” พูดจบเจตน์ก็เดินจ้ำพรวดหนีไปแบบหัวเสียสุดขีด ปล่อยให้แพมยืนกำหมัดแน่นด้วยความแค้นเคืองอยู่คนเดียวโดยไม่รู้ตัวว่า กองพัชร์แอบแหวกม่านหน้าต่างแอบดูอยู่ในบ้าน “ดูอะไรคะพี่ก้อง” “คุณแพมกับคุณเจตน์ทะเลาะกัน” เขาหันมาตอบแล้วตั้งข้อสังเกต “คงทะเลาะกันเรื่องน้ำ” “เรื่องน้ำ?” หญิงสาวเลิกคิ้วแปลกใจ “นี่น้ำไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าคุณแพมกำลังหึงน้ำกับคุณเจตน์” น้ำค้างส่ายหน้าพรืด “แล้วพี่ก้องรู้ได้ยังไงคะ” “พี่เห็นสายตาที่คุณแพมมองคุณเจตน์ตอนที่เขามองน้ำพี่ก็รู้แล้ว แล้วพี่ก็รู้ด้วยว่าคุณเจตน์ยังตัดใจจากน้ำไม่ได้” “แต่คุณเจตน์กำลังจะแต่งงานกับแพมนะคะ แพมเล่าให้น้ำฟังนะคะว่าคุณเจตน์ทั้งรักทั้งเอาใจแพมทุกอย่างเลย” น้ำค้างยังไม่อยากเชื่อ เพราะสิ่งที่กองพัชร์พูดมานั้นมันค้าน

“อืม...” เขาครางเสียงทุ้มต่ำในลำคออย่างพึงพอใจกับการตอบสนองของภรรยาผู้เร่าร้อน ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นนวดคลึงทรวงอกนุ่มหยุ่นขนาดเต็มไม้เต็มมือ ก่อนที่กองพัชร์จะจับน้ำค้างลอกคราบกลางห้องรับแขกแม่เลี้ยงดาวก็โผล่พรวดเข้ามา ทำให้น้ำค้างรีบดีดตัวออกจากอ้อมกอดของสามีแทบไม่ทัน “แม่มาผิดจังหวะใช่มั้ย แม่กลับก่อนดีกว่า ตามสบายเลยลูก” แม่เลี้ยงดาวทำท่าจะเดินกลับออกไป แต่ถูกกองพัชร์เรียกไว้ “กลับมาก่อนเลยแม่ มาขัดจังหวะผมแล้วจะหนีไปดื้อๆ อย่างนี้ได้ยังไง” แม่เลี้ยงดาวหันมาต่อว่าบุตรชายแบบไม่จริงจังนัก “ใครจะไปคิดว่าแกจะทำอะไรกลางวันแสกๆ แบบนี้” “อ้าว ก็แม่อยากได้หลานเร็วๆ ผมก็เลยต้องเร่งทำให้ทั้งวันทั้งคืนไง” “ดีมาก” ผู้เป็นมารดายิ้มพอใจ “นี่แม่ก็ทำอาหารบำรุงกำลังมาให้แกกับหนูน้ำกินเหมือนกัน จะได้มีลูกกันเร็วๆ สมใจแม่” แม่เลี้ยงดาวเดินกลับเข้ามานั่งแล้ววางตะกร้าบรรจุกล่องใส่อาหารลงตรงหน้าหน้ากองพัชร์ จากนั้นจึงสังเกตเห็นว่าน้ำค้างเอาแต่นั่งก้มหน้าเงียบกริบท่าทางเขินอาย “หนูน้ำนั่งเงียบเ