《Rings of Deception》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewSiguro kung may mas malalim na dahilan si Demetrius tungkol sa pagpapakasal, baka ma-consider ko. Baka pumayag ako. Pero kung ganito lang, na gusto niyang gawin namin ‘yon nang walang nali-link sa aming dalawa, parang ang babaw.Marriage is about love. Hindi ka naman basta-basta magpapakasal na parang naglalaro, eh. Nandoon ang commitment. Na kahit anong mangyari, kailangan ay nasa tabi niyo ang isa’t isa. Pero paano ‘tong nangyayari sa amin? It was just all about lust. Gusto niya lang akong ikasal, dahil tingin niya ay compatible kaming dalawa pagdating sa sex. Aaminin ko namang hindi ako lugi sa kaniya. He’s insanely hot and handsome! Idagdag na rin na mayaman siya. Pero hindi naman kasi sapat ‘yon.“You’re thinking too much,” he mumbled between our kisses as he reached for my right boob, massaging it just to get my attention.“Demetrius!” I moaned when he pinched the tip of my mound.Napaawang ang aking labi sa sensasyong ‘yon. Hindi ko i

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewTumayo siya nang maayos, habang ako ay nanatiling hinahabol ang aking paghinga. Hindi ko alam kung bakit mas pagod pa ako sa kaniya kung gayon na siya naman ang bumuhay sa init ng katawan ko.“What are you saying?” nalilito kong tanong sa kaniya nang tuluyan kong mapakalma ang aking sarili.Hindi siya sumagot, pero nanatili siyang nakatingin sa akin. Mariin, at parang sabik na sabik.“Demetrius.”“Play with my cock, Solana,” he said without blinking his eyes.My jaw dropped. I couldn’t imagine touching someone’s cock, yet here he is, telling me to touch him, to play with his thing.Umiling ako, at sinubukan siyang itulak palayo sa akin. Kaya lang ay ang problema ko ay ang maramdaman ang matigas na bagay na ‘yon.“Let’s stop this, Demetrius!”Ngumisi lamang siya, at mas hinapit ako lalo sa kaniya.Wala na siyang suot na damit kagaya ko. Na kahit malamig na ang simoy ng hangin, hindi man lang kami nanginginig. Ramdam kasi namin ang init.“Are yo

Solana Estrella Villanueva’s Point of View He granted what I wished for. Ni hindi ko nga mapigilang mapasigaw na lang, dahil nandoon pa rin naman ang sakit, pero at the same time ay may kaunting sarap. There’s a weird feeling whenever he hits my cervix. Halos kalmutin ko na nga ang puno, dahil hindi ko talaga mapigilan ‘yong pakiramdam na ‘yon. Para akong mababaliw kapag hindi pa siya tumigil. But if he stopped, I know I’ll beg for him to fuck me. I know I shouldn’t be doing that. Kaya lang ay hindi ko talaga alam kung ano ang nangyayari sa akin. Parang hindi ko na talaga kilala ang sarili ko, dahil sa tuwing hahawakan lang ako ni Demetrius, parang may kaiiba na sa akin. “Solana,” he grunted. “Can you hear it? Whenever I fuck you, there’s a sound of your ass slapping against me and it turns me on, baby.” I let out a soft moan. Hindi ako makapagsalita, dahil mas lalo lamang bumibilis ang kaniyang paggalaw. Parang sinasadya niya yata lalo na ngayon na hindi ko na maramdaman ang saki

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewPaglabas niya sa convenience store, umakto ako na parang walang nangyari. Sa kabila ng kabog ng aking puso, kabaliktaran naman ‘yon ng reaksyon ko—nanatiling kalmado, at parang walang epekto ang kaniyang presensya sa akin.Hawak niya ang paper bag nang magtama ang aming mga mata mula sa windshield. Nakapamulsa siya, habang naglalakad papunta sa puwesto nitong sasakyan niya. Bawat hakbang niya, kasabay naman no’n ang pintig ng aking puso.Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin lalo na nang maramdaman ko ang panginginig ng aking mga kamay. Kaya naman pinagsaklop ko ‘to, at tumikhim kasabay ng kaniyang pagbukas sa pinto ng driver’s seat.Napalingon ako sa kaniya, habang siya ay nanatiling nasa labas, at bahagyang sumisilip. Sports car kasi ang kaniyang sasakyan tapos sobrang tangkad niya. Kailangan pa niyang yumuko para lang makita ako.Inabot niya sa akin ang hawak niyang paper bag, habang ako ay nagtataka sa kaniya, dahil puwede naman siyang

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewPulang-pula ang pisngi ko nang sabihin ‘yon ni Demetrius. Alam ko naman na sinasabi niya lang ‘to sa parents ko, dahil ayaw niyang malaman nila kung paano kami nagkakilala ng lalaking ‘to.Kung tutuusin ay gusto ko rin namang maging honest sa kanila, pero ‘yong ganito na nagsisinungaling ako? Parang hindi ko yata kayang aminin lahat sa kanila, pero ayaw ko rin namang naiipit ako sa ganitong sitwasyon.“Why did you say that?” tanong ko sa kaniya nang magpahuli kami ni Demetrius dito sa living room.Minabuti ko muna silang paunahin. Kaysa ‘yong mag-uusap kami, at nasa paligid lang namin ang mga magulang ko. Kung gagawin ko kasi ‘yon, para ko na rin kasi namang sinira ang sarili ko.“Hindi naman ‘yon totoo!” singhal ko sa kaniya.Hindi siya nagsalita. Talagang nakikinig lang siya sa akin, pero parang sigurado akong hindi niya ‘yon iniintindi. Kaya naman kinagat ko na lamang ang aking ibabang labi, at sinamaan siya ng tingin.“Are you listening?”