All Chapters of Rings of Deception: Chapter 51 - Chapter 60

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewKaagad akong bumaling kay Isabella na ngayon ay nakangisi. Hindi ko alam kung nagsasabi ba siya nang totoo, o nagbibiro, eh.Wala naman kasi akong makita sa kaniyang mga mata kagaya ni Demetrius. Pero sa paraan nang pananalita niya ay parang may emosyon naman.“What do you mean?” tangkang tanong ko sa kaniya, dahil parang hindi ako naniniwala.Though, halata naman sa ugali, at awra na mayroon si Demetrius. Kaya nga ay nakapagtataka kung nagbibiro ba talaga si Isabella, o hindi.“Hindi talaga siya namamansin dati. Ang suplado niya sa ibang babae lalo na kung lalapitan siya,” panglalaglag ni Isabella sa kaniyang pinsan. “Kahit nga sa mga matatandang businessman ay hindi niya pinapansin lalo na kapag may anak silang babae. Alam na kaagad kasi ni Kuya kung ano ang gagawin nila.”“Let’s not talk about that, Isabella—”“Why not? Ayaw mo bang nalalaman niya na wala kang pakialam sa babae noon?”Narinig ko naman ang pagbuga ng hangin ni Demetrius, hab

Solana Estrella Villanueva’s Point of View“May kukunin lang po ako sa kuwarto ko kaya bumisita po kami,” saad ko, habang nakatingin sila sa aming dalawa ni Demetrius.“Hindi mo man lang nasabi sa akin na bibisita ang boyfriend mo. Sana ay nakapaghanda man lang kami,” wika ni Mommy.Ako naman ay natawa na lamang, dahil talagang pinaghahandaan nila sa tuwing darating si Demetrius dito. Parang kailan lang ay nagulat siya nang bumisita bigla si Demetrius dito.‘Yong panahon na ‘yon ay parang gusto ko pang sigawan si Demetrius, dahil kung anu-ano ang mga sinasabi niya sa mga magulang ko.Mabuti na lang talaga, dahil nagawa kong ituwid ang lahat. Kaya lang ay mas lalo lang magugulat si Mommy, dahil two weeks from now ay ikakasal na kami ni Demetrius.“It’s fine, ma’am. Saglit lang po kasi talaga ako.”Wala sa sariling napakagat na lamang ako ng aking dila. Kahit kasi ang pagsasalita nang Tagalog ni Demetrius sa tuwing kaharap niya ang mga magulang ko ay sobrang lakas na talaga ng epekto sa

Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Tell me if you need anything.”Tumango na lamang ako bilang sagot, dahil alam ko ang ibig nitong sabihin. Gusto niya akong buhatin kaysa makita akong naglalakad, at nahihirapan.Pinanood ko lamang si Demetrius na tumalikod, at magpunta sa kaniyang table. Hindi ko alam kung bakit ang lakas ng pintig ng aking puso kahit na ‘yon lang naman ang sinabi niya sa akin.Hindi ko alam kung gaano na ba kalalim ‘to, pero isa lang ang masasabi ko, hindi ko na kayang umahon pa kung sakali.Nagsimula ng pumirma si Demetrius ng mga document, habang ako naman ay umiinom lamang ng milk tea, at nag-scroll sa aking social media account.Ngunit bigla akong nakatanggap ng message kay Thalia, at mukhang alam ko na kaagad kung ano ‘yon.Nang hindi ako nag-seen sa message niya, kaagad naman siyang tumawag sa akin.Sinagot ko rin naman ‘yon, at ini-louspeaker na lamang, dahil ramdam ko ang titig na ipinupukol ni Demetrius.“Ella!”Ngumisi ako sa kaniyang bungad sa aki

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewSa huli, umuwi rin lang kami ni Demetrius. Nakasimangot nga lang ako buong biyahe, at hindi makapaniwala sa kaniyang sinabi kanina.Bakit naman kasi ako nito bubuhatin? Kaya kong maglakad, pero masakit lang ang katawan ko Alam ko rin na hindi niya gustong maglakad-lakad ako lalo na’t masakit nga ang katawan ko, at saka nag-aalala lang din naman siya.Pero gusto ko nga kasi talagang bumili ng stocks niya. Wala naman sigurong masama roon?Ramdam ko ang pagsulyap ni Demetrius sa aking gawi, pero hindi ko siya pinansin. Kulang na nga lang ay irapan ko na siya lalo na’t humahaplos na naman sa hita ko.Nang tumigil ang sasakyan sa isang convenience store, nagsalubong naman ang aking kilay.Parang nakagugulat naman na bigla kaming tumigil dito knowing na hindi maganda ang naging usapan namin kanina.Bumaba si Demetrius ng sasakyan. Akala ko pa nga ay pagbubuksan niya ako ng pinto, pero nagkamali ako. Iniwan niya lamang ako, at dumiretso papasok ng

Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewHinampas ko ang dibdib niya para tumigil siya, pero tawa lang ang kaniyang naisagot. Mabuti na lamang, dahil unti-unti rin siyang lumayo, at umalis sa aking ibabaw. Kaya kahit papaano ay nawala ang kabang nararamdaman ko. Ang problema ko na lang sa ngayon ay nawala na ang antok nararamdaman ko. Kung kanina ay halos bumagsak na ang mga talukap ng aking mga mata, pero ngayon ay mulat na mulat.“What?” tanong niya sa akin, pero sinamaan ko lamang siya ng tingin.Ngumisi lamang siya bilang sagot, habang nagtatanggal ng kaniyang damit. Hindi niya inililihis ang kaniyang mga mata. Kaya dahan-dahan akong napaupo sa aming kama, at tinaasan siya ng kilay.“Tumigil ka nga!”Naiirita ako sa pagmumukha niya kung ngumingisi kasi siya, eh. Parang nang-aasar. Ayaw ko pa man din ‘yong inaasar niya ako.“I told you, you can ask me, baby. Hindi ‘yong nagagalit ka.”Umirap lang ako sa kaniya, at hindi na siya pinansin pa. Ano ba ang itatanong ko? Na kung gumaga