บททั้งหมดของ Rings of Deception: บทที่ 21 - บทที่ 30

Solana Estrella Villanueva’s Point of View“You’re just hungry,” he said, making my forehead crease. “We can talk about that later—”“Bakit hindi ngayon?” putol ko sa kaniyang sasabihin. “Bakit mamaya pa?”“You need to eat, Solana. Iinom ka pa ng gamot mo para bumaba na ang lagnat mo,” paliwanag niya sa akin.Nakatitig lang ako sa kaniya lalo na nang makita ko sa kaniyang mga mata ang pagsusumao.“If you wanted to talk about that then we’ll discuss that later. For now, finish your food.”Hindi na ako nakaimik pa, at sinunod na lamang talaga ang kaniyang gusto. Na kahit hindi ko malunok ang aking kinakain, dahil sa kaniyang tingin ja ipinupukol sa akin, pinilit ko pa rin.May pag-uusapan pa kami, eh. Gusto ko kasing maliwanagan. Hindi ‘yong ganito na wala akong alam, at pilit nangangapa.Kaya nang makita niyang naubos ko na ang sopas, saka siya lumapit sa akin, at kinuha ang bowl.Pinanood ko siyang maglakad pabalik sa tray, habang ako naman ay unti-unting inaantok muli.Pagbalik niya,

Solana Estrella Villanueva’s Point of View “Bakit ka ba matutulog dito sa kuwarto ko?” tanong ko kay Demetrius nang makarating kami sa aking kuwarto. “Talagang sinabi mo pa ‘yon sa kanila?” Hindi ako makapaniwala. Talagang naglakas-loob siyang sabihin ‘yon! Ni hindi man lang siya nagdalawang-isip talaga. Inis kong pinadasahan ang aking buhok, at kaagad siyang nilingon na ngayon ay nakasandal sa pinto, nakahalukipkip, at nakatingin sa akin nang mariin. Kalmado pa siya sa lagay na ‘yon, at parang hindi pinakikinggan ang aking sinasabi, which is nakaiinis talaga. Ito ang isa sa napansin ko sa kaniya. Na sa tuwing nagtatanong, at naiinis ako sa kaniya ay saka naman siya hindi nakikinig sa akin. Like, seriously? Bakit naman ganito ang kaniyang ugali? Ni hindi ko alam kung talaga bang gusto niya talagang ayusin ang isang problema, eh. Knowing na ganito ang reaksyon niya ngayon, hindi ko masabi. “I’m just think

Solana Estrella Villanueva’s Point of View Wala sa sarili kong kinagat ang aking ibabang labi. Gumulo na rin si Demetrius sa isipan ko, dahil sa natanggap kong text. Ni hindi na nga ako nakikinig kay Thalia sa tuwing nagkukuwento siya, dahil kay Demetrius, eh. Kung tutuusin din ay ito ‘yong magandang oras para ipakilala siya, pero dahil nga nasabi ko na kay Thalia na ipakikilala ko na lang siya sa buong angkan namin, mas mabuti pang sundin ko na lang ‘yon. Buong oras akong wala sa sarili. Kating-kati na kasi akong magpunta sa parking lot para kausapin si Demetrius tungkol sa pagpapakilala ko sa kaniya. Kailangan kasi naming pagplanuhan ang lahat. Nang sa gayon naman ay hindi ako nagugulat lalo na’t paparating na ulit ang family gathering namin, dahil sa birthday celebration ulit. “Are you listening, Ella?” Napakurap naman ako, at kaagad na ibinalik ang aking atensyon sa aking pinsan na ngayon ay nakakunot na ang kaniyang noo. “Huh?” “Hindi ka nga nakikinig,” aniya, at bumuga n

Solana Estrella Villanueva’s Point of View“What do you want?” tanong niya sa akin pabalik.Napakurap naman ako. Hindi inaasahan ang kaniyang pagtatanong sa akin, dahil ang alam ko talaga ay may gusto na siyang lutuin.Pero mukhang wala pa yata, at balak lang niya munang magluto ng pasta, habang nag-iisip ng puwedeng kainin.“Bakit ako?” nalilito kong tanong sa kaniya.“I’ll cook what you want,” paliwanag niya na para bang kaya lang niya ako hinintay ay para lang makapagluto siya ng pagkain na base sa gusto ko.“Hindi ko alam,” kaagad kong sagot. “Hindi naman ako mapili sa pagkain. Kung ano ang gusto mong lutuin, ‘yon na.”“Pero gusto kong lutuin ang pagkaing gusto mo.”Humugot na lamang ako nang malalim na hininga. Talagang ipagpipilitan nito ang kaniyang gusto para lang tuluyan kong sabihin kung ano ang natitipuhan kong pagkain ngayon, ‘no?“Spaghetti Aglio e Olio na lang,” sagot ko nang matapos na ang pagtatalo namin. “Pero gusto ko sanang may shrimp.”“So, that’s what you like, huh

Solana Estrella Villanueva’s Point of View“May family gathering tayo mamaya,” pahayag ni Mommy na ikinatigil ko naman sa pagsubo.“Ano pong oras?”“Alas sais,” tipid na sagot ni Mommy. “You should invite him, though. Part na rin naman siyang pamilya natin.”Pinamulahan naman ako ng aking mga pisngi, at hindi maiwasang sumubo na lang para lang ibaling ang aking atensyon sa binitawang salita ni Mommy.Alam ko naman na parte na ng pamilya si Demetrius magmula nang malaman ng mga magulang ko na boyfriend ko siya. Kung tutuusin pa nga ay gustong-gusto nila si Demetrius, at hindi ko man lang alam kung ano ang dahilan.“I’ll inform him about it, Mom,” saad ko na lamang para matapos na ang usapan.Tumango naman si Mommy na para bang sang-ayon talaga siya sa kaniyang sinabi. “That’s good. Gusto ko na rin namang makilala ng pamilya natin ang tungkol sa boyfriend mo since we’re proud that we didn’t follow our tradition—to arrange marriage with someone you didn’t even love.”Para naman akong nahi