“มีอะไรหรอคะ” ฉันเอ่ยถามร่างสูงหลังจากเปิดประตูให้ใบหน้าหล่อมองฉันนิ่งก่อนจะถือวิสาสะเดินเข้ามาทันทีโดยที่ฉันยังไม่ได้อนุญาตให้เขาเข้ามาเลยสักนิดเดียวฉันมองตามหลังอีกฝ่ายที่มองห้องรอบๆ ก่อนจะนั่งลงบนโชฟาพร้อมถุงอะไรบางอย่าง“แม่ให้เอามาให้เห็นว่าชอบกิน” พี่คริสเอ่ยขึ้นเสียงเรียบฉันค่อยๆ เดินไปเปิดดูมันเป็นอาหารของโปรดของฉันเอง“ฝากขอบคุณแม่ด้วยนะคะ” ฉันเอ่ยบอกก่อนจะเดินเอากล่องอาหารไปแช่ตู้เย็นพอหันกลับมาก็ยังเห็นอีกฝ่ายนั่งอยู่ก็ในเมื่อหมดธุระแล้วก็ควรกลับได้แล้วไม่ใช่หรอด้วยความใจไม่ดีฉันเลยเลือกที่จะยืนห่างๆ อีกฝ่ายไว้หากเกิดอะไรขึ้นจริงๆ ฉันจะได้วิ่งเข้าไปในห้องและล็อคประตูได้ทันที“ทำท่ายังกับกลัวจะโดนข่มขืน” ร่างสูงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบเขาค่อยๆ ลุกขึ้นก่อนจะก้าวเดินมาหาฉันช้าๆ ซึ่งฉันก็ได้แต่เดินถอยหลังหนีออกไปฉันไม่น่าวางสายจากพี่แทนคุณเล้ย“มะไม่มีอะไรแล้วก็กลับไปได้แล้วค่ะพี่แทนคุณไม่ชอบให้คนอื่นเข้าห้อง” ฉันเอ่ยหาข้อแก้ตัวออกไปพี่คริสหยุดนิ่งก่อนจะยกยิ้มร้ายให้ฉันฉันถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่
อ่านเพิ่มเติม