2ปีต่อมา“ขอเชิญบ่าวสาวขึ้นสู่พิธีเลยครับ” ประตูบานใหญ่ตรงหน้าของฉันเปิดออกพร้อมกับแสงสว่างและแดดอ่อนจากท้องฟ้าสีใสฉันยิ้มและเงยหน้าสบตากับชายรูปงามที่อยู่ข้างๆ พี่แทนคุณในชุดเจ้าบ่าวสีขาวสะอาดตาวันนี้เขาดูหล่อจนน่าเอ็นดูส่วนฉันซึ่งอยู่ในชุดเดรสเรียบๆ สีขาวพร้อมดอกลิลลี่นมือเราสองคนต่างส่งยิ้มให้แก่กันและและจับมือพากันก้าวเดินไปข้างหน้า“วู้ววววววว~”ฉันมองไปยังรอบๆ ที่เป็นชายทะเลน้ำสีฟ้าครามกับลมเย็นๆ ของเช้าวันใหม่ทำฉันรู้สึกสดชื่นกลีบดอกไม้ที่โปรยมาโดยพ่อกับแม่ฉันมองไปที่พวกท่านที่ส่งยิ้มให้ฉันและรู้สึกขอบคุณเสมอที่ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตามพวกท่านก็ยังคงคอยรักและซัพพอร์ตฉันอยู่เรื่อยมาก่อนจะสบเข้ากับสายตาของพี่คริสที่อยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินซึ่งมันดูเข้ากับเขาอย่างน่าประหลาดเขาส่งยิ้มให้ฉันโดยที่บนแขนเขากำลังอุ้มเด็กหญิงวัยใสที่มีหน้าเหมือนฉันกับพี่แทนคุณอย่างละครึ่ง“ลิลลี่ทักทายแม่เร็ว” ฉันยิ้มขำเมื่อพี่คริสจับมือลิลลี่ที่เป็นชื่อของลูกสาวฉันไว้ก่อนจะโบกไปมาเด็กตัวน้อยยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างน่าเอ็นดูก่อนจะเดินมาสบตากับผ
อ่านเพิ่มเติม