Semua Bab 4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]: Bab 1 - Bab 10

"ขอโทษนะเรย์"พี่แทนคุณเอ่ยบอกฉันทั้งน้ำตาก่อนจะจับใบหน้าของฉันให้เข้าใกล้ตัวตนของเขาและฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากอ้าปากรับตัวตนของพี่แทนคุณเข้ามาอยู่ในปากทั้งๆ ที่ด้านล่างของฉันคือพี่คริสที่กำลังดูดเลียหน้าอกของฉันพร้อมกับกระแทกใส่ฉันไม่หยุดและด้านหลังคือพี่ดีแลนที่ได้ทำการพรากช่องทางด้านหลังขของฉันไปเมื่อสักครู่ความเจ็บจากทุกส่วนของร่างกายพุ่งเข้ามาไม่หยุดหย่อนฉันช้อนตามองพี่แทนคุณผู้ซึ่งเป็นแฟนของฉันแม้เขาจะมีใบหน้าที่รู้สึกผิดกับเรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นแต่มือกับจับหัวของฉันโยกเข้าใส่ตัวตนของเขาไม่หยุดพวกเขาทุกคนมันโรคจิต!"เรย์พี่จะแตกแล้ว!"พี่คริสเอ่ยบอกก่อนจะจับเอวของฉันไว้มั่นแล้วกระแทกเข้ามาด้วยความถี่รัวความแข็งทื่อของเขาพุ่งชนเข้ากับผนังมดลูกของฉันอย่างจังจนจุกไปหมดแม้อยากจะกรีดร้องแต่ข้างในปากก็เต็มไปด้วยตัวตนของพี่แทนคุณไม่นานพี่คริสก็กระตุกพร้อมกับปล่อยน้ำรักเข้ามาจนเอ่อล้นก่อนจะถอยตัวออกไปจุดบุหรี่สูบอยู่หหน้าระเบียง"อ๊าาเรย์พี่ก็ใกล้แล้วประตูหลังของเรย์มันบีบแน่นไปหมดเลย~" ดีแลนเอ่ยบอกก่อนจะจับเอวฉันพร้อมกระแทกเข้ามาอย่างแรงจนตัวจนโยกไปมาและนั่นยิ่งทำให้พี่แทนคุณรู้สึกดีจน

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะลูก” ฉันยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจก่อนจะมองดูเค้กที่ปักเลข1และ9เอาไว้ ใช่ตอนนี้ฉันอายุได้19ปีแล้วตั้งแต่ฉันได้กลายมาเป็นลูกสาวบ้านนี้ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไปมากได้เข้าเรียนโรงเรียนดีๆ ได้มีเพื่อนได้มีสังคมที่ดีทุกอย่างมันดีไปหมดยกเว้นความสัมพันธ์ของฉันกับพี่คริสเพราะตั้งแต่ที่ฉันย้ายเข้ามาพี่คริสก็บอกต่อหน้าทุกคนทันทีว่าเขาไม่สนใจฉันและไม่ว่าพ่อกับแม่จะหาทางให้เราเข้ากันได้ยังไงก็ไม่เป็นผลฉันเลยตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตโดยไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับพี่คริส“โตแล้วนะลูกแม่ขอให้หนูมีแต่ความสุขนะขอบคุณที่หนูได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว” ฉันยิ้มรับคำอวยพรจากแม่ก่อนสบตากับพ่อที่ยิ้มอยู่ข้างๆ“พ่อก็ขอให้ลูกประสบความสำเร็จในชีวิตนะขอบคุณที่เข้ามาสร้างรอยยิ้มให้กับครอบครัว” ฉันยิ้มรับอีกครั้งพ่อกับแม่มักจะให้พลังบวกกับฉันเสมอและฉันก็สัญญาว่าถ้าเรียนจบแล้วฉันจะเข้าบริษัทและช่วยที่บ้านทำงานเพื่อตอบแทนที่พวกเขาทั้งสองได้ให้ชีวิตใหม่กับฉัน“ตาคริสอวยพรน้องบ้างสิ” ฉันหุบยิ้มทันทีเมื่อแม่เอ่ยถึงพี่คริสที่นั่งทำหน้าบุญไม่รับอยู่ตรงข้ามฉันก็แน่แหละเพราะว่าเขาโดนแม่ลากลงมาเพียงเพราะให้มาดูฉั

“ตั้งใจเรียนนะลูกตอนเย็นพี่คริสเขามารับ”“อ่า..ค่ะสวัสดีค่ะแม่” ฉันยกมือไหว้แม้ก่อนจะลงรถเพราะรู้ดีว่าต่อให้บอกว่าจะกลับบ้านเองยังไงแม่ก็ไม่มีทางยอมหรือฉันจะทักไลน์ไปบอกพี่คริสดีเพราะช่วงนี้ฉันเห็นพี่เขาทำงานหนักมากบางวันก็กลับบ้านเกือบสี่ทุ่มห้าทุ่มตลอดฉันเองก็อายุ20กว่าแล้วไม่อยากจะเป็นภาระใครเลยจริงๆเรวาลิน : พี่คริสวันนี้หนูกลับบ้านเองได้นะคะพี่ไม่ต้องมารับหรอกฉันกดส่งข้อความไปก่อนจะปิดหน้าจอแต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงไลน์ก็ดังขึ้นฉันจึงรีบเปิดอ่านทันทีคริส : ไม่ต้องเดี๋ยวไปรับฉันถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ ก่อนจะกดส่งสติกเกอร์OKไปพอขึ้นว่าอ่านแล้วฉันจึงปิดหน้าจอและเดินเข้าตึกคณะซึ่งเป็นปีสุดท้ายแล้วที่ฉันเรียนเทอมหน้าก็ไปฝึกงานแล้วก็จบสิ้นสักทีแน่นอนว่าฉันยื่นสมัครเข้าบริษัทบ้านตัวเองอ๊ะๆ แต่ไม่ได้ใช้เส้นสายแต่อย่างใดนะเพราะฉันไม่เคยบอกที่บ้านเลยว่าจะไปฝึกงานที่ไหนฉันลองยื่นไปก่อนแน่นอนว่า นามสกุลฉันก็ใช้ของแม่ที่บ้านเด็กกำพร้าไม่ได้เปลี่ยนมาเป็นของที่บ้านแต่อย่างใดเพราะฉะนั้นก็ไม่มีใครรู้แน่ๆ ว่าฉันเป็นใครแถมยื่นไปตอนนี้ก็ผ่านแล้วด้วยRrrrr“ฮัลโหลค่ะพี่แแทน”(ทำอะไรอยู่ครับ)“กำล

“พี่แทนทางนี้ค่ะ” ฉันโบกมือให้ร่างสูงที่มีใบหน้าสุภาพพี่แทนคุณอยู่ในชุดสูททำงานสีน้ำเงินเข้มยิ่งทำให้สีผผิวขาวของเขาเด่นชัดทั้งกริยาท่าทางที่สุขุมทำให้ฉันนึกถึงพวกเจ้าชายในการ์ตูนสมัยเด็กๆ“ทำไมใส่เสื้อคอกว้างจังครับ” พี่แทนคุณเอ่ยบอกก่อนจะถอดเสื้อสูทมาคลุมไหล่ของฉันทั้งสองข้างการกระทำของเขาเรียกสายตานับหลายสิบคู่ให้จับจ้องมาที่ฉันคนเดียวจะว่าไปก็แอบเขินเหมือนกันนะเนี่ย“ก็เสื้อยืดปกตินะคะ” ฉันเอ่ยบอกมันก็แค่เสื้อยืดผ้านิ่มๆ ที่แม้คอจะกว้างกว่าเสื้อยืดธรรมดาทั่วไปไปบ้างก็แต่ไม่ได้โป๊มากอะไร“ยังจะเถียงอีก”“อ๊ะพี่แทน” ฉันร้องออกมาเบาๆ เมื่อโดนร่างสูงบีบแก้มเล็กน้อยฉันยู่ปากใส่อย่างงอนๆ แต่พอได้เห็นรอยยิ้มของเขาฉันก็หายงอนทันทีพี่แทนคุณเป็นผู้ชายที่ยิ้มสวยมากทุก อย่างบนร่างกายเขามันสวยสะอาดดูดีไปหมดเห็นแล้วฉันนี่เป็นขี้ไก่ได้เลยแหละ“หิวรึเปล่าโทษทีนะพอดีงานพี่ยุ่งนิดหน่อย” พี่แทนบอกด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดฉันเลยรีบปฏิเสธทันทีเพราะมานั่งรอก็ไม่ได้มานั่งรอเฉยๆ ก็พี่เขาดันเล่นสั่งกับ

ในที่สุดเราทั้ง4คนก็มาถึงบ้านบอกตามตรงว่าฉันเกร็งมากก็เพราะพี่แทนคุณเอาแต่จับมือเอาแต่ซบไหล่ฉันไม่พักโชคดีที่พี่ดีแลนมัวแต่สนใจโทรศัพท์เลยไม่เห็นเพราะถ้าเห็นคงล้อพูดไม่หยุดแน่ส่วนพี่คริสบางครั้งเราสองคนก็เผลอสบตากันบ้างแต่พอสบตาด้วยทีไรขนฉันก็ลลุกซู่ตลอดประหนึ่งโดนสามีจับได้ว่าแอบมีกิ๊ก“ไปโว้ยคืนนี้ดื่มฉลองให้กับคุณคริสที่กำลังจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนเว้ยเห้ย” คำพูดของพี่ดีแลนทำฉันชะงักเล็กน้อยฉันมองพี่คริสที่พึ่งออกมาจากรถเขายังคงสงบนิ่ง“เมียหรอคะ?” ฉันเอ่ยถามพี่ดีแลนอย่างไม่เข้าใจพี่ดีแลนหหันกลับมาทำตาโตก่อนจะหัวเราะออกมา“เอ้านี่น้องสาวมึงยังไม่รู้หรอว่ามึงจะหมั้นกับเมย่าอ่ะ” พี่ดีแลนหันไปถามพี่คริส ‘เมย่า’ งั้นหรอนั่นคือชื่อของผู้หญิงที่เป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาลนี่หน่าทั้งสองคงไปกันได้ดีสินะพี่คริสมองฉันนิ่งๆ เขาไม่ได้พูดอะไรพวกเราเลยเดินเข้าบ้าน“เรย์ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ” ฉันเอ่ยบอกกับทุกคนก่อนจะเดินขึ้นห้องไปในหัวสมองยังคงนึกถึงเรื่องของพี่คริสที่กำลังจะหมั้นแต่เมื่อไม่นานมานี้เราก็พึ่งมีเซ็ก