Semua Bab Sold To The Ruthless Billionaire: Bab 31 - Bab 40

Clara Santos POV Tatlong araw na ang nakakalipas mula nang i-lock ako ni Sebastian sa suite. Tatlong araw na ring walang pumapasok dito kundi si Manang Selya para maghatid ng pagkain. Kinuha nila ang phone ko, ang laptop, pati na ang access ko sa kwarto ni Diana. Narinig ko ang pag-ikot ng susi sa pinto. Akala ko si Manang na naman, pero si Sebastian ang pumasok. Nakasuot siya ng itim na suit, mukhang handa nang umalis para sa isang mahalagang meeting. "Kainin mo 'yan," malamig niyang sabi habang nakaturo sa tray na hindi ko pa nagagalaw mula kaninang umaga. "Busog pa ako," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya. Nakaupo lang ako sa gilid ng kama, yakap ang mga binti ko. "Clara, huwag mo akong subukan. Hindi kita kailangan dito kung magpapakamatay ka lang sa gutom," bulyaw niya. Lumapit siya at hinawakan ang panga ko, pinaharap niya ako sa kanya. "Bakit? Hinihintay mo bang iligtas ka ni Marcus?" "Bakit ba hindi ka maniwala na wala akong kinalaman sa kanya?" Hinablot ko an

Clara Santos POV Maingay ang yabag ng takong na papalapit sa pinto ng basement. Hindi iyon ang mabigat na hakbang ni Sebastian, at lalong hindi ang dahan-dahang kilos ni Manang Selya. Umayos ako ng upo sa gilid ng kama at pinunasan ang mga tuyong luha sa pisngi ko. Bumukas ang pinto. Pumasok si Sofia, suot ang isang matingkad na pulang dress na tila nanunukso sa dilim ng silid na kinaroroonan ko. May hawak siyang isang envelope. "Look at this place," panimula ni Sofia habang tinatakpan ang ilong gamit ang panyo. "Amoy amag. Pero bagay naman sa'yo, 'di ba? Basura sa basurahan." "Anong ginagawa mo rito, Sofia?" matabang kong tanong. "Wala si Sebastian. Hindi mo kailangang mag-acting." "Oh, I'm not acting, honey. I'm celebrating," nakangisi niyang sabi. Inilabas niya ang mga papel mula sa envelope at winagayway sa harap ko. "Ito na ang huling pako sa kabaong mo. Ang mga 'official documents' mula sa Switzerland na magpapatunay na ikaw ang nag-leak ng location ni Diana." "Alam

Sebastian Vergel POV"Nasaan siya?!"Ang sigaw ko ay umalingawngaw sa buong mansyon. Halos mabasag ang mga display na vase sa sala sa lakas ng paghampas ko ng kamay sa lamesa. Nakayuko si Rico at ang iba pang mga guard sa harap ko."Sir, chineck na po namin ang lahat ng CCTV. Lumabas po siya sa back exit, yung daanan ng mga supplier," ulat ni Rico, ang boses ay nanginginig. "Mukhang may tumulong sa kanya para mabuksan ang pinto ng basement.""Sino?!" lumingon ako kay Manang Selya na nakatayo sa sulok, nanginginig ang mga kamay habang nakahawak sa kanyang apron."Sir... pasensya na po. Hindi ko na po matiis na makita si Ma'am Clara na nahihirapan," pag-amin ni Manang Selya habang umiiyak."Walanghiya!" Akma ko siyang lalapitan nang harangan ako ni Rico."Sir, hindi po solusyon ang sisihin si Manang. Kailangan nating mahanap si Ma'am Clara bago pa siya makalayo," madiin na sabi ni Rico.Hiningal ako, ang dibdib ko ay mabilis na tumataas-baba. Ang galit sa mga mata ko ay unt-unting napap

Clara Santos POV "Clara! Clara, nasa loob ka ba?" Nagising ako sa boses ni Aling Nena na kinakatok ang pinto ng maliit kong silid. Napahawak ako sa sikmura ko. Ang hapdi na naman. Mabilis akong tumayo at tumakbo sa lababo para sumuka, kahit wala naman nang lumalabas kundi tubig. "Opo, Aling Nena! Sandali lang po!" sigaw ko habang nagmumumog. Pagbukas ko ng pinto, nakita ko ang nag-aalalang mukha ng matanda. "Pangatlong araw mo na 'yan, ah? Sigurado ka bang hindi ka lang nalipasan ng gutom?" "Siguro nga po. Marami lang pong ginawa sa tindahan kahapon," pagsisinungaling ko. Inabutan niya ako ng mainit na tsaa. "Inumin mo ito. At saka, Clara, may mga nagtatanong-tanong sa labas. Mga lalaking naka-suit. Hindi raw sila taga-rito." Biglang tumigil ang mundo ko. "Naka-suit po? Ano raw pong kailangan?" "Naghahanap ng babae. May ipinapakitang picture. Hindi ko tiningnan nang maigi kasi busy ako, pero parang galing Maynila yung mga sasakyan nila," sabi ni Aling Nena habang nag-aa

Clara Santos POV "Ate Clara! Ate, gising na! May mga parating na bangka, kailangan na tayo sa pampang!" Nagmulat ako ng mata sa boses ni Saling. Ang aga pa pero ang lakas na ng boses ng batang ito. Agad din akong napabalikwas nang maamoy ko ang lansa ng isda na dala ng hangin mula sa labas. Mabilis akong tumakbo sa likod ng kubo, doon sa may punong niyog, at isinuka ang wala namang laman sa sikmura ko kundi tubig. Ang hapdi sa lalamunan. "Diyos ko, Ate Clara. Akala ko ba ayos ka na?" lumapit si Saling at hinagod ang likod ko. Inabutan niya ako ng basong may lamang tubig. "Pangatlong araw mo na itong ganyan." "Nahilo lang ako sa amoy, Saling," sagot ko habang nagmumumog. Pinunasan ko ang pawis sa noo ko. "Sabi ni Tatay, huwag ka na raw sumama sa pampang. Magpahinga ka na lang dito sa kubo," sita ni Saling habang nakapamewang. "Hindi pwede. Kailangan kong kumilos," pilit kong sabi. "Sabi ni Aling Marta, may mga lambat na kailangang tahiin? Sasama ako." Tinitigan ako ni Sal