Lahat ng Kabanata ng Sold To The Ruthless Billionaire: Kabanata 71 - Kabanata 80

Clara Santos POV Mainit ang sikat ng araw, pero presko ang hangin dito sa gitna ng construction site na malapit nang maging parke. Nakatayo ako sa ilalim ng isang tent, pinapanood si Sebastian na seryosong nakikipag-usap sa head engineer. Wala na siyang suot na mamahaling suit; naka-simpleng puting polo shirt lang siya na nakatupi ang mga manggas at maong. Mukha siyang mas bata, mas magaan ang aura. "Ate, tubig muna. Baka ma-dehydrate ka, lagot ako kay Kuya," sabi ni Diana habang iniaabot sa akin ang isang bote ng malamig na mineral water. "Salamat, Diana. Ang ganda na ng progress, 'no? Hindi ko akalain na ganito kabilis mailalatag 'yung mga walkway," sabi ko sabay turo sa mga sementadong daanan na pinalilibutan ng mga bagong tanim na puno. "Sinabi mo pa. Priority 'to ni Kuya, eh. Halos araw-araw 'yan tumatawag dito para i-check kung naitanim na 'yung mga Narra at Caballero trees na gusto mo," sagot ni Diana. Naupo siya sa tabi ko at hinaplos ang tiyan ko. "Hi, Lucas! Excited ka n

Clara Santos POV Alas-tres pa lang ng madaling araw, pero gising na gising na ako. Hindi dahil sa ingay sa labas—dahil sa totoo lang, tanging huni lang ng mga kuliglig ang maririnig dito sa probinsya—kundi dahil sa kakaibang kirot na nararamdaman ko sa ibaba ng likod ko. Huminga ako nang malalim, pilit na kumakalma, at hinawakan ang kamay ni Sebastian na mahimbing na natutulog sa tabi ko. "Sebastian..." mahina kong tawag. Hindi siya gumalaw. Masyado siyang napagod kahapon sa pagtulong kay Papa na mag-ayos ng mga bagong tanim na gulay sa likod-bahay. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay niya nang muling ruma-rampa ang sakit. "Sebastian, gising... I think this is it," sabi ko, mas madiin na ang boses ko ngayon. Biglang bumalikwas si Sebastian. Halos mahulog siya sa kama sa sobrang taranta. Ang gulo ng buhok niya at dilat na dilat ang mga mata na parang may sunog. "Ano? Bakit? Clara, anong nangyari? May masakit ba? 'Yung baby?" "Huminahon ka muna," sabi ko habang humihinga nang m

Clara Santos POV Mainit ang sikat ng araw sa labas pero presko ang pakiramdam dito sa sala dahil sa malalaking bintana na nakabukas. Katatapos lang dumede ni Lucas at sa wakas, nakatulog na siya sa kanyang crib. Dahan-dahan akong tumayo, maingat na hindi makagawa ng kahit anong tunog na pwedeng makagising sa kanya. "Tulog na?" pabulong na tanong ni Sebastian habang papasok siya mula sa veranda. Naka-short lang siya at t-shirt, may bitbit na pruning shears. "Oo, kakatigil lang. Himala nga eh, parang ang lalim ng tulog niya ngayon," sagot ko habang inilalagay ang burp cloth sa balikat ko. "Bakit ka nandiyan sa labas? Akala ko ba magpapahinga ka muna?" "Inayos ko lang 'yung mga gumamela sa harap. Masyado nang humahaba, baka matabunan na 'yung view mo pag-upo mo rito," sabi niya habang inilalapag ang gamit sa gilid. Lumapit siya sa akin at inalalayan akong maupo sa sofa. "You look tired, Hon. Bakit hindi ka muna umidlip?" "Mamaya na. Sayang 'yung katahimikan, gusto ko munang i-e

Clara Santos POV Papalubog na ang araw, at ang buong paligid ng bahay namin ay nababalot ng kulay kahel na liwanag. Ito ang paborito kong oras sa probinsya—iyung hindi na masakit sa balat ang sikat ng araw, at unti-unti nang lumalamig ang simoy ng hangin mula sa mga puno sa likod. Nakaupo ako sa tumba-tumba sa veranda, habang si Lucas ay mahimbing na natutulog sa kandungan ko pagkatapos dumede. Narinig ko ang mahinang pag-usad ng gate. Pumasok si Sebastian na may bitbit na dalawang supot ng meryenda. Naka-bisikleta lang siya, isang bagay na hinding-hindi ko naisip na gagawin niya noong nasa siyudad pa kami. "Clara, gising na ba si Lucas?" pabulong niyang tanong habang itinitukod ang bike sa gilid ng hagdan. "Kakatulog lang uli. Napagod yata sa paglalaro kanina nung dumating si Papa," sagot ko nang mahina. "Ano 'yang dala mo?" "Bumili ako ng banana cue at turon doon sa kanto. Sabi ni Ben, mabilis daw maubos 'yun kaya nagmadali ako," sabi niya habang umaakyat sa veranda. Inilapag n

Clara Santos POV Alas-dos ng hapon. Ang init sa labas ay ramdam hanggang sa loob ng nursery, kaya naman todo ang ikot ng electric fan sa sulok. Nakaupo ako sa carpet, pinalilibutan ng mga baby clothes na kailangang tupiin. Si Lucas naman ay nakadapa sa kanyang play mat, sinusubukang i-angat ang kanyang ulo. "Go, Lucas! Konti na lang, buddy!" pag-e-encourage ni Sebastian habang nakadapa rin siya sa tabi ng anak namin. Naka-shorts lang si Sebastian at sando, pawis na pawis dahil galing siya sa pagtulong kay Ben na mag-ayos ng bubong ng garahe. Pero kahit pagod, mukhang mas focused siya sa "tummy time" ni Lucas kaysa sa kahit anong business proposal na nahawakan niya dati. "Sebastian, dahan-dahan lang. Baka mapagod 'yan, iiyak na naman 'yan mamaya," paalala ko habang tinitiklop ang isang maliit na kulay asul na pajama. "Hindi, Clara. Sabi sa nabasa ko, kailangan ma-strengthen 'yung neck muscles niya. Look, he's actually doing it!" proud na sabi ni Sebastian. Maya-maya, bumiga