Se connecterClara Santos POV Huwebes ng umaga. Imbes na sa kusina o sa processing area ang tuloy ko, sa may malawak na bakanteng lote sa gilid ng compound ako dumeretso. Nakita ko si Sebastian na nakatayo doon, may hawak na mahabang metro at kausap sina Ben at Rico. May mga nakatarak na ring mga kawayan sa lupa na nagsisilbing guide markers. "Hon, kape mo muna," bati ko sabay abot ng tumbler. "Ang aga niyo rito ah. Akala ko ba mamaya pang hapon 'yung paglilinis ng area para sa kiosk?" Uminom muna si Sebastian bago sumagot. "Hindi na ako nakapaghintay, Clara. Kasi tumawag si Kapitan Rey kanina. Darating daw sila mamaya para i-deliver 'yung initial batch ng sili mula sa mga bagong farmers na under ng program natin. Kailangan natin ng space para sa sorting." "Wait, so hindi lang tayo basta bibili? I-so-sort natin dito?" tanong ko habang tinitingnan 'yung mga markings sa lupa. "Para masiguro natin 'yung quality," paliwanag ni Sebastian. "Dito sila magbabagsak, tapos titingnan nina Rico kung paso
Clara Santos POV Miyerkules ng madaling araw, alas-tres pa lang ay gising na kaming lahat. Ito ang araw na matagal na naming pinaghahandaan—ang kauna-unahang delivery para sa supermarket chain na kumuha sa amin. Kahit medyo malamig pa ang simoy ng hangin, ramdam ang excitement at kaunting kaba sa bawat isa habang iniloload ang mga crates sa likod ng pickup ni Sebastian. "Ben, 'yung mga delivery receipt, nasaan? Siguraduhin mong nakapirma na lahat 'yung copies para sa accounting nila," paalala ni Sebastian habang chine-check ang mga tali sa likod ng sasakyan. "Nasa folder ko na po, Sir Sebastian. Naka-separate din po 'yung para sa main branch at 'yung para sa satellite store sa bayan," sagot ni Ben. Kahit antok pa, mabilis siyang kumilos. Lumabas si Diana mula sa bahay, bitbit ang kanyang phone at isang gimbal. "Wait, Kuya! Picture muna bago kayo umalis. This is a historic moment for Sebastian’s Spice. Kailangan nating i-document 'to for the page." "Diana, madilim pa, baka hindi m
Clara Santos POVMartes ng umaga, at kung akala ko ay magiging chill lang ang vibe pagkatapos ng celebration namin kahapon para sa 150th batch, nagkamali ako. Maaga pa lang, punong-puno na ang inbox ng Facebook page namin. Parang nagising ang lahat ng mga reseller na nag-inquire nung nakaraang buwan."Hon, kape mo oh," abot ko kay Sebastian na kasalukuyang nakatitig sa monitor ng computer sa study room. "Grabe 'yung excitement mo, pati 'yung listahan ng dadalhin sa beach sa Sabado, ginagawan mo na ng spreadsheet?"Natawa si Sebastian at uminom ng kape. "Hindi lang beach trip 'to, Clara. Tinitingnan ko 'tong bagong system na ginawa ni Diana para sa inventory. Mas madali na nating ma-track kung ilang bote na lang ang natitira sa storage para sa supermarket delivery bukas.""Good. Kasi kailangan nating mag-double check. Sabi ni Maricel, parang may konting leak daw sa isa sa mga gallons na idedeliver sa resort," paalala ko."Check ko 'yan mamaya bago mag-start ang production. Diana! Gisin
Clara Santos POVLunes ng umaga, at parang may kakaibang energy sa paligid. Siguro dahil alam naming lahat na pang-isang daan at limampung araw na namin itong seryosong pagpapatakbo ng farm mula nung nag-full scale kami. Pagbaba ko pa lang, amoy na amoy ko na ang ginigisa ni Sebastian sa labas. Pero hindi ito sili; amoy tuyo at sinangag na may maraming toasted garlic."Hoy, ang bango niyan ah!" bati ko sa kanya habang lumalapit ako sa dirty kitchen sa likod."Celebration breakfast," sagot ni Sebastian habang bihasa niyang pini-flip ang kanin sa kawali. "Sabi ni Rico, naka-isang daan at limampung batches na raw tayo ng production simula nung lumipat tayo rito. Saktong-sakto sa Monday natin.""Grabe, nakabilang siya? Akala ko puro pagdidilig lang ang alam nung batang 'yun," tawa ko. Kumuha ako ng plato at nagsimulang mag-set ng lamesa sa veranda. "Sakto rin, dumating na 'yung invoice para sa supermarket chain. Official na tayo, Sebastian. Next week, nasa shelves na nila ang Sebastian’s
Clara Santos POV Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Nakakapanibago ang katahimikan ng Linggo ng umaga dito sa Maligaya. Walang ingay ng mga sako na hinihila, walang tunog ng aircon mula sa garage, at walang boses ni Rico na tumatawag kay Ben. Pagtingin ko sa tabi ko, wala na si Sebastian. Bumaba ako sa kusina at nakita ko siyang nakaupo sa hapag, may nakalatag na malaking piraso ng cartolina at mga markers. Hawak niya ang tasa ng kape habang seryosong nakatitig sa mga drawing niya. "Good morning, Hon. Ang aga yata niyan? Linggo ngayon ah, thought we agreed on a slow day," sabi ko habang humahalik sa pisngi niya bago dumeretso sa coffee maker. "Morning, Clara. Hindi ako makatulog eh. Iniisip ko kasi 'yung sinabi ni Kapitan Rey kahapon tungkol sa kooperatiba. Look," turo niya sa cartolina. "I tried to map out the compound. Kung mag-e-expand tayo para maging tourism spot, hindi pwedeng halo-halo ang processing area at ang walk-in area." Nilapag ko ang kape ko sa
Clara Santos POV Sabado ng madaling araw, alas-kwatro pa lang ay gising na ang buong compound. Rinig ko ang ingay ng makina ng pickup sa labas at ang mahinang boses nina Sebastian at Ben habang nagkakarga ng huling batch ng mga crates. Kahit madilim pa, maliwanag ang mga ilaw sa tapat ng garahe, nagbibigay ng sapat na liwanag para hindi sila magkamali sa pagbibilang. "Ben, 'yung mga gallon para sa restaurant kitchen, siguraduhin mong nasa ilalim para hindi gumagalaw. 'Yung mga glass jars naman, i-secure mo doon sa bubble wrap section," utos ni Sebastian. Nakasuot siya ng jacket dahil medyo malamig pa ang simoy ng hangin sa labas. "Opo, Sir. Naka-double check na po 'yan. Nilagyan ko na rin ng harang na plywood para hindi mag-slide kapag dumaan tayo sa rough road sa labas ng Sityo," sagot ni Ben habang hinihigpitan ang tali ng trapal. Bumaba ako bitbit ang dalawang tumbler ng mainit na kape at ilang balot ng tinapay. Lumapit ako sa kanila, pinupunasan ang mata ko dahil sa antok. "H
Clara Santos POV Pagkaalis ni Sebastian, hindi ako mapakali. Ang mga salita ni Sister Agnes sa telepono ay parang sirang plaka na paulit-ulit sa isip ko. Kung si Julian pala ang architect na kasama ni Papa sa project na gumuho, bakit ngayon lang siya nagpakita? At bakit parang takot si Sebastian
Clara Santos POV Nakatayo lang kami sa gitna ng kusina. Ang tanging ingay ay ang mahinang pagpatak ng tubig mula sa gripo at ang tunog ng hangin sa labas. Hawak ni Sebastian ang kanyang cellphone nang napakahigpit, habang ako naman ay nakatingin sa mga bubog ng baso sa sahig. "Spam nga lang 'yu
Clara Santos POV "Sino ka ba talaga?" bulong ko. Hindi ko binuksan ang pinto. Sa halip, tinawagan ko si Ben. Isang ring pa lang, sumagot na siya. "Ben! Ben, may tao sa labas ng bahay! Dito sa may garden, sa tapat ng bintana ko!" sigaw ko, pilit na hininaan ang boses para hindi marinig ng nasa
Clara Santos POV Alas-otso ng umaga. Maingay ang kusina, hindi dahil sa amin, kundi dahil sa tunog ng telebisyon na nakabukas sa sala. Hindi ko pinapatay. Gusto kong marinig kung ano na ang sinasabi nila tungkol kay Sebastian. "Kailangan mo bang sagutin ang lahat ng tawag na 'yan?" tanong ko ha







