Sold To The Ruthless Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

Clara Santos POV Nagising ako kinaumagahan na nasa rocking chair pa rin. Masakit ang leeg ko at medyo naninigas ang binti ko. Napansin ko ang isang makapal na kumot na nakabalot sa akin. Si Sebastian. Kahit nag-aaway kami, hindi niya nakakalimutang siguraduhin na hindi ako lalamigin. Dahan-dahan akong tumayo at lumabas ng nursery. Amoy kape na sa buong bahay. Pagdating ko sa kusina, nakita ko si Sebastian na nakatitig sa kawali, parang malalim ang iniisip. "Gising ka na pala," sabi niya nang hindi lumingon. "Nagluto ako ng omelet. Maupo ka na." "Salamat," tipid kong sagot. Naupo ako at nagsimulang kumain. Tahimik lang kaming dalawa. Ang tanging naririnig ay ang kalansing ng kubyertos. Gusto kong itanong kung anong balita kay Julian o sa mga dokumento, pero pinili ko na lang manahimik. Pagod na ako sa pakikipagtalo. Biglang narinig namin ang tunog ng sasakyan na huminto sa labas. Hindi ito ang sasakyan ni Ben. Nagkatinginan kami ni Sebastian. Agad siyang tumayo at lumapit s

Clara Santos POV Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang malamig na simoy ng hangin sa Wright Park ay humahampas sa balat ko, kasabay ng tensyong unt-unting sumasakal sa akin. Nasa gitna ako ng dalawang lalaki. Sa harap ko, si Julian na nakahawak sa pinto ng sasakyan, handa akong isama sa pag-alis. Sa likod ko, si Sebastian na bakas ang pagkabigla at takot sa kanyang mga mata. "Clara, pumasok ka na sa kotse. Huwag kang makinig sa kanya," utos ni Julian. Wala na ang masiyahing Julian na nakilala ko noon; ang boses niya ngayon ay puno ng nagmamadaling awtoridad. "Clara, pakiusap... lumapit ka rito," pagsusumamo ni Sebastian. Humakbang siya nang isa, pero itinaas ko ang kamay ko para patigilin siya. "Huwag kayong lalapit! Pareho kayong tumigil!" sigaw ko. Dinig ko ang bawat kabog ng dibdib ko. Lumingon ako kay Julian. "Julian, sino ang lalaki sa litratong 'to? Bakit magkasama kayo sa tapat ng gumuhong gusali sampung taon na ang nakalipas?" Ipinakita ko ang litratong nakuha ko sa st

Clara Santos POV Parang nanigas ako. Ang ingay ng mga sirena ng pulis sa malayo at ang bulong ng mga tao sa paligid ay biglang nawala. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang boses mula sa recorder na hawak ni Isabella. “The donor's family... they were never informed...” Napahigpit ang hawak ko sa railings ng wheelchair. Ang nanay ko. Naalala ko yung gabing tumawag ang ospital sampung taon na ang nakalipas. Sabi nila, wala na si Mama pagdating sa emergency room. Sabi nila, dead on arrival dahil sa tindi ng head trauma mula sa banggaan. Pero bakit sa recorder na ito, parang may ibang kwento? "Ano... anong ibig sabihin nito, Isabella?" tanong ko. Ang boses ko ay halos pabulong na lang sa sobrang pangangatog. Ngumiti si Isabella, pero walang saya sa mga mata niya. Punong-puno siya ng poot. "Hindi mo ba naintindihan, Clara? O sadyang ayaw mo lang tanggapin? Noong 2010, nag-aagaw buhay ang kapatid ni Sebastian na si Diana. Kailangan niya ng puso. At sakaling-sakali, na-aksidente ang n

Clara Santos POV Napakasikip ng dibdib ko habang pinapanood si Sebastian na dahan-dahang ibinababa ang kanyang baril. Ang dating matikas at nakakatakot na bilyonaryo ay mukhang tinalo na ng pagod, pero ang mga mata niya ay nakatutok lang sa amin ni Diana. Ramdam ko ang panginginig ni Diana sa tabi ko; ang balat niya ay kasing-putla na ng suot niyang puting hoodie. "Yan, Sebastian. Ganyan nga," nakangising sabi ni Julian habang mas idinidiin ang dulo ng kutsilyo sa leeg ni Diana. "Isuko mo ang lahat. Ang kumpanya, ang pera, ang pride mo. Kapalit ng buhay ng kapatid mo at ng mag-ina mo." "Ibibigay ko ang lahat, Julian. Just let them go," mahinang sabi ni Sebastian. Tumingin siya sa akin, isang mabilis na sulyap na tila may ipinapahiwatig. "Ben, 'yung papeles sa sasakyan. Kunin mo na." Si Ben, na kanina pa nakatayo sa tabi ng pinto, ay tumango at lumabas. Naiwan kaming apat sa loob ng sala na nababalot ng matinding tensyon. Ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas na paghinga ni

Clara Santos POV Nanatili akong nakatayo sa tabi ng kama ni Sebastian, habang ang mga mata ko ay nakapako sa mga dokumentong inilatag ni Atty. Ramos. Parang biglang uminit ang loob ng kwarto. Ang balitang buhay ang nanay ni Sebastian ay sapat na para magulantang kami, pero ang malamang ang tatay ko pala ang "secret owner" ng lupang kinatatayuan ng Vergel Group? Hindi ito pumasok sa kahit anong pangarap o bangungot ko. "Atty, sigurado ba kayo rito? I mean, my dad is just a contractor. Paano siya magiging owner ng lupang 'yan?" tanong ko. Nanginginig ang kamay ko habang hinahawakan ang lumang titulo. "Ayon sa record, Clara, ang pamilya Santos ang original owners ng property bago ito pumasok sa isang joint venture sa tatay ni Sebastian," paliwanag ni Atty. Ramos habang pinupunasan ang kanyang salamin. "Pero nung nagka-problema sa 2010 project, ginamit ng matandang Vergel ang power niya para ipitin ang tatay mo. He made it look like your dad owed him millions, pero ang totoo, way pa